خبر کامل
زندگی در هزارتوی محلات هزار پله تبریز؛ دشواری‌های زمستان و بی‌توجهی مسئولین
مقدمه: زمستانی سخت در محلات هزار پله تبریز
با غروب آفتاب و فرارسیدن شب، دانه‌های بلورین برف بر شهر تبریز باریدن گرفت. در حالی که سال گذشته برف کمتری باریده بود، این بارش نویدبخش زمستانی پربار بود. اما در دل این زیبایی، مشکلات عدیده‌ای برای ساکنان محلات شمالی شهر، به‌ویژه در دامنه کوه عینالی (سرخاب)، آغاز شد؛ محله‌هایی که به دلیل شیب تند و کوچه‌های پرپیچ‌وخم، به «هزار پله» معروف‌اند.
سفری به قلب مشکلات: محله احمدآباد
با طلوع خورشید و پوشیده شدن شهر از برفی به عمق چهار تا پنج سانتی‌متر، خبرنگار راهی دامنه کوه عینالی شد. در احمدآباد، میزان برف به ده تا بیست سانتی‌متر می‌رسید. پله‌های عابر پیاده پوشیده از برف و یخ، عبور و مرور را دشوار کرده بود. در بالای پل عابر پیاده، منظره‌ای تامل‌برانگیز از شهر نمایان بود: خانه‌های محقر آخر عباسی در پلان اول و برج تجارت جهانی در شهرک ولیعصر در پلان سوم، تضاد طبقاتی عمیقی را به تصویر می‌کشید.
در این محلات، زندگی سخت و مشقت‌بار است. «مشد عباس» از اهالی قدیمی می‌گوید که در زمستان باید از دیوارها و علمک‌های گاز کمک گرفت تا بتوان بدون افتادن از کوچه‌ها عبور کرد. او به شوخی اسماعیل مراغه‌ای اشاره می‌کند که می‌گفت اگر در این کوچه‌ها سر بخوری، جلوی استانداری می‌توانی بایستی. او می‌افزاید: «ما در ۶۰ سال زندگی در این کوچه‌ها عادت کرده‌ایم، برای غریبه‌ها سالم به مقصد رسیدن در این کوچه‌های هزار پله برفی سخت است.»
دشواری‌های زمستان و خشکسالی تابستان
مشکلات تردد و یخ‌بندان
اهالی از نبود جعبه‌های شن و نمک در سر کوچه‌ها گلایه‌مندند؛ امری که می‌توانست به باز کردن راه‌های صعب‌العبور کمک کند. در شیب‌های تند، خودروها و حتی موتورسیکلت پلیس راهنمایی و رانندگی نیز برای حرکت به کمک نیاز دارند. یک زن از اهالی می‌گوید که مردم باید برای جلوگیری از یخ‌بندان، پول زیادی برای خرید نمک بپردازند.
کمبود آب در تابستان
«جواد رضایی» و «فاطمه جعفرخانی» از اهالی کوچه بلوکی به خبرنگار می‌گویند که علاوه بر سختی‌های زمستان، از اسفند تا مهر نیز آب به این مناطق نمی‌رسد و تنها هفته‌ای یک‌بار آب وصل می‌شود. در سال ۱۴۰۴، به مدت یک ماه و نیم هیچ آبی نداشتند و وقتی به اداره آبیاری مراجعه کردند، به آن‌ها گفته شد: «بفروشید از اینجا بروید.»
«ستاره فاتحی» که ۲۰ سال در احمدآباد زندگی می‌کند، با اشاره به ۳۳ پله تا خانه و ۱۰۳ پله تا آب، می‌گوید: «آبی هم برای دارو خوردن نداریم. روزی یک‌بار آب می‌آید پر می‌کنیم در ظرف‌ها، صبح‌ها هم آب برای وضو گرفتن نداریم.»
گلایه‌های اهالی از مسئولین و طرح‌های نیمه‌کاره
عدم رسیدگی شهرداری
«زلفعلی ممی‌زاده»، مرد موسفید محله، با لحنی گلایه‌آمیز می‌پرسد: «در شهرداری برای چه نشسته‌اند و حقوق می‌گیرند؟ اگر در زمان برف نمک‌پاشی نکنند به چه دردی می‌خورند؟ به خدا از پایین از احمدآباد چهار دست و پا آمده و به زور و با عصا خودم را اینجا رسانده‌ام. منطقه فقیرنشین است دیگر؛ کسی به اینجاها نمی‌رسد.»
طرح‌های مسیرگشایی نافرجام
«شیرعلی عباسی»، نماینده محله، درباره راه کوچه شهید ناموری می‌گوید: «۱۲ خانه را کوبیده و خراب کرده‌اند، بقیه را چهار سال است رها کرده و ما را آواره و سرگردان کرده‌اند.» «محرم سلیمی» نیز تایید می‌کند که چهار سال است طرح مسیرگشایی از صدرالشعرا تا اتوبان پاسداران آغاز شده، اما پس از تخریب ۱۰ تا ۱۲ خانه، خبری از ادامه کار نیست.
«محمدعلی بخشیان» اضافه می‌کند که به دلیل این طرح‌های مسیرگشایی، شهرداری اجازه نوسازی نمی‌دهد و خرید و فروش خانه‌ها نیز متوقف شده است. خانه‌های ۸۰ متری در این منطقه ۱۰ تا ۱۵ میلیارد ریال قیمت‌گذاری می‌شوند، اما با این پول نمی‌توان در جای دیگری از تبریز خانه خرید.
حاشیه نشینی و ناچاری
«احمد عبدیان»، کارگری که یک ماه است بیکار شده، با ناراحتی می‌گوید: «مدام می‌گویند حاشیه نشینی را حذف خواهیم کرد و الکی می‌آیند می‌نویسند، اما خبری نیست؛ به ما در جای دیگری جا بدهید، اینجا نمی‌شود زندگی کرد اما چاره چیست؟ از روی ناچاری اینجا مانده‌ایم.»
«خدیجه قنبرزاده»، صاحب فروشگاه کوچک لباس، می‌گوید: «اینجا هم صاحب ندارد و تیرهایمان لامپ ندارند و حتی اگر بخواهی تاکسی بگیری نامش در نقشه هم نیست. چون محله فقیرنشین است.»
«گلابتون سیدی» نیز از عدم تعویض لامپ تیر برق محله‌شان گلایه می‌کند: «گفتند ۹ روزه تعویض خواهیم کرد، ۹ روز ۹ ماه شد، کسی نیامد.»
زندگی در میان دشواری‌ها
با وجود تمام این مشکلات، زندگی در محلات هزار پله ادامه دارد. کودکان با شادی در حال برف‌بازی و تفریح از تعطیلی مدارسشان هستند. پدران نان خانه‌هایشان را در آغوش گرفته و به سمت خانه‌های پرجمعیت خود می‌روند. در میان دیوارهای سیمانی، کودکان کلمه زیبای «خدا» را با گچ کشیده‌اند، یادگاری از دوستی نازنین، یسنا و محنا. این محلات با تمام سختی‌ها، نمادی از تلاش و تکاپوی مردمانی است که با وجود بی‌توجهی مسئولین، به زندگی ادامه می‌دهند.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۶:۴۴ - ۱۴۰۴/۱۱/۰۱