ورشکستگی صندوق‌های بازنشستگی؛ بار سنگین بر دوش بودجه و نسل آینده

رشد بی‌رویه اعتبارات دولتی

بررسی‌ها نشان می‌دهد که روند اعتبارات اختصاص یافته توسط دولت به صندوق‌های بازنشستگی در لایحه بودجه سال 1405، رشدی بیش از رشد کلی بودجه را تجربه کرده است. این امر به معنای آن است که تعهدات فزاینده این صندوق‌ها، از توان بودجه‌ای دولت فراتر رفته است.

• مجموع کمک‌های دولت به این صندوق‌ها، شامل اعتبارات، ردیف‌های اختصاصی و بدهی‌ها، 20 درصد از کل بودجه عمومی دولت در سال آینده را به خود اختصاص داده است.
• این روند در صورت ادامه، منجر به هدررفت منابع حیاتی مورد نیاز برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های عمرانی، سلامت و زیرساختی خواهد شد.
• به عبارت دیگر، هزینه نسل فعلی را نسل آینده پرداخت خواهد کرد.

تأثیر بر نظام بانکی و تورم

انباشت بدهی‌های دولت به سازمان تامین اجتماعی، این نهاد را مجبور ساخته تا برای تأمین منابع مالی خود به نظام بانکی مراجعه کند. این اقدام زنجیره‌ای از پیامدهای منفی را در پی داشته است:

• بدهکارتر شدن بانک‌ها
• رشد نقدینگی از طریق این کانال
• افزایش تورم در اقتصاد ایران

وضعیت بحرانی صندوق بازنشستگی کشوری

صندوق بازنشستگی کشوری نیز با وضعیت اسفناکی روبرو است. نزدیک به 90 درصد از منابع این صندوق وابسته به اعتبارات دولتی بوده و تنها 5 درصد از محل سرمایه‌گذاری تأمین می‌شود. نسبت پشتیبانی این صندوق نیز بسیار پایین است که عملاً آن را در وضعیت ورشکستگی قرار داده است.

توصیه بال پژوهشی مجلس این است که صندوق بازنشستگی کشوری دیگر اقدام به استخدام بیمه‌پرداز جدید نکند.