فابیو کاپلو: رئال مادرید ژابی آلونسو مشکل ذهنی دارد؛ ستاره‌ها پرس نمی‌کنند!

نابغه‌های فوتبال و بهترین شاگردان کاپلو

کاپلو با اشاره به شانس خود برای تماشای بازی‌های اسطوره‌هایی چون پله، مارادونا و مسی، آن‌ها را نابغه‌هایی توصیف می‌کند که کارهایی فراتر از تصور در زمین انجام می‌دادند. به گفته او، یافتن چنین بازیکنانی در تاریخ فوتبال استثنایی است.

در ادامه، کاپلو از رونالدو نازاریو به عنوان بهترین بازیکنی که مربی‌اش بوده نام می‌برد و با فاصله کمی، فان‌باستن را در رتبه بعدی قرار می‌دهد. او فاش می‌کند که رونالدو در دوران حضورش در رئال مادرید با مشکل انگیزه و وزن دست و پنجه نرم می‌کرد. کاپلو می‌گوید:

«مشکل رونالدو تمرین نبود، مشکلش کاهش وزن بود. در رئال مادرید ۹۴ کیلو شده بود. به او گفتم: رونی، وقتی جام جهانی ۲۰۰۲ را بردی چند کیلو بودی؟ گفت ۸۴ کیلو. گفتم: پس الان نمی‌توانی ۱۰ کیلو اضافه داشته باشی پسر!»

این بی‌انگیزگی و عدم تمایل به کاهش وزن، در نهایت منجر به اخراج رونالدو از رئال توسط کاپلو شد، هرچند او رونالدو را از نظر فنی بی‌رقیب می‌داند.

موفقیت پاری‌سن‌ژرمن با انریکه: درس‌هایی برای فوتبال مدرن

کاپلو از عملکرد خیره‌کننده پاری‌سن‌ژرمن تحت هدایت لوئیز انریکه و کسب ۶ جام در سال ۲۰۲۵ ابراز غافلگیری می‌کند. او معتقد است که کلید موفقیت پی‌اس‌جی، خرید بازیکنان باکیفیت و با شخصیت بالا در خط هافبک بود که توانستند پرس سنگینی را اجرا کنند.

«هنر مربی این است که بازیکن باکیفیت بخرد و آن‌ها را در سیستمی قرار دهد که از فوتبال لذت ببرند. باید کلاه را به احترام انریکه از سر برداشت چون توانست از آن‌ها پرس سنگین بگیرد.»

او انریکه را مربی نوآوری می‌داند که حتی با مشاهده تمرینات از ارتفاع بالا، اشراف کاملی به حرکات تیم دارد.

چالش‌های رئال مادرید و مدیریت ستاره‌ها

کاپلو در مورد وضعیت کنونی رئال مادرید ژابی آلونسو، به بن‌بست خوردن ایده‌های این مربی در برنابئو اشاره می‌کند. او تاکید دارد که ژابی آلونسو رئال را به عنوان بازیکن می‌شناسد، نه مربی، و مدیریت ۲۵ بازیکن با پتانسیل‌های متفاوت کاری دشوارتر است.

یکی از اصلی‌ترین مشکلات رئال از دید کاپلو، عدم مشارکت ستاره‌ها در کارهای دفاعی و پرس بدون توپ است:

«این ستاره‌ها هرگز در عمرشان پرس نکرده‌اند و الان هم نخواهند کرد. با آنچلوتی هم پرس نمی‌کردند. آن‌ها توانایی فیزیکی و ذهنی این کار را ندارند.»

او معتقد است که اگر بازیکنی پرس نمی‌کند، باید در زمان مالکیت توپ کارهای متفاوت و جادویی انجام دهد و حداقل ۷۰ درصد توانش را در دفاع برای سد کردن حریف به کار گیرد.

کاپلو همچنین رفتار وینیسیوس در ماجرای تعویض را نادرست خوانده و بر لزوم عذرخواهی او از تیم و احترام به هم‌تیمی‌ها تاکید می‌کند.

