مریل استریپ و نامزدی اسکار برای نقشی که رمانش را «جنایت علیه ادبیات» می‌دانست

پدیده فرهنگی رمان و اقتباس سینمایی

رمان رابرت جیمز والر پس از انتشار در سال ۱۹۹۲ به سرعت به یک پدیده فرهنگی تبدیل شد و برای ۱۶۴ هفته متوالی در فهرست پرفروش‌های نیویورک‌تایمز باقی ماند. با وجود نقدهای منفی فراوان، محبوبیت گسترده کتاب، ساخت اقتباس سینمایی از آن را اجتناب‌ناپذیر کرد.

استیون اسپیلبرگ، کارگردان شهیر، حقوق این کتاب را پیش از انتشار و تنها با پرداخت ۲۵ هزار دلار خریداری کرد. پس از آن، پروژه میان چندین کارگردان دست به دست شد تا اینکه کلینت ایستوود کارگردانی و نقش اصلی مرد را بر عهده گرفت.

مقاومت مریل استریپ و تغییر نظر او

ایستوود با استفاده از نفوذ خود، برخلاف ترجیحات اولیه اسپیلبرگ، مریل استریپ را برای نقش فرانچسکا جانسون انتخاب کرد. استریپ در ابتدا این نقش را قاطعانه رد کرد و حتی به دستیارش اجازه نداد که کتاب را بخواند. او در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۵ با قاطعیت گفت: «نمی‌گذارم آن را بخوانی. این کتاب جنایتی علیه ادبیات است.»

اما فیلمنامه ریچارد لاگراونیس، که داستان را به شکلی تازه بازآفرینی کرده و نثر سنگین رمان را حذف کرده بود، در نهایت نظر استریپ را تغییر داد و او را متقاعد به پذیرش نقش کرد.

شیوه کاری ایستوود و تاثیر آن بر استریپ

استریپ همچنین شیوه کاری خاص ایستوود را عامل مهمی در پذیرش این نقش دانست. ایستوود به برداشت‌های کم، تمرکز بر لحظه اول و پرهیز از اتلاف وقت شهرت داشت. استریپ در این باره اظهار داشت که همیشه «اولین برداشت» را بهترین می‌داند و نمی‌خواهد انرژی‌اش در تنظیمات فنی هدر برود.

لحظه‌ای ماندگار در تاریخ سینما

فیلم «پل‌های مدیسون کانتی» در نهایت به اثری عمیقاً احساسی تبدیل شد و پایان اشک‌بار آن، به ویژه دعوت بی‌کلام ایستوود از استریپ زیر باران، به یکی از لحظات ماندگار و تاثیرگذار سینما بدل گشت. هرچند مریل استریپ رمان اصلی را دوست نداشت، اما بازی بی‌نظیر او در نسخه سینمایی، یکی از نامزدی‌های متعدد او برای جایزه اسکار را به ارمغان آورد.