چین از سامانه مایکروویو پیشرفته Hurricane 3000 برای مقابله با پهپادها رونمایی کرد

توسعه سامانه مایکروویو Hurricane 3000 توسط چین

در همین راستا، چین نیز سامانه جدیدی به نام Hurricane 3000 را برای مقابله با افزایش استفاده از پهپادها در نبردهای مدرن توسعه داده است. تفاوت اصلی این سلاح با نمونه اسرائیلی در نوع فناوری آن است؛ هوریکان ۳۰۰۰ به جای لیزر، از امواج مایکروویو برای از کار انداختن پهپادها و حتی دسته‌پهپادها استفاده می‌کند و بردی بیش از ۳ کیلومتر دارد. این سلاح از نظر عملکرد به سامانه مایکروویو لئونیداس ارتش آمریکا شبیه است، با این تفاوت که چین ادعا می‌کند Hurricane 3000 بیش از یک کیلومتر از نمونه آمریکایی بیشتر برد دارد.

نخستین نمایش عمومی این سامانه در نمایشگاه هوایی ژوهای در سال ۲۰۲۴ انجام شد و پس از آن، در رژه نظامی سپتامبر ۲۰۲۵ پکن نیز به نمایش درآمد. اخیراً شرکت دولتی نورینکو، سازنده این سلاح، جزئیات فنی بیشتری از آن و نقش عملیاتی‌اش را منتشر کرده است. هوریکان ۳۰۰۰ مانند نمونه‌های مشابه، روی خودرو نصب می‌شود و می‌تواند به