قطعی اینترنت در اوگاندا: فلج شدن کسب‌وکارها و زندگی روزمره در بحبوحه انتخابات

تأثیرات اقتصادی ویرانگر

کسب‌وکارهای متکی بر تراکنش‌های پول موبایلی و پلتفرم‌های آنلاین بیشترین آسیب را دیدند:

• عاملان پول موبایلی: میرمبه تریسی، یک عامل پول موبایلی در کامپالا، شاهد فلج شدن کامل کسب‌وکارش بود. او که تقریباً تمام درآمد خود را از کمیسیون برداشت‌ها به دست می‌آورد، در طول قطعی اینترنت درآمدش به صفر رسید. او می‌گوید: «در یک هفته می‌توانم تا 450,000 شیلینگ اوگاندا (حدود 130 پوند) درآمد داشته باشم که برای پرداخت اجاره استفاده می‌کنم. از دست دادن آن یک ضرر کامل بود.»
• تاکسی‌های موتوری: تاکسی‌های موتوری «بودا بودا» که بخش قابل توجهی از اقتصاد کامپالا را تشکیل می‌دهند و بسیاری از آن‌ها از طریق اپلیکیشن‌های آنلاین درآمدزایی می‌کنند، با مشکل مواجه شدند. بنیان‌گذار SafeBoda اعلام کرد که سرور پلتفرم آن‌ها به طور کامل از کار افتاده و بسیاری از رانندگان مجبور به توقف کار شدند.
• فروشندگان آنلاین: ناموکوایا اولیویا که لباس‌های سنتی می‌فروشد و به شدت به اینستاگرام، تیک‌تاک و واتس‌اپ برای ارتباط با مشتریانش وابسته است، در این دوره هیچ سفارشی دریافت نکرد و نتوانست تحویلی انجام دهد. او توضیح می‌دهد که مشتریانش قبل از خرید درخواست عکس می‌کنند و بدون اینترنت، این امکان وجود نداشت. او افزود: «حتی اکنون نیز اوضاع به طور کامل بهبود نیافته است، زیرا مشتریان همچنان برای دسترسی آنلاین به ما مشکل دارند.»

چالش‌های روزنامه‌نگاری و ارتباطات

روزنامه‌نگاران و شهروندان عادی نیز با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو شدند:

• روزنامه‌نگاران: نگابو آمون، روزنامه‌نگار، تلفن هوشمند خود را که ابزار اصلی کارش بود، عملاً بی‌فایده یافت. او نمی‌توانست اخبار را تحقیق کند، تحولات انتخابات را دنبال کند یا مطالب را به اتاق خبر خود ارسال کند. او وضعیت را برای روزنامه‌نگاران پوشش‌دهنده انتخابات «بسیار ناامیدکننده» توصیف کرد، زیرا امکان دستیابی به تصویر واقعی از آنچه در حال رخ دادن بود، وجود نداشت.
• ارتباطات روستایی: به گفته نگابو، وضعیت در مناطق روستایی بدتر بود. برخی روزنامه‌نگاران مجبور بودند فیلم‌های خود را به صورت فیزیکی به اتاق‌های خبر منتقل کنند، که باعث می‌شد گزارش‌ها با تأخیر زیاد به دست مخاطبان برسد و ارزش خبری خود را از دست بدهد.
• تأثیر روانی: کارولین موتای، روزنامه‌نگار مستقر در کنیا که برای پوشش انتخابات به اوگاندا سفر کرده بود، می‌گوید این قطعی «تقریباً باعث افسردگی‌اش شد». او در تلاش برای ارسال مطالب به اتاق خبر و ارتباط با خانواده‌اش در دوران افزایش ناامنی، با مشکلات زیادی مواجه شد.

زندگی اجتماعی و آموزشی تحت تأثیر

قطعی اینترنت همچنین بر زندگی اجتماعی، سرگرمی و آموزش تأثیر گذاشت:

• گیمرها و سرگرمی: رونی موزیگوا، 20 ساله، گیمر، ارتباط خود را با دوستانش از دست داد و به سرگرمی‌های آنلاین دسترسی نداشت. او می‌گوید: «نمی‌توانستم با کسی ارتباط برقرار کنم و حتی بازی کردن هم از بین رفته بود. وضعیت خوبی نبود.» او برای گذراندن وقت، به محتوای ذخیره‌شده در تلفن خود روی آورد.
• دانشجویان و آموزش آنلاین: آرون بنیتز، دانش‌آموز سال آخر، نتوانست در دوره عدم قطعیت با خانواده‌اش تماس بگیرد. آموزش آنلاین نیز متوقف شد؛ معلمان نمی‌توانستند یادداشت‌ها یا تکالیف را ارسال کنند و بحث‌های گروهی آنلاین لغو شدند. او اشاره کرد که حتی پس از بازگشت جزئی اینترنت، دسترسی همچنان کند و غیرقابل اعتماد است.

رئیس‌جمهور یووری موسوینی، 81 ساله، در این انتخابات با اکثریت قاطع پیروز شد و دوره 40 ساله حکومت خود را تمدید کرد. او مخالفان را به تلاش برای برهم زدن نتایج از طریق خشونت متهم کرده است. بوبی واین، رقیب اصلی او، نتایج را «جعلی» خوانده و به «پر کردن صندوق‌های رأی» اشاره کرده است.

بر اساس گزارش هیئت ناظر انتخابات اتحادیه آفریقا، «قطعی اینترنت دسترسی به اطلاعات، آزادی تجمع را محدود کرد و فعالیت‌های اقتصادی را کاهش داد.» این گزارش همچنین خاطرنشان می‌کند که قطعی اینترنت «سوءظن و بی‌اعتمادی» را در روند انتخابات ایجاد کرده است.

دولت پس از اعلام پیروزی موسوینی در روز شنبه، اینترنت را به طور جزئی بازگرداند. با این حال، برخی پلتفرم‌ها، به ویژه شبکه‌های اجتماعی، همچنان کند یا محدود هستند و بسیاری از جوانان را به استفاده از VPN (شبکه خصوصی مجازی) سوق داده است. برای بسیاری، این قطعی نه تنها یک ناراحتی موقت، بلکه یادآوری آشکار از عمق تأثیر دسترسی دیجیتال بر زندگی روزمره آن‌ها بود.