از پینگ‌پنگ تا آدم‌ربایی: بررسی ساخت دو فیلم مهم فصل جوایز

«Marty Supreme»: جاه‌طلبانه‌ترین پروژه جاش سفدی

فیلم جدید جاش سفدی، که اولین تجربه کارگردانی انفرادی او پس از جدایی حرفه‌ای از برادرش محسوب می‌شود، داستان مارتین ماوزر را روایت می‌کند. ماوزر، بازیکن پینگ‌پنگی است که برای دستیابی به قهرمانی جهانی، خود را تا مرز جنون پیش می‌برد.

نکات کلیدی در ساخت «Marty Supreme»:

• وسواس در جزئیات: سفدی و طراح صحنه، جک فیسک، حتی برای جزئی‌ترین عناصر مانند «زباله‌های خیابان ۱۹۵۲ نیویورک» جلسات مفصلی برگزار کردند تا واقع‌گرایی را به اوج برسانند.
• گران‌ترین فیلم A24: بازسازی کامل خیابان‌های نیویورک و طراحی سکانس‌های ورزشی پیچیده، این پروژه را به پرهزینه‌ترین تولید در تاریخ استودیوی A24 تبدیل کرده است.
• تمرین‌های سخت تیموتی شالامی: جاش سفدی تأکید می‌کند که تیموتی شالامی به دلیل «وسواس در دقت»، بهترین گزینه برای این نقش بود و ماه‌ها به تمرینات فشرده پینگ‌پنگ پرداخت.
• فشارهای تولید: حضور مداوم شرکت بیمه و نگرانی‌های مربوط به بودجه، باعث شد سفدی فیلم را «در ۴۶ روز» به اتمام برساند.
• تم اصلی فیلم: محوریت داستان بر «رؤیای بزرگ‌داشتن» و تلاش برای خلق جهانی است که «در لحظه اتفاق می‌افتد».

«Dead Man’s Wire»: بازگشت گاس ون‌سنت به سینمای اجتماعی

گاس ون‌سنت پس از هفت سال دوری از عرصه سینمای بلند، با فیلم «Dead Man’s Wire» بازگشته است. این فیلم از یک ماجرای واقعی الهام گرفته شده که در سال ۱۹۷۷ رخ داده بود.

داستان فیلم درباره مردی با بازی بیل اسکاشگورد است که احساس می‌کند شرکت وام مسکن زندگی‌اش را نابود کرده است. او برای گرفتن حق خود، سرمدیرعامل شرکت، با بازی داکر مونتگومری، را می‌رباید. آل پاچینو نیز در نقش مدیرعامل ظاهر می‌شود.

نکات کلیدی در ساخت «Dead Man’s Wire»:

• فیلمنامه یک نویسنده تازه‌کار: فیلمنامه این اثر توسط آستین کولادنی، نویسنده‌ای تازه‌کار، در دوران شیوع ویروس کرونا نوشته شد.
• تولید سریع: ون‌سنت تنها چند ماه پیش از آغاز فیلم‌برداری به پروژه پیوست و فیلم را در لوئیزویل، زادگاهش، ساخت.
• بازتاب‌های سیاسی ناخواسته: شباهت‌های اتفاقی داستان فیلم با بحران‌های اقتصادی و سیاسی روز، نگرانی‌هایی را برای سازندگان در مورد «بیش‌ازحد به‌روز شدن» اثر ایجاد کرد.
• بازگشت به مضامین همیشگی: این فیلم بار دیگر به مضامین مورد علاقه ون‌سنت، از جمله نابرابری، خشم طبقه کارگر و زیرپوست شهرهای ثروتمند، می‌پردازد.