اعتراضات هواداران چلسی؛ آیا دوران طلایی آبراموویچ بازمی‌گردد؟

مقایسه با اعتراضات استراسبورگ

برای درک تفاوت در میزان تأثیرگذاری اعتراضات، می‌توان به نمونه باشگاه استراسبورگ، باشگاه خواهرخوانده چلسی، اشاره کرد. اولتراهای این تیم پیش و پس از پیروزی ۲-۱ مقابل متز، اعتراضات گسترده، منسجم و گاه تندی را سازماندهی کردند. این هواداران افراطی، به دلیل تبدیل شدن تیمشان به باشگاهی تأمین‌کننده بازیکن و مربی برای چلسی، ۱۵ دقیقه ابتدایی بازی‌ها را در سکوت کامل می‌گذرانند که نشان‌دهنده خشم و نارضایتی عمیق آن‌ها است.

با توجه به فضای سرد و بی‌روح ورزشگاه استمفوردبریج در بیشتر بازی‌های این فصل، شاید اگر هواداران چلسی نیز چنین رویکردی را در پیش بگیرند، تفاوت چندانی در جو ورزشگاه احساس نشود. واقعیت این است که دوران «چلسیِ سابق» به این زودی‌ها باز نخواهد گشت.

دوران آبراموویچ و چالش‌های کنونی

رومن آبراموویچ در تاریخ فوتبال انگلیس یک استثنا بود. او به عنوان فردی فوق‌ثروتمند، نزدیک به ۲ میلیارد پوند هزینه کرد تا چلسی را از یک باشگاه معمولی به یک قدرت جهانی تبدیل کند. آبراموویچ نزدیک به دو دهه باشگاه را با منطق و اهداف ژئوپلیتیک شخصی خود اداره کرد و امید به بازگشت سرمایه از طریق فروش باشگاه داشت، اما جنگ این مسیر را متوقف ساخت.

تنها راه برای اقبالی، کلیرلیک و دیگر اعضای کنسرسیوم بلوکو، یافتن خریداری مشابه آبراموویچ یا یک صندوق ثروت ملی مانند صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان که مالک نیوکسل است، خواهد بود. اما برای رسیدن به چنین نقطه‌ای، تاد بولی و دیگر مالکان باید چلسی را هم در زمین و هم خارج از آن به موفقیت برسانند.

شاید پس از پایان این ماه پرکار و جا افتادن کامل لیام روزنیور در تیم، نشانه‌هایی از تغییر و بهبود وضعیت دیده شود.

اعتراضات و واکنش‌ها

اقبالی آخر هفته گذشته به دلیل سفر کاری در آمریکا، در جایگاه همیشگی خود در وست‌اِستند ورزشگاه استمفوردبریج حضور نداشت و از نزدیک شاهد تجمع حدود ۲۰۰ هوادار معترض بیرون ورزشگاه نبود، هرچند گزارش آن را دریافت کرده است. بخشی از شعارها و بنرها مستقیماً اقبالی و کلیرلیک کپیتال، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی که مالک حدود ۶۱.۵ درصد از بلوکو، شرکت مادر چلسی است، را هدف قرار می‌داد.

تصاویر کاریکاتوری از اقبالی و پل وینستنلی، یکی از دو مدیر ورزشی باشگاه، احتمالاً برای بهداد اقبالی آزاردهنده بوده است. با این حال، حتی بین رهبران اعتراضات نیز اختلاف نظر وجود داشت؛ اختلافاتی درباره اینکه هدف اصلی اعتراض چه کسی باشد و لحن آن چگونه انتخاب شود.

در کنار شعارهایی مانند «چلسی خودمان را می‌خواهیم» و ابراز بی‌تفاوتی نسبت به کلیرلیک و تمجید از مالک سابق، ناگهان شعارهایی علیه بازیکنانی چون انزو فرناندز، مویسس کایسدو و استوائو نیز شنیده شد. این بازیکنان همگی در دوره مدیریت فعلی و در قالب هزینه‌کرد حدود ۱.۵ میلیارد پوندی در سه سال و نیم اخیر به باشگاه پیوسته‌اند.