خبر کامل
ژاپن بزرگترین نیروگاه هستهای جهان را پس از ۱۵ سال مجدداً راهاندازی کرد
ژاپن بزرگترین نیروگاه هستهای جهان را دوباره فعال کرد
ژاپن پس از گذشت تقریباً ۱۵ سال از فاجعه فوکوشیما که این کشور را مجبور به تعطیلی تمامی راکتورهای هستهای خود کرد، یک راکتور در بزرگترین نیروگاه هستهای جهان را مجدداً راهاندازی کرده است. این گام جدیدی در تلاشهای ژاپن برای احیای برنامه انرژی هستهای خود و دستیابی به اهداف کربن صفر تا سال ۲۰۵۰ محسوب میشود.
راهاندازی مجدد راکتور و چالشهای پیشرو
راکتور شماره ۶ نیروگاه کاشیوازاکی-کاریوا، واقع در شمال غربی توکیو، روز چهارشنبه با یک روز تاخیر به دلیل نقص فنی در سیستم هشدار، مجدداً فعال شد. انتظار میرود این راکتور از ماه آینده فعالیت تجاری خود را آغاز کند. این اقدام بخشی از برنامه بلندمدت ژاپن برای احیای انرژی هستهای است که راه درازی در پیش دارد.
- راکتور شماره ۷ تا سال ۲۰۳۰ فعال نخواهد شد.
- پنج راکتور باقیمانده ممکن است از رده خارج شوند.
- ظرفیت فعلی نیروگاه به مراتب کمتر از ۸.۲ گیگاوات زمان فعالیت هر هفت راکتور است.
ژاپن که همواره به شدت به واردات انرژی متکی بوده، از پیشگامان استفاده از انرژی هستهای بود. اما جاهطلبیهای این کشور در سال ۲۰۱۱ با یکی از بدترین فجایع هستهای تاریخ، یعنی حادثه فوکوشیما دایچی، متوقف شد.
فاجعه فوکوشیما و پیامدهای آن
زمینلرزه قدرتمند سال ۲۰۱۱ که شدیدترین زلزله ثبت شده در ژاپن بود، منجر به ذوب شدن راکتورها در فوکوشیما دایچی و نشت مواد رادیواکتیو شد. این حادثه جوامع محلی را به شدت تحت تاثیر قرار داد و بسیاری از ساکنان با وجود اطمینانهای رسمی مبنی بر ایمن بودن منطقه، هنوز به خانههای خود بازنگشتهاند.
منتقدان بر این باورند که شرکت برق توکیو (تپکو)، مالک نیروگاه، آمادگی لازم را نداشت و واکنش دولت و این شرکت هماهنگ نبود. یک گزارش دولتی مستقل این حادثه را «فاجعهای ساخت دست بشر» خواند و تپکو را مقصر دانست، اگرچه دادگاه بعداً سه نفر از مدیران اجرایی آن را از اتهام سهلانگاری تبرئه کرد.
ترس و عدم اعتماد عمومی پس از این حادثه، مخالفت با انرژی هستهای را تشدید کرد و ژاپن بلافاصله پس از فاجوشیما، تمامی ۵۴ راکتور خود را به حالت تعلیق درآورد.

تلاش برای احیای انرژی هستهای
ژاپن در دهه گذشته تلاش کرده است تا این نیروگاهها را احیا کند تا منابع انرژی پاک خود را برای رسیدن به انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰ گسترش دهد. از سال ۲۰۱۵، این کشور ۱۵ راکتور از ۳۳ راکتور قابل بهرهبرداری خود را مجدداً فعال کرده است. نیروگاه کاشیوازاکی-کاریوا اولین نیروگاه متعلق به تپکو است که دوباره روشن میشود.
قبل از سال ۲۰۱۱، انرژی هستهای تقریباً ۳۰ درصد از برق ژاپن را تامین میکرد و این کشور قصد داشت تا سال ۲۰۳۰ این میزان را به ۵۰ درصد برساند. اما در برنامه انرژی سال گذشته، هدف معتدلتری برای تامین ۲۰ درصد از نیازهای برق خود از انرژی هستهای تا سال ۲۰۴۰ تعیین شد. حتی دستیابی به این هدف نیز ممکن است دشوار باشد.
