«او را برگردان»: فیلمی که شما را واقعاً به وحشت می‌اندازد!

«او را برگردان» (Bring Her Back) یک فیلم ترسناک روان‌شناختی و فراطبیعی استرالیایی است که توسط برادران دوقلوی دنی و مایکل فیلیپو کارگردانی شده است. این فیلمسازان جوان سه سال پیش با اولین فیلم بلند خود، «باهام حرف بزن» (Talk to Me)، که در جشنواره‌های ساندنس و برلین مورد تحسین قرار گرفت، خود را به سینمادوستان و ژانر وحشت معرفی کردند. «او را برگردان» با بودجه ۱۵ میلیون دلاری تولید شده و در گیشه به فروشی معادل ۲۳ میلیون دلار دست یافته است.

داستان فیلم حول محور خواهر و برادری ناتنی می‌چرخد که پس از یتیم شدن، به واسطه مادرخوانده جدیدشان، وارد مناسکی مرموز و اهریمنی می‌شوند.

واکنش منتقدان و امتیازات

• راتن تومیتوز: ۸۹ درصد از ۲۰۲ نقد منتقدین مثبت بوده است. توافق عمومی منتقدان این فیلم را «کابوسی خانوادگی که عمیق‌ترین ترس‌هایش را از بازی جنون‌آمیز سالی هاوکینز می‌گیرد» توصیف کرده و برادران فیلیپو را به عنوان «اساتید مدرن ژانر وحشت» معرفی می‌کند.
• متاکریتیک: امتیاز میانگین ۷۵ از ۱۰۰ بر اساس ۳۳ نقد به دست آمده است.

برخلاف بسیاری از فیلم‌های ترسناک آمریکایی که به دنبال شوک‌های لحظه‌ای و ترساندن‌های سطحی هستند، «او را برگردان» عمیق‌تر عمل می‌کند. این فیلمسازان استرالیایی نه تنها به دنبال آشفته کردن اعصاب مخاطب هستند، بلکه می‌خواهند قلب‌ها را نیز بشکنند. وجه اشتراک «او را برگردان» با فیلم قبلی‌شان، «باهام حرف بزن»، تغذیه از سوگ خانوادگی و حساسیت خارق‌العاده نسبت به شخصیت‌های محوری است که از نظر احساسی آسیب‌پذیر هستند.

بازی‌های درخشان و تاثیرگذار

• سالی هاوکینز: او به خوبی جنون سرخوشانه و بی‌رحمی‌های مکارانه شخصیت لورا (مادرخوانده) را به تصویر کشیده است.
• سورا وونگ: در اولین نقش سینمایی خود، به شخصیت پایپر (خواهر کم‌بینا) استقلالی پرشور بخشیده است.
• بیلی برت: با ویژگی‌های فرشته‌گون و اصالت احساسی‌اش، شخصیت اندی (برادر) را به زخم فیلم بدل کرده که به تدریج سر باز می‌کند. استعداد برت، که پیش از این در سریال «هجوم» (۲۰۲۱-۲۰۲۵) نیز دیده شده بود، غیرقابل کتمان است.

برادران فیلیپو یک بار دیگر با مدیر فیلم‌برداری درجه‌یک خود، اِرِن مک‌لیسکی، همکاری کرده‌اند. «او را برگردان» حتی فراتر از «باهام حرف بزن» رفته و قمار بیشتری روی ایده «تنبیه کردن بی‌گناه» کرده است.

هدف اصلی بسیاری از فیلم‌های ترسناک، به جز ترساندن‌های ناگهانی، برهم زدن آرامش و آشفته کردن مخاطب است. اما «او را برگردان»، دومین فیلم بلند برادران فیلیپو که پیش از این ویدیوهای کمدی-ترسناک برای یوتیوب تولید می‌کردند، یک فیلم ترسناک واقعاً آشفته‌کننده است. دنیای داستانی فیلم ساده و ابتدایی است؛ از آن دست که می‌توان نمونه آن را در آثار هراس‌انگیز سیاه و سفید دهه ۱۹۶۰ رومن پولانسکی دید.

با وجود این، شیوه کار امپرسیونیستی برادران فیلیپو آنقدر استادانه است که همه چیز را توجیه می‌کند. آن‌ها به بستن تمام سرنخ‌های آزاد خونین در دل داستان اهمیتی نمی‌دهند، چرا که در پی خلق یک فضای شوم و شوک‌های ناشی از آن هستند.

نکات مبهم و رویکرد هنری

برخی عناصر در فیلم اضافه می‌شوند اما واقعاً چیزی به داستان نمی‌افزایند. به عنوان مثال، لورا در تشییع جنازه پدر اندی و پایپر، مخفیانه کمی از موهای پدر را قیچی می‌کند، اما مشخص نیست که برای چه کاری برداشته می‌شود یا چه معنایی دارد. استخر خالی خانه لورا نیز بیشتر کارکردی استعاری پیدا می‌کند. فیلم پر از میم‌ها و توتم‌های مرتبط با جادوگری شوم است که هرگز رمزگشایی نمی‌شوند. تصاویر وی‌اچ‌اس‌گونه از فرقه‌ای مخوف نیز آنقدر پریشان‌کننده هستند که مخاطب بخواهد بیشتر درباره‌شان بداند، اما غیرصریح باقی می‌مانند. این شیوه فیلیپوها را می‌توان ترکیبی از «مارکی دو ساد در ترکیب با ویدیو موسیقی سوررئالیستی» توصیف کرد.

سوگ بی‌وقفه در سراسر فیلم جریان دارد و با صراحتی مؤثر به نمایش گذاشته می‌شود. در ابتدای فیلم، اندی و خواهرش پایپر پدرشان را در حمام، غرق در خون و با دوشی که آب از آن جاری است، پیدا می‌کنند. این تصویر و مرگ ناگهانی پدر، نه تنها دردناک است، بلکه به شروع زنجیره‌ای از رویدادهای شوم منجر می‌شود.

برادران فیلیپو با فیلم «باهام حرف بزن» تجربه احساسی بازیگوشی با احضار ارواح را به تصویر کشیدند و آن را استعاره‌ای برای خطرهای غیرمنتظره ناشی از ملال نوجوانی به کار گرفتند. در آن فیلم، هرچه شخصیت‌ها بیشتر با مجسمه نفرین‌شده یک دست وقت می‌گذراندند، فیلم بیشتر به حکایتی هراس‌انگیز از سوگ میان یک دختر و مادر مرده‌اش بدل می‌شد.

اکنون، با فیلم «او را برگردان»، برادران فیلیپو به کاوش در این موضوع پرداخته‌اند که چگونه عزاداری می‌تواند حال و روز فردی را دگرگون کند و او را به رفتارهایی وادارد که نه تنها نامفهوم، بلکه تصورشان هم غیرممکن به نظر می‌رسد. فیلم در بهترین حالت به عنوان مطالعه‌ای ناراحت‌کننده در باب سوگ عمل می‌کند.

برادران فیلیپو با همکاری بیل هینزمن در نگارش فیلمنامه، کمتر به هم‌نشینی خیر و شر علاقه نشان داده‌اند و بیشتر پیرامون انگیزه‌هایی کنجکاوند که آدم‌ها را به سوی شرارت سوق می‌دهند. آن‌ها دوباره با اِما بورتیگنِن، هنرمند طراح صدا، همکاری کرده‌اند تا فضای ترس‌آلود فیلم را ارتقا ببخشند و با گروه‌های چهره‌پردازی و جلوه‌های ویژه فوق‌العاده‌ای کار کرده‌اند تا صحنه‌های متمایز و دلخراش این فیلم ترسناک زیرژانر «تن» را استادانه خلق کنند.