پروژه انرژی زمین‌گرمایی عمیق دانشگاه یورک: گامی بزرگ برای کاهش ۷۸ درصدی مصرف سوخت فسیلی

دانشگاه یورک در حال اجرای یک پروژه بلندپروازانه و پیشگامانه در زمینه انرژی زمین‌گرمایی عمیق است که هدف آن کاهش چشمگیر مصرف سوخت‌های فسیلی و ارائه الگویی برای آینده‌ای پایدار است. این طرح نوآورانه قصد دارد با استخراج آب داغ طبیعی از عمق زمین، گرمایش کل پردیس دانشگاه را تامین کند و گامی بزرگ در جهت کربن‌زدایی بردارد.

جزئیات پروژه و اهداف آن

پروژه «انرژی زمین‌گرمایی عمیق» با حمایت مالی قابل توجه ۳۵ میلیون پوندی دولت انگلیس در حال اجراست. هدف اصلی این طرح، استخراج آب داغ طبیعی از عمق تقریبی ۴ کیلومتری زمین و بهره‌برداری از آن برای تامین گرمایش دانشگاه است. این اقدام پیش‌بینی می‌شود که مصرف سوخت‌های فسیلی دانشگاه را تا ۷۸ درصد کاهش دهد.

علاوه بر تامین گرمایش پردیس دانشگاه، این پروژه پتانسیل گرمایش خانه‌های اطراف و حتی تولید برق را نیز داراست. بر اساس برنامه‌ریزی‌ها، دو چاه حفاری‌شده با قطر یک پیتزا ایجاد خواهد شد تا آب داغ را از مخزن زیرزمینی به سطح منتقل کرده و از طریق مبدل‌های حرارتی، رادیاتورهای پردیس را تغذیه کند.

مراحل اجرایی و یافته‌های اولیه

مرحله نخست این پروژه در سال ۲۰۲۵ با یک بررسی لرزه‌ای سه‌بعدی آغاز شد. این بررسی دقیق، اندازه، شکل و عمق مخزن آب گرم واقع در زیر پردیس هسلینگتون و مناطق اطراف را مشخص کرد. داده‌های حاصل از این بررسی، بهترین مکان‌ها را برای حفاری چاه‌ها نشان می‌دهد و تضمین‌کننده بهره‌برداری پایدار و مؤثر از این منبع انرژی زمین‌گرمایی است.

پل بوشنل، مدیر پروژه، اظهار داشت: «این مخزن آب تقریباً بی‌پایان است و بهره‌برداری موفقیت‌آمیز از آن می‌تواند الگوی انرژی پاک را در سایر مناطق نیز باز کند.»

کارشناسان تاکید می‌کنند که سنگ‌های زیر دانشگاه یورک برای ذخیره و انتقال انرژی زمین‌گرمایی بسیار مناسب هستند و شواهد اولیه حاکی از وجود یک آبخوان گسترده در عمق حدود ۴ کیلومتر است.

آینده و تأثیرات گسترده

این پروژه قرار است تا سال ۲۰۲۷ به طور کامل تکمیل شود و یکی از سه طرح اصلی در انگلستان است که با حمایت طرح کربن‌زدایی بخش عمومی اجرا می‌شود. این گامی حیاتی در راستای دستیابی به هدف انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰ محسوب می‌شود.

در صورت موفقیت‌آمیز بودن این پروژه، دانشگاه یورک نه تنها می‌تواند به مصرف صفر سوخت‌های فسیلی نزدیک شود، بلکه الگویی عملی و الهام‌بخش برای سایر دانشگاه‌ها و شهرهای جهان در زمینه بهره‌برداری از انرژی زمین‌گرمایی ارائه خواهد داد.