«قطرهای در اقیانوس»
با وجود اینکه آژانس بینالمللی انرژی اتمی تخمین میزند ظرفیت انرژی هستهای جهان تا سال ۲۰۵۰ بیش از دو برابر شود، در ژاپن تا سال ۲۰۲۳، انرژی هستهای تنها ۸.۵ درصد از برق را تامین میکرد. نخستوزیر سانی تاکایچی، که در اکتبر به قدرت رسید، بر اهمیت انرژی هستهای برای خودکفایی انرژی ژاپن تاکید کرده است، به ویژه با توجه به افزایش تقاضای انرژی به دلیل مراکز داده و تولید نیمههادیها.
رهبران و شرکتهای انرژی ژاپن مدتهاست که از انرژی هستهای حمایت میکنند و آن را قابل اعتمادتر از انرژیهای تجدیدپذیر مانند خورشیدی و بادی و مناسبتر برای زمینهای کوهستانی ژاپن میدانند. اما منتقدان معتقدند که تمرکز بر انرژی هستهای به بهای سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر و کاهش انتشار گازهای گلخانهای بوده است.
اکنون، با تلاش ژاپن برای احیای جاهطلبیهای هستهای خود، هزینههای بهرهبرداری از راکتورها به شدت افزایش یافته است، که بخشی از آن به دلیل بررسیهای ایمنی جدید است که نیازمند سرمایهگذاریهای سنگین از سوی شرکتها برای راهاندازی مجدد نیروگاهها است. دکتر فلورنتین کوپنبرگ، پژوهشگر ارشد در دانشگاه فنی مونیخ میگوید: «انرژی هستهای بسیار گرانتر از آن چیزی است که تصور میشد.»
دولت میتواند این هزینهها را یارانه دهد یا آنها را به مصرفکنندگان منتقل کند – هر دو گزینه برای رهبران ژاپن که دهههاست از مقرونبهصرفه بودن انرژی هستهای تمجید میکنند، ناخوشایند است. صورتحسابهای انرژی گران قیمت میتواند به دولت در زمانی که خانوارها به دلیل افزایش هزینهها اعتراض میکنند، آسیب برساند. کوپنبرگ معتقد است: «احیای انرژی هستهای ژاپن قطرهای در اقیانوس است، زیرا تصویر بزرگتر کاهش انرژی هستهای در ژاپن را تغییر نمیدهد.»

رسواییها و بیاعتمادی عمومی
علاوه بر ترس از فاجعهای دیگر مانند فوکوشیما، مجموعهای از رسواییها نیز اعتماد عمومی را متزلزل کرده است. نیروگاه کاشیوازاکی-کاریوا به ویژه درگیر چند مورد از آنها بوده است. در سال ۲۰۲۳، یکی از کارمندان آن بستهای از اسناد را پس از قرار دادن روی سقف خودرو و فراموش کردن آن، گم کرد. در ماه نوامبر نیز کارمند دیگری به دلیل سوءمدیریت اسناد محرمانه شناسایی شد.
سخنگوی تپکو اعلام کرد که این شرکت حوادث را به سازمان تنظیم مقررات هستهای (NRA) گزارش داده و هدف آن ادامه بهبود مدیریت امنیتی است. کوپنبرگ این افشاگریها را «نشانه خوبی» برای شفافیت میداند، اما همچنین نشان میدهد که «تپکو در تغییر روشهای خود و رویکردش به ایمنی مشکل دارد.»
اوایل این ماه، NRA بررسی خود را برای راهاندازی مجدد راکتورهای هستهای در نیروگاه هامائوکا شرکت چوبو الکتریک در مرکز ژاپن به حالت تعلیق درآورد، پس از آنکه مشخص شد این شرکت دادههای لرزهنگاری را در آزمایشهای خود دستکاری کرده است. این شرکت عذرخواهی کرد و گفت: «ما به پاسخگویی صادقانه و تا حد امکان به دستورالعملها و راهنماییهای NRA ادامه خواهیم داد.»
هیسانوری نی، مقام سابق ارشد ایمنی هستهای، به بیبیسی گفت که از رسوایی در هامائوکا «شگفتزده» شده است، اما معتقد است که مجازات شدید اعمال شده بر اپراتور آن باید سایر شرکتها را از انجام چنین کاری باز دارد. او افزود: «شرکتهای برق باید اهمیت عدم جعل دادهها را درک کنند» و مقامات شرکتهای متخلف را «رد و مجازات خواهند کرد.»
مقابله با فاجعهای دیگر
آنچه در فوکوشیما رخ داد، افکار عمومی ژاپن را علیه آنچه که به عنوان یک شکل مقرونبهصرفه و پایدار از انرژی ستایش میشد، تغییر داد. هزاران نفر از ساکنان علیه تپکو و دولت ژاپن شکایتهای دستهجمعی تنظیم کردند و خواستار غرامت برای خسارات مالی، ناراحتی روحی و مشکلات بهداشتی مرتبط با قرار گرفتن در معرض تشعشعات شدند.
در هفتههای پس از فاجعه مارس ۲۰۱۱، ۴۴ درصد از ژاپنیها معتقد بودند که استفاده از انرژی هستهای باید کاهش یابد، این رقم تا سال ۲۰۱۲ به ۷۰ درصد رسید. اما نظرسنجیهای نشریه تجاری ژاپنی نیککی در سال ۲۰۲۲ نشان داد که بیش از ۵۰ درصد از مردم در صورت تضمین ایمنی، از انرژی هستهای حمایت میکنند.

اما ترس و بیاعتمادی همچنان وجود دارد. در سال ۲۰۲۳، انتشار آب رادیواکتیو تصفیه شده از نیروگاه هستهای فوکوشیما دایچی، نگرانی و خشم را در داخل و خارج از کشور برانگیخت. بسیاری همچنان با راهاندازی مجدد نیروگاههای هستهای مخالف هستند. در ماه دسامبر، صدها معترض در خارج از مجلس استان نیگاتا، جایی که کاشیوازاکی-کاریوا در آن واقع شده است، تجمع کرده و نگرانیهای ایمنی خود را ابراز کردند. یکی از معترضان به رویترز گفت: «اگر اتفاقی در نیروگاه بیفتد، ما کسانی خواهیم بود که عواقب آن را متحمل میشویم.»
هفته گذشته، پیش از راهاندازی مجدد کاشیوازاکی-کاریوا، جمعیت کوچکی در مقابل مقر تپکو دوباره به اعتراض پرداختند.
استانداردهای ایمنی هستهای پس از فوکوشیما افزایش یافته است. سازمان تنظیم مقررات هستهای (NRA)، یک نهاد کابینه که در سال ۲۰۱۲ تاسیس شد، اکنون بر راهاندازی مجدد نیروگاههای هستهای کشور نظارت دارد. در کاشیوازاکی-کاریوا، دیوارهای دریایی به ارتفاع ۱۵ متر برای محافظت در برابر سونامیهای بزرگ ساخته شدهاند؛ درهای ضد آب نیز اکنون از تجهیزات حیاتی در این تاسیسات محافظت میکنند.
نی، مقام سابق ارشد ایمنی هستهای، میگوید: «بر اساس استانداردهای ایمنی جدید، نیروگاههای هستهای ژاپن میتوانند حتی از زمینلرزه و سونامی مشابه سال ۲۰۱۱ نیز جان سالم به در ببرند.» اما آنچه دکتر فلورنتین کوپنبرگ را نگران میکند این است که «آنها برای بدترین چیزی که در گذشته دیدهاند آماده میشوند، اما نه برای آنچه در آینده خواهد آمد.»
برخی کارشناسان نگرانند که این سیاستها به اندازه کافی برای مقابله با افزایش سطح دریاها به دلیل تغییرات آب و هوایی، یا مگالرزهای که هر صد سال یک بار در ژاپن پیشبینی میشود، برنامهریزی نمیکنند. کوپنبرگ میگوید: «اگر گذشته تکرار شود، ژاپن کاملاً آماده است. اما اگر اتفاقی واقعاً غیرمنتظره رخ دهد و سونامی بزرگتر از حد انتظار بیاید، ما نمیدانیم.»
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۱:۳۶ - ۱۴۰۴/۱۱/۰۱