سینمای ایران در سال ۱۴۰۴: ۹۰ درصد فیلم‌ها در بازگشت سرمایه ناکام ماندند

بررسی جامع آمار فروش سینمای ایران در سال ۱۴۰۴

از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا اواسط دی‌ماه، ۶۱ فیلم سینمایی در سراسر کشور به نمایش درآمدند. با این حال، تنها تعداد محدودی از این آثار توانستند فروش قابل توجهی را تجربه کنند. در این میان، فیلم‌های کمدی همچنان نقش موتور محرک گیشه را ایفا کرده و بخش عمده‌ای از فروش کل را به خود اختصاص داده‌اند.

صدرنشینی «مرد عینکی» و درخشش کمدی‌ها

فیلم کمدی «مرد عینکی» با بازی بهرام افشاری، با فروشی بیش از ۱۸۲.۵ میلیارد تومان، عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال را از آن خود کرد. این فیلم با فروش بیش از ۲.۳ میلیون بلیت در ۷۶۶ سالن سینما به نمایش درآمد و میانگین ۴۰ تماشاگر در هر سانس را به ثبت رساند.

در رتبه دوم، فیلم غیرکمدی «پیرپسر» به کارگردانی اکتای براهنی قرار گرفت که با فروشی بیش از ۱۸۱.۵ میلیارد تومان، عملکردی چشمگیر داشت. این فیلم در ۷۳۹ سالن، بیش از دو میلیون مخاطب را جذب کرد و با میانگین ۴۵ تماشاگر در هر سانس، رکورد بالاترین میزان اشغال سالن را به خود اختصاص داد.

رتبه سوم جدول فروش نیز به فیلم کمدی «صدام» به کارگردانی پدرام پورامیری و با بازی رضا عطاران تعلق دارد که بیش از ۱۳۴.۷ میلیارد تومان فروش داشت.

کاهش محسوس مخاطبان سینما

مجموع فروش بلیت سه فیلم برتر سال ۱۴۰۴ به حدود شش میلیون قطعه رسید. این رقم در مقایسه با بیش از ۱۴ میلیون بلیت سه فیلم برتر سال ۱۴۰۳، نشان‌دهنده کاهش محسوس و نگران‌کننده مخاطبان سینما در سال جاری است.

شکست ۹۰ درصدی فیلم‌ها در بازگشت سرمایه

آمارها نشان می‌دهد که تنها ۱۱ فیلم موفق به فروش بیش از ۵۰ میلیارد تومان شدند، در حالی که ۵۰ فیلم دیگر فروشی کمتر از این رقم داشتند. وضعیت برای بسیاری از آثار حتی وخیم‌تر بود؛ ۲۹ فیلم حتی نتوانستند از مرز ۵ میلیارد تومان عبور کنند. در میان این فیلم‌ها، نام آثار جشنواره‌ای و کارگردانان شناخته‌شده‌ای چون بهروز افخمی نیز به چشم می‌خورد.

کم‌فروش‌ترین فیلم سال، «ترک عمیق» بود که تنها ۱۵۰ مخاطب و ۱۲.۸ میلیون تومان فروش داشت.

با توجه به اینکه هزینه تولید یک فیلم سینمایی در ایران بیش از ۶۰ میلیارد تومان برآورد می‌شود، مشخص است که بالای ۹۰ درصد از آثار اکران شده در بازگشت سرمایه خود ناکام مانده‌اند.

کارشناسان، دلایل اصلی این وضعیت را در

• تغییر ذائقه مخاطب
• افت کیفی آثار تولید شده
• دسترسی آسان به رسانه‌های جایگزین
• و پدیده قاچاق فیلم

می‌دانند. این عوامل دست به دست هم داده‌اند تا سینمای ایران با یکی از دشوارترین دوران خود در زمینه اقتصادی مواجه شود.