رجبی‌فروتن: برخورد با سینما «طبیبانه» است؛ کسی ممنوع‌الکار نشد

مخالفت با قوانین سخت‌گیرانه جدید نمایش خانگی

سعید رجبی‌فروتن، معاون پیشین نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی، در یادداشتی که منتشر کرده است، ضمن ابراز مخالفت تلویحی با قوانین سخت‌گیرانه جدید برای «نمایش خانگی»، به مقایسه این رویکرد با شیوه مدیریت ۴۰ ساله سینما در ایران پرداخت.

او معتقد است که دامنه تخلفات در سینما آنقدر گسترده نیست که نیاز به قانون‌گذاری جدید و سخت‌گیرانه باشد و رویکرد «طبیبانه» و تعاملی در گذشته، موثرتر از قوانین سفت و سخت عمل کرده است.

ابزارهای تنبیهی و قوانین موجود

رجبی‌فروتن در یادداشت خود به ابزارهای تنبیهی موجود در سینمای ایران طی چهار دهه گذشته اشاره کرده و تأکید دارد که این ابزارها عمدتاً محدود بوده‌اند.

• عدم صدور پروانه نمایش: تنها ابزار تنبیهی در ۴۲ سال گذشته، «عدم صدور پروانه نمایش» برای فیلم‌هایی نظیر «کاناپه» یا «قاتل‌ و وحشی» بوده است.
• قانون کیفری سال ۷۲: تنها قانون کیفری موجود، مربوط به سال ۱۳۷۲ (دوران ویدیو) است که بر اساس آن، فیلم فاقد مجوز (در صورتی که مبتذل نباشد) نهایتاً ۲۰ میلیون تومان جریمه می‌شود.

پرونده‌های اخیر و رویکرد تعلیقی

معاون پیشین نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی به پرونده‌های اخیر در سینما اشاره کرده و رویکرد سیستم قضایی و نظارتی را در این موارد «تعلیقی» و «حمایتی» توصیف می‌کند.

• پرونده‌های «کیک محبوب من» و «سعید روستایی»: با وجود سروصداهای ایجاد شده، مجازات‌ها عمدتاً به صورت تعلیقی صادر شده و پروانه فعالیت هیچ شرکت یا فردی لغو نشده است.
• عدم ممنوع‌الکاری: رجبی‌فروتن تأکید می‌کند که حتی در پرونده‌هایی مانند «سعید روستایی»، هیچ فردی ممنوع‌الکار نشده است.

برخورد «طبیبانه» دولت‌ها با سینما

رجبی‌فروتن در بخش پایانی یادداشت خود، به شیوه برخورد دولت‌های مختلف با اهالی سینما در طول چهار دهه گذشته پرداخته است.

در این چهار دهه، برخورد دولت‌ها با اهالی سینما منطقی و «طبیبانه» بوده و یک درک متقابل شکل گرفته است. تدابیر حمایتی و همین تعامل مشترک، نقش موثرتری در بازدارندگی داشته تا قوانین سفت و سخت.

این دیدگاه نشان‌دهنده ترجیح رویکرد تعاملی و حمایتی بر اعمال قوانین سخت‌گیرانه در مدیریت سینما و نمایش خانگی است.