مدیریت رختکن پر ستاره

کاپلو مدیریت رختکن پر از ستاره را سخت‌ترین کار دنیا می‌داند و به اخراج رونالدو نازاریو از رئال به دلیل مشکل وزن و انگیزه اشاره می‌کند. او یک «رهبر منفی» در تیم را فاجعه‌ای بزرگ می‌داند که می‌تواند تیم را از بین ببرد.

در مقابل، کارلو آنچلوتی را «پروفسوری تمام‌عیار» می‌داند که با رهبری ذاتی و توانایی بیان صریح حقایق، می‌داند چگونه تیم را پشت سر خود نگه دارد.

مشکل خط هافبک رئال و مقایسه با بارسلونا

کاپلو مشکل اصلی رئال مادرید را در خط هافبک می‌داند و به افت کیفیت این بخش از تیم اشاره می‌کند. او مثلث تاریخی مودریچ، کروس و کاسمیرو را بی‌نظیر می‌خواند و معتقد است که داشتن یک خط هافبک فوق‌العاده، نصف مشکلات تیم را حل می‌کند.

در مورد بارسلونا، کاپلو سبک بازی فلیک را خوب می‌داند اما او را به «قمار بیش از حد» با خط دفاعی بسیار جلو متهم می‌کند. او همچنین لامین یامال ۱۸ ساله را یک پدیده و آینده فوتبال می‌داند که در سال‌های آتی برای توپ طلا با امباپه رقابت خواهد کرد.

رسوایی نگریرا و داوری VAR

کاپلو با خنده به پرونده نگریرا و پرداخت پول توسط بارسلونا به نایب‌رئیس کمیته داوران در سال‌هایی که او رئال مادرید را قهرمان لالیگا کرد، اشاره می‌کند. او این قهرمانی‌ها را با توجه به این رسوایی «ارزشمندتر» می‌داند و پرونده نگریرا را جدی‌تر از «کالچوپولی» ایتالیا (که منجر به سقوط یوونتوس به دسته دوم شد) ارزیابی می‌کند، چرا که در اسپانیا برخوردی جدی صورت نگرفته است.

در خصوص VAR، کاپلو از جنجال‌های روزافزون آن عصبانی است و راه حل را در حضور یک فوتبالیست سابق در اتاق VAR می‌بیند. او معتقد است داوران کنونی به دلیل عدم تجربه بازی فوتبال، مکانیک بدن بازیکنان را درک نمی‌کنند و تصمیمات اشتباهی می‌گیرند.

جام جهانی ۲۰۲۶ و آینده فوتبال ایتالیا

کاپلو شانس تیم‌هایی چون اسپانیا، فرانسه (با امباپه) و انگلیس را برای قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ بالا می‌داند و منتظر عملکرد برزیل تحت هدایت آنچلوتی است. او از سبک بازی لوئیس دلافوئنته در اسپانیا که فوتبال را از سبک «خسته‌کننده گواردیولایی» به فوتبال عمودی و سریع‌تر تغییر داده، تمجید می‌کند.

در مورد جام جهانی ۴۸ تیمی، کاپلو نگران فشار بیش از حد بر بازیکنان و نابودی فوتبال است. او معتقد است با وجود ۵ تعویض، هر تیم نهایتاً ۱۴ یا ۱۵ بازیکن در سطح تاپ دارد و بازی‌های زیاد می‌تواند فشار زیادی را به آن‌ها وارد کند.

کاپلو با تاسف به وضعیت فوتبال ایتالیا اشاره می‌کند که باید دوباره در پلی‌آف بجنگد. او مشکل اصلی را در کمبود بازیکنان ایتالیایی در ترکیب اصلی تیم‌های بزرگ مانند میلان (یک نفر)، یوونتوس (دو نفر)، اینتر (چهار یا پنج نفر) و رم (دو یا سه نفر) می‌داند. او سیستم‌های تمرینی ایتالیا را شکست‌خورده می‌خواند و تاکید می‌کند که بچه‌های ۱۲ ساله به جای تمرین تاکتیک، باید بر «لمس توپ» و «تکنیک» تمرکز کنند، زیرا سرعت فوتبال مدرن بدون تکنیک بالا، بی‌معناست.