سانفرانسیسکو با تمساح آلبینو محبوبش، «کلود»، وداع کرد

وداع با کلود: سانفرانسیسکو تمساح آلبینو محبوب خود را بدرقه کرد

«کلود» تمساح آلبینو محبوب سانفرانسیسکو، نه زیاد حرف می‌زد و نه زیاد حرکت می‌کرد و هرگز لباسی برای جلب تماشاگرانش به تن نکرد؛ اما یکشنبه، صدها نفر در سانفرانسیسکو گرد هم آمدند تا زندگی و میراث این تمساح دوست‌داشتنی را جشن بگیرند.

این مراسم یادبود که شامل یک گروه موسیقی برنجی به سبک نیواورلئان، یک نان ترش سفید هشت فوتی به شکل تمساح، داستان‌خوانی توسط درگ‌کویین‌ها و حتی نام‌گذاری رسمی یک خیابان به نام «مسیر تمساح کلود» بود، بی‌نظیر برگزار شد.

ماجرای کفش باله و نجات عجیب

این خزنده در طول زندگی خود دل میلیون‌ها نفر را به دست آورد، اما همچنین به دلیل سرقت از یک دختر ۱۲ ساله نیز به یاد آورده می‌شود. بارت شپرد از آکادمی علوم کالیفرنیا، که به مدت ۱۷ سال خانه کلود پیش از مرگش در دسامبر بود، به یاد آورد که این تمساح سفید ۱۰ فوتی و ۳۰۰ پوندی با چشمان صورتی و بینایی ضعیف، یک بار کفش باله یک دختر را دزدید و سپس آن را بلعید.

شپرد در جمع هواداران کلود در گلدن گیت پارک گفت: «بیرون آوردن کفش از شکم یک تمساح کار کوچکی نیست.»

او توضیح داد که برای بیرون آوردن کفش از داخل کلود، به مقدار زیادی بیهوشی، ابزارهای تخصصی و چندین دامپزشک و کارمند نیاز بود. این کار با موفقیت به پایان رسید، با وجود اینکه در آن زمان آژیر آتش‌نشانی در سراسر ساختمان به صدا درآمده بود.

نمادی از پذیرش تفاوت‌ها

ژانت پیچ، مدیر ارتباطات آکادمی، گفت: «دیدن اینکه سانفرانسیسکو برای جشن گرفتن این نماد محبوب شهر گرد هم آمد، واقعاً دلگرم‌کننده بود.»

پیچ توضیح داد که یکی از دلایلی که مردم کلود را اینقدر دوست داشتند، این بود که او «چیزی را تجسم می‌بخشید که ما آن را یک ایده آل واقعی سانفرانسیسکویی می‌دانیم، یعنی نه تنها پذیرش، بلکه استقبال از مردم به خاطر تفاوت‌هایشان.»

آلبینیسم کلود که در تمساح‌ها بسیار نادر است، برای افرادی که احساس می‌کنند کمی طرد شده‌اند، دیده شدن را فراهم می‌کرد.

او افزود: «این حیوان فوق‌العاده‌ای است که کمی از بقیه گونه‌هایش متفاوت است، اما محبوب و گران‌بهاست و ارزش دارد.»

میراث کلود و تأثیر آن بر ۲۲ میلیون بازدیدکننده

آکادمی در وب‌سایت خود نوشت که کلود «بیش از ۲۲ میلیون بازدیدکننده را به وجد آورد و مجذوب خود ساخت و قدرت حیوانات سفیر را در ارتباط دادن مردم با طبیعت و علم به ما نشان داد.»

این خزنده که در دسامبر در سن ۳۰ سالگی بر اثر سرطان کبد درگذشت، در سال ۱۹۹۵ در یک مزرعه تمساح در لوئیزیانا به دنیا آمد و سپس در سال ۲۰۰۸ به نمایشگاه باتلاق آکادمی منتقل شد.

از زمان مرگ او، آکادمی هزاران نامه از طرفداران کلود دریافت کرده است که در آنها نوشته‌اند این تمساح چقدر برایشان اهمیت داشته است.

• یکی از بازدیدکنندگان کلود در یادداشتی به او نوشت: «ممنون که در طول سال‌ها الهام‌بخش بسیاری از کودکان بودی. تو به ما یادآوری کردی که تفاوت‌های ماست که ما را منحصر به فرد و خاص می‌کند و باید آنها را جشن گرفت.»
• دیگری نوشت: «تو برای همیشه در قلب من خواهی بود. دلم برایت خیلی تنگ خواهد شد و ممنون که بخشی از دوران کودکی من بودی.»

وداع با یک دوست آرام

لانا کرول، دامپزشک ارشد آکادمی، گفت که از میان تمام تمساح‌هایی که با آنها کار کرده است، کلود «آرام‌ترین آنها به نظر می‌رسید.»

کرول گفت: «با اطمینان می‌توانم بگویم که در طول زندگی‌ام تمساحی مثل کلود را ملاقات نخواهم کرد. دلم برایش خیلی تنگ خواهد شد.»