چالش‌های جدی در حفاظت از زیگورات چغازنبیل و نیاز به بودجه ۲۰ میلیاردی

چالش‌های حفاظت از چغازنبیل

عاطفه رشنویی، مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل، بر ضرورت حفاظت مستمر از این مکان تاریخی تأکید کرده و به مشکلات عمده‌ای اشاره می‌کند. یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها، نبود حصار مناسب برای جلوگیری از تردد غیرمجاز افراد و وسایل نقلیه در داخل محوطه است. این مشکل باعث شده که افراد بدون آگاهی از اهمیت اثر به راحتی وارد محوطه شده و حتی با خودرو در آن تردد کنند که خطرات جبران‌ناپذیری برای این اثر تاریخی به همراه دارد.

اهمیت حصارکشی و راهکارهای حفاظتی

رشنویی تأکید دارد که برای جلوگیری از آسیب‌های بیشتر، باید حصاری مناسب در اطراف چغازنبیل کشیده شود. به ویژه با توجه به اینکه بخش‌هایی از حریم درجه یک چغازنبیل در معرض تسطیح قرار دارد، نیاز به نیروی متخصص و تجهیزات حفاظتی لازم احساس می‌شود.

بهترین راهکار در این زمینه، استفاده از حصارهای الکترونیکی است که البته تأمین بودجه لازم برای این کار، به ویژه در شرایط کنونی اقتصادی کشور، چالش بزرگی به شمار می‌رود. هزینه آن حدود ۲۰ میلیارد تومان می‌شود، اما تأمین این منابع مالی برای ما مشکل است.

تلاش‌ها و دستاوردهای انجام شده

با وجود تمامی چالش‌ها، تلاش‌های زیادی برای حفظ و نگهداری چغازنبیل صورت گرفته است. تیم‌های پایش و اجرا طی ۱۰ سال گذشته، با ایستادگی در شرایط سخت جوی، بی‌وقفه برای حفظ سلامت معبد چغازنبیل کوشیده‌اند.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای اخیر در این زمینه، اخذ سند مالکیت ۴۵۰ هکتار از اراضی اطراف محوطه است. این سند مالکیت که پس از ۷ سال تلاش به دست آمده، گامی حیاتی در حفظ این محوطه و جلوگیری از تصرفات غیرقانونی به شمار می‌رود.

توانستیم سند مالکیت ۴۵۰ هکتار از زمین‌های اطراف چغازنبیل را دریافت کنیم که این مسئله به ما کمک می‌کند تا از تصرفات عدوانی جلوگیری کنیم.

اولویت‌بندی حفاظت از میراث جهانی

مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل تصریح می‌کند که حفاظت از چغازنبیل باید به عنوان اولویت نخست سیاست‌گذاران در استان و کشور قرار گیرد. او هشدار می‌دهد که این محوطه همیشه در اولویت سیاست‌گذاران نبوده است، در حالی که باید جزء اصلی‌ترین اولویت‌های حفاظت میراث فرهنگی باشد. در صورت عدم تغییر وضعیت حفاظت، احتمال آسیب‌های جدی به این اثر جهانی وجود دارد.

چغازنبیل نیازمند توجه و تلاش‌های همه‌جانبه در زمینه حفاظت و نگهداری است. از تامین منابع مالی برای حصارکشی و نیروی متخصص گرفته تا ایجاد زیرساخت‌های مناسب برای جلوگیری از آسیب‌های احتمالی، همه این موارد باید در اولویت‌های دولت و مسئولان قرار گیرد تا این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده محفوظ بماند.