آیکون خبر

خبر کامل

طرح «مسکن استیجاری» برای زوج‌های جوان و دهک‌های کم‌درآمد به تصویب رسید

طرح «مسکن استیجاری» برای زوج‌های جوان و دهک‌های کم‌درآمد به تصویب وزارت راه و شهرسازی رسید. این طرح که با هدف کاهش فشار بر بازار اجاره‌بها و حمایت از اقشار آسیب‌پذیر تدوین شده، قرار است تا اواخر شهریور ۱۴۰۴ با دو مدل تأمین واحدهای آماده و ساخت مسکن استیجاری به اجرا درآید. با این حال، کارشناسان اقتصادی نسبت به اثربخشی کوتاه‌مدت آن تردید دارند و موفقیت آن را به کیفیت طراحی، تداوم اجرا و شرایط اقتصاد کلان گره می‌زنند.

جزئیات طرح «مسکن استیجاری»

معاون تأمین و توسعه مسکن سازمان بهزیستی اعلام کرده است که طرح «مسکن استیجاری» برای زوج‌های جوانی که کمتر از پنج سال از ازدواج آن‌ها گذشته و فاقد مسکن و سابقه مالکیت هستند، در نظر گرفته شده است. این طرح دهک‌های درآمدی یک تا شش را پوشش می‌دهد و اولویت با دهک‌های پایین‌تر خواهد بود. ثبت‌نام متقاضیان واجد شرایط از طریق سامانه «تِم» انجام می‌شود.

حمایت‌های دولتی و گروه‌های هدف

در این طرح، دولت با خرید یا ساخت واحدهای مسکونی، آن‌ها را با اجاره‌بهایی کمتر از نرخ بازار و بدون نیاز به آورده سنگین یا اقساط بلندمدت، حداکثر تا پنج سال در اختیار متقاضیان قرار می‌دهد. گروه‌های زیر در اولویت بهره‌مندی از این بسته حمایتی قرار دارند:

  • فرزندان ترخیصی سازمان بهزیستی
  • خانواده‌های دارای معلول
  • سایر گروه‌های آسیب‌پذیر

ارزیابی کارشناسان اقتصادی

همزمان با آغاز ثبت‌نام، کارشناسان اقتصادی به بررسی ابعاد و چالش‌های این طرح پرداخته‌اند. فردین یزدانی، تحلیلگر اقتصادی، در این باره می‌گوید که توجه به مسکن استیجاری پس از سال‌ها یک اتفاق مثبت است، اما نباید انتظار داشت که یک طرح آزمایشی در کوتاه‌مدت بتواند فشار بازار اجاره را کاهش دهد.

«اگر جزئیات این طرح‌ها به‌درستی تدوین شود و اگر این سیاست‌ها تداوم داشته باشد، در بلندمدت می‌تواند اثرگذار باشد. نباید انتظار پاسخ کوتاه‌مدت از بازار اجاره داشت و در بهترین حالت، اثر این سیاست‌ها در یک بازه سه تا پنج‌ساله قابل مشاهده است.»

تجربه مسکن اجتماعی در جهان

یزدانی به تجربه سایر کشورها، به‌ویژه در اروپا، اشاره می‌کند که بیش از ۱۰۰ سال است از الگوی مسکن اجتماعی استفاده می‌کنند. در این الگو، واحدهای اجاره‌ای بر اساس مکانیزم عرضه و تقاضای بازار ارائه نمی‌شوند و دولت‌ها با حمایت‌ها و مداخلات مختلف، اجاره‌بها را در سطحی قابل استطاعت برای خانوارها نگه می‌دارند، به‌طوری که قیمت اجاره کمی پایین‌تر از نرخ بازار باشد.

در این الگو، دولت‌ها، به‌خصوص دولت‌های محلی، مداخلات مستقیم دارند؛ گاهی این مداخله‌ها کاملاً مستقیم است و گاهی از طریق مشارکت با بخش خصوصی انجام می‌شود تا بخش خصوصی نیز به سمت تولید مسکن اجاره‌ای در استطاعت حرکت کند.

چالش بلندمرتبه‌سازی و اقتصاد کلان

این تحلیلگر اقتصادی درباره طرح بلندمرتبه‌سازی نیز توضیح می‌دهد که نمی‌توان گفت بلندمرتبه‌سازی در همه جا گزینه مناسبی است و قضاوت درباره آن به شرایط زمانی و مکانی بستگی دارد. او تأکید می‌کند که برای گروه‌های کم‌درآمد و پروژه‌های مسکن در استطاعت، بلندمرتبه‌سازی معمولاً به دلیل افزایش هزینه‌های ساخت، گزینه مثبتی محسوب نمی‌شود.

یزدانی با اشاره به تجربه سال‌های گذشته می‌افزاید که بلندمرتبه‌سازی سال‌هاست در حال اجراست، اما نه اثر مثبت مشخصی داشته و نه توانسته مشکل بازار مسکن را حل کند. او هشدار می‌دهد که بسیاری از طرح‌های مطرح‌شده هنوز در مرحله آزمایش هستند و تا زمانی که وضعیت اقتصاد کلان اصلاح نشود، نمی‌توان انتظار هیچ چشم‌انداز مثبتی برای بازار مسکن داشت.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