نقد فیلم «جمعه عجیب‌تر»: کمدی مفرح با بازی درخشان جیمی لی کرتیس

فیلم کمدی «جمعه عجیب‌تر» (Freakier Friday)، جدیدترین قسمت از سری محبوب «جمعه عجیب»، بار دیگر مخاطبان را به دنیایی از هویت‌های جابه‌جا شده و موقعیت‌های خنده‌دار می‌برد. این فیلم با تکیه بر فرمول آشنای تعویض بدن، اما با روایتی به‌روز و بازی‌های درخشان، به‌ویژه از سوی جیمی لی کرتیس، موفق شده است تا اثری مفرح و قابل‌توجه را به سینماها بیاورد.

بازگشت به دنیای «جمعه عجیب» با رویکردی تازه

فیلم «جمعه عجیب‌تر» که در ادامه نسخه موفق سال ۲۰۰۳ ساخته شده است، این بار با کارگردانی نیشا گاناترا و فیلمنامه‌ای از جردن وایس به سینما بازگشته است. در نسخه قبلی، لیندزی لوهان و جیمی لی کرتیس در نقش مادر و دختری ظاهر شدند که بدن‌هایشان با نیروی جادویی یک کلوچه چینی با هم عوض می‌شد. اما در نسخه ۲۰۲۵، با احتیاط فرهنگی بیشتری مواجه هستیم و خبری از شوخی‌های مشابه نیست، بلکه داستان به شکلی مدرن‌تر و با تعداد بیشتری از شخصیت‌ها پیش می‌رود.

شخصیت‌های جدید و روابط پیچیده

در این روایت جدید، تس کولمن با بازی جیمی لی کرتیس، حالا مادربزرگ شده و به‌عنوان درمانگر و میزبان یک پادکست درباره فرزندپروری فعالیت می‌کند. در مقابل، آنا (با بازی لیندزی لوهان)، که روزگاری دختر یاغی تس بود، اکنون تهیه‌کننده موسیقی و مادر مجرد یک نوجوان نسل Z به نام هارپر است. هارپر توسط جولیا باترز، بازیگری جوان که به‌خاطر نقش درخشانش در فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» شناخته شده است، ایفا می‌شود.

داستان زمانی پیچیده‌تر می‌شود که هارپر با همکلاسی بریتانیایی و پرادعای خود، لیلی (با بازی سوفیا همونز)، درگیر می‌شود. مادر هارپر، آنا، نیز دل به پدر مجرد و جذاب لیلی، اریک (مانی جاسینتو) می‌بندد. این روابط درهم‌تنیده، با دخالت یک کف‌بین عجیب و غریب و جابه‌جایی بدن چهار زن، به شکلی فراطبیعی و کمدی به اوج خود می‌رسد.

جیمی لی کرتیس: ستاره بی‌چون و چرای فیلم

بدون تردید، آنچه فیلم «جمعه عجیب‌تر» را از تکرار و یکنواختی نجات می‌دهد، نقش‌آفرینی بی‌نظیر جیمی لی کرتیس است. او با شوخ‌طبعی و بی‌پروایی خاص خود، روحیه‌ای بازیگوش و در عین حال انسانی به شخصیتش می‌بخشد. اجرای او پر از لحظاتی سرشار از خنده و انرژی است؛ به‌ویژه در صحنه‌هایی که با تفاوت نسلی میان او و نوه‌اش شوخی می‌شود یا زمانی که کاربران مسن شبکه‌های اجتماعی هدف طنز قرار می‌گیرند.

بازگشت لیندزی لوهان و چالش‌های نقش

حضور لیندزی لوهان برای بسیاری از طرفداران خاطره‌انگیز است، اما او در این فیلم نتوانست آن‌طور که باید، بُعد کمدی نقش خود را برجسته کند. می‌توان گفت که لوهان نیز در زندگی واقعی نوعی «تعویض بدن» را تجربه کرده است: ستاره‌ی شورشی گذشته که حالا نقش مادری پراسترس را بازی می‌کند. با این وجود، اجرای او بیش از حد محافظه‌کارانه است و در سایه بازی پرانرژی کرتیس گم می‌شود.

کمدی سبک و تمرکز بر روابط خانوادگی

«جمعه عجیب‌تر» عمداً از ورود به مباحث عمیق هویتی یا تصویر بدنی خودداری می‌کند و ترجیح می‌دهد به‌عنوان یک کمدی سبک و مفرح باقی بماند. این انتخاب، به‌ویژه با توجه به شخصیت شوخ و صمیمی مادربزرگ داستان، باعث می‌شود لحنی جدی یا تأمل‌برانگیز بر فیلم حاکم نشود.

همین سبک طنز ساده و بی‌ادعا، فیلم را در میان آثار مشابه متمایز می‌کند. حضور بازیگران مکمل با چاشنی طنز و تمرکز فیلم بر روابط خانوادگی و تفاوت نسل‌ها، آن را به تجربه‌ای سرگرم‌کننده تبدیل کرده که بدون نیاز به پیچیدگی‌های مفهومی یا فکری، مخاطب را به خنده وا می‌دارد.

«جمعه عجیب‌تر» با وجود طرحی تکراری، به‌لطف بازی درخشان جیمی لی کرتیس و چند نکته‌پردازی هوشمندانه در فیلمنامه، به اثری فراتر از یک دنباله معمولی بدل می‌شود. این فیلم نه‌تنها از میراث نسخه‌های پیشین خود بهره می‌گیرد، بلکه با روزآمدسازی ماجرا و ورود شخصیت‌های نسل جدید، پل ارتباطی میان مخاطبان قدیمی و جوان‌تر برقرار می‌کند و آن را به یک کمدی خانوادگی قابل‌قبول تبدیل کرده است.