تکنیک‌های مذاکره‌کننده گروگان‌گیری برای تربیت بهتر فرزندان

نیکی پرفکت، مذاکره‌کننده سابق گروگان‌گیری، که ۱۰ سال از ۳۰ سال خدمت خود در پلیس متروپولیتن را در واحد نخبه مذاکره گروگان‌گیری و بحران اسکاتلندیارد جدید گذرانده است، معتقد است تکنیک‌هایی که در حرفه پرفشار خود آموخته، می‌تواند در تربیت فرزندان نیز مفید باشد. او می‌گوید گاهی اوقات، دانستن اینکه به عنوان یک والد چه باید کرد یا گفت، می‌تواند تفاوت بین حفظ آرامش و بروز یک بحران تمام‌عیار یا مشاجره باشد.

در ادامه، سه تکنیک کلیدی از حرفه پرفشار او که به شما کمک می‌کند به عنوان یک والد آرام و کنترل‌شده بمانید، ارائه شده است.

۱. به آن‌ها «انتخاب بدون انتخاب» بدهید

کودکان به طور منظم مرزها را زیر پا می‌گذارند و اغلب می‌خواهند کاری بر خلاف آنچه از آن‌ها خواسته می‌شود، انجام دهند. در چنین شرایطی، به جای تحمیل قدرت خود و استفاده از عبارت «چون من گفتم»، نیکی پیشنهاد می‌کند از ترفند «انتخاب بدون انتخاب» استفاده کنید.

این به معنای بازتعریف وضعیت است، به گونه‌ای که همچنان یک انتخاب را اعمال می‌کنید، اما این کار را به نحوی انجام می‌دهید که به کودک شما حس کنترل و تأثیرگذاری می‌دهد. به عنوان مثال، پرسیدن از کودک که آیا می‌خواهد کتش را در خانه بپوشد یا هنگام بیرون رفتن، می‌تواند به او کمک کند احساس شنیده شدن، احترام و مشارکت داشته باشد – در حالی که به همان نتیجه منجر می‌شود. مثال دیگر می‌تواند دادن گزینه بین کلم بروکلی یا جوانه به کودکی باشد که از خوردن سبزیجات امتناع می‌کند. این روش ممکن است همیشه جواب ندهد، اما می‌تواند مقاومت فوری را محدود کند.

۲. ۹۰ ثانیه قبل از پاسخگویی صبر کنید

نیکی توصیه می‌کند هنگام برخورد با موضوعات حساس، برای جلوگیری از واکنش‌های احساسی، ۹۰ ثانیه قبل از پاسخگویی صبر کنید. همانطور که یک مأمور FBI یک بار به او گفته بود: «شغل شما در زندگی تغییر دادن مردم نیست… شما نمی‌توانید… تنها چیزی که می‌توانید انتخاب کنید نحوه واکنش شماست.»

مهم است که به یاد داشته باشید این انتخاب حتی زمانی که احساسات تهدید می‌کنند تا بخش منطقی مغز ما را تحت تأثیر قرار دهند، وجود دارد. نیکی می‌گوید: «پاسخ ممکن است این باشد که 'می‌دانید چیست؟ من الان خیلی احساساتی هستم. باید بروم و در مورد این فکر کنم.' یا ممکن است شما فقط چیزی نگویید و به حرف‌های آن‌ها گوش دهید.»

او خودش به عنوان یک والد مشترک، مجبور شد این را به کار گیرد، زمانی که دخترخوانده‌اش اعتراف کرد که می‌خواهد روز کریسمس را با پدر و خواهر و برادرش بگذراند، پس از اینکه آن‌ها دورتر نقل مکان کرده بودند. نیکی در درون خود به شدت می‌خواست که او بماند. اما او می‌گوید: «در جایی از مسیر باید دکمه مکث را فشار دهید... و بگویید این کریسمس شماست. این یک روز در زندگی من است. شما چه می‌خواهید؟» پذیرش این موضوع باعث شد تا او راحت‌تر تصمیم بگیرد که خودش آن روز را چگونه بگذراند – و همچنین راه جدیدی برای جشن گرفتن با دخترخوانده‌اش، قبل یا بعد از آن، برنامه‌ریزی کند.

۳. دیدگاه آن‌ها را ببینید

نیکی می‌گوید دیدن دنیا از دیدگاه شخص دیگر، چه بزرگ و چه کوچک، کلید اصلی است. به این ترتیب می‌توانید مزایای نتیجه مطلوب خود را به فرد دیگر بفروشید، در حالی که او نیز احساس شنیده شدن می‌کند.

«این «قدرت مذاکره» نامیده می‌شود، زیرا اگر به مردم دلایلی بدهید که چرا چیزی باید یا نباید اتفاق بیفتد، آن‌ها احتمال بیشتری برای پذیرش آن دارند. این در مورد شناخت آن و بسیار صادق بودن با مردم است. مردم بسیار بیشتر از آنچه فکر می‌کنید پذیرای صداقت شما هستند.»

مشکل رایج قشقرق بر سر زمان خواب را در نظر بگیرید. کودکان اغلب با از دست دادن استقلالی که یک اعلام ناگهانی زمان خواب به همراه دارد، دست و پنجه نرم می‌کنند. راه حل، به گفته نیکی، این است که به جای دیدگاه یک بزرگسال، به احساس کودک در آن لحظه فکر کنید. اگر آن‌ها از بازی کردن لذت می‌برند و ناگهان شما می‌گویید وقت خواب است، این می‌تواند ناگهانی به نظر برسد و به طور طبیعی آن‌ها را ناراحت کند.

در عوض، پیشنهاد او این است که کودک را به محض رسیدن به خانه آماده کنید – روال شبانه را به طور طبیعی در مکالمه بگنجانید و آن را به طور منظم در طول عصر تقویت کنید. چیزی شبیه «شام می‌خوریم، بعد کمی تلویزیون تماشا می‌کنیم و بعد وقت خواب است» به عنوان یک چارچوب خوب عمل می‌کند. سپس کودک بیشتر درگیر و آگاه از آنچه که در راه است، می‌شود، حتی اگر لزوماً آن را دوست نداشته باشد – که امیدواریم به معنای قشقرق کمتر باشد.