سیلیا فلورس: بانوی اول قدرتمند ونزوئلا و اتهامات قاچاق مواد مخدر

پیشینه سیاسی و صعود به قدرت

سیلیا فلورس، متولد ۱۹۵۶، مسیر سیاسی مستقل خود را هم‌زمان با پیشرفت همسرش، نیکلاس مادورو، شکل داد و در مقاطعی حتی به مقام‌هایی بالاتر از او دست یافت. حامیانش اغلب او را «نخستین مبارز» می‌نامند، لقبی که مادورو در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۳، پس از درگذشت هوگو چاوز، به او داد و عنوان «بانوی اول» را مفهومی متعلق به طبقات مرفه جامعه توصیف کرد.

خانم فلورس نقشی فعال در تعیین جهت‌گیری سیاسی ونزوئلا ایفا کرده است، به‌ویژه پس از آنکه نیکلاس مادورو در سال ۲۰۱۳ به ریاست‌جمهوری رسید. او و مادورو هر دو در سایه هوگو چاوز به قدرت رسیدند و سرنوشتشان با جنبش سیاسی «چاویسمو» گره خورده است.

اتهامات و تحریم‌ها

در جریان یک عملیات نظامی آمریکا در داخل ونزوئلا، سیلیا فلورس و نیکلاس مادورو بازداشت شدند و اکنون قرار است در دادگاهی در نیویورک با اتهام‌های قاچاق مواد مخدر و تسلیحات روبه‌رو شوند. پیش از این، وزارت دارایی آمریکا در سپتامبر ۲۰۱۸، در چارچوب تلاش برای هدف قرار دادن حلقه نزدیک رئیس‌جمهور ونزوئلا، تحریم‌های مالی علیه خانم فلورس اعمال کرده بود.

خاستگاهی ساده و آغاز فعالیت سیاسی

خانم فلورس در شهر تیناکییو، حدود ۲۰۰ کیلومتر غرب کاراکاس، به دنیا آمد و به گفته آقای مادورو، «در مزرعه‌ای ساده» بزرگ شد. خانواده او زمانی که چهار ساله بود، به کاراکاس نقل مکان کردند و او در دو محله پرجمعیت غرب شهر همراه با پنج خواهر و برادر دیگرش زندگی کرد.

او در سی‌ودو سالگی مدرک حقوق خود را از دانشگاه خصوصی سانتا ماریا دریافت کرد و سپس در حقوق کیفری و کار تخصص گرفت. زندگی او پس از کودتای نافرجام فوریه ۱۹۹۲ به رهبری هوگو چاوز مسیر تازه‌ای پیدا کرد. خانم فلورس به تیم حقوقی پیوست که دفاع از افسران نظامی متهم به طراحی کودتا را بر عهده داشت و در همان دوران با نیکلاس مادورو آشنا شد.

آقای مادورو بعدها گفت: «من سیلیا را در جریان زندگی و مبارزه شناختم. او وکیل چند افسر میهن‌دوست زندانی بود. اما او همچنین وکیل فرمانده چاوز هم بود و وکیل فرمانده چاوز بودن در زندان کار ساده‌ای نبود. من او را در همان سال‌های مبارزه شناختم و بعد توجه مرا جلب کرد.»

نمایندگی پارلمان و دادستانی کل

در دهه ۱۹۹۰، خانم فلورس به سازمان‌های مختلف مرتبط با چاویسمو پیوست و با رسیدن هوگو چاوز به قدرت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۹۸، به مناصب مهمی دست یافت. در سال ۲۰۰۰ به مجلس ملی راه یافت و پس از پیروزی در دوره دوم، در سال ۲۰۰۶ به‌عنوان نخستین زن رئیس مجلس ملی انتخاب شد.

او به مدت شش سال رهبری پارلمانی را بر عهده داشت که عملاً به مجلسی تک‌حزبی تبدیل شده بود، زیرا احزاب اصلی مخالف تصمیم گرفته بودند در انتخابات شرکت نکنند. دوران ریاست او بر مجلس ملی بدون حاشیه نبود، از جمله ممنوع‌کردن ورود رسانه‌ها به صحن پارلمان که این محدودیت تا ژانویه ۲۰۱۶ ادامه داشت.

خانم فلورس همچنین از سوی اتحادیه‌ها به خویشاوندسالاری متهم شد. آن‌ها مدعی بودند او در استخدام تا چهل نفر از اعضای خانواده‌اش نقش داشته است. او در واکنش به این اتهامات گفت:

«خانواده‌ام به اینجا آمده‌اند و من بسیار افتخار می‌کنم که آنها خانواده من هستند. من در این مجلس ملی از آنها به‌عنوان کارگر دفاع خواهم کرد و از برگزاری آزمون‌های استخدامی دولتی نیز حمایت می‌کنم.»

اوایل سال ۲۰۱۲، آقای چاوز او را به‌عنوان دادستان کل منصوب کرد؛ سمتی که تا مارس ۲۰۱۳، زمان درگذشت رئیس‌جمهور، در اختیار داشت. در ژوئیه همان سال، سه ماه پس از انتخاب آقای مادورو به‌عنوان رئیس‌جمهور، خانم فلورس با ازدواج رسمی با او، رسماً بانوی اول شد. این ازدواج رابطه‌ای چندین‌ساله را رسمیت بخشید که در طول آن، آنها فرزندان حاصل از روابط پیشین خود را با هم بزرگ کردند: سه فرزند او و یک فرزند نیکلاس مادورو.

در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۵، خانم فلورس دوباره به مجلس ملی راه یافت؛ مجلسی که برای نخستین بار در ۱۵ سال گذشته، چاویسمو در آن در اقلیت بود. دو سال بعد، در اوت ۲۰۱۷، او سرانجام این نهاد را ترک کرد و به عضویت مجلس ملی مؤسسان تازه‌منتخب و جنجالی درآمد.

تمرکز بر خانواده و اتهامات قاچاق

در ماه مه ۲۰۱۵ خانم فلورس برنامه تلویزیونی با عنوان «با سیلیا، مثل یک خانواده» را از شبکه دولتی آغاز کرد و یک سال بعد برنامه دیگری را از رادیوی دولتی پخش کرد. اما در سال‌های اخیر توجه رسانه‌ها نه بر خود او، بلکه بر خانواده‌اش متمرکز بوده است.

در نوامبر ۲۰۱۵، یک دادستان در نیویورک دو برادرزاده او را پس از بازداشت در هائیتی و تحویل به اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا، به اتهام قاچاق مواد مخدر تحت پیگرد قرار داد. خانم فلورس در واکنش، مقام‌های آمریکایی را به ربودن برادرزاده‌هایش متهم کرد، اما در دسامبر ۲۰۱۷ قاضی هر دو جوان را به هجده سال زندان محکوم کرد.

دادستانی آن‌ها را متهم کرده بود که قصد داشته‌اند از آشیانه ریاست‌جمهوری در فرودگاه مایکتیا در کاراکاس برای ارسال هشت‌صد کیلوگرم کوکائین به هندوراس استفاده کنند تا از آن‌جا به ایالات متحده منتقل شود. این دو نفر در اکتبر ۲۰۲۲، پس از آنکه در چارچوب توافقی که به بازگشت هفت شهروند آمریکایی زندانی در ونزوئلا انجامید، از سوی جو بایدن مورد عفو قرار گرفتند.

با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این دو برادرزاده و دیگر اعضای خانواده بار دیگر تحریم شده‌اند، اما این بار نیکلاس مادورو و سیلیا فلورس با وضعیت دشوارتری روبه‌رو هستند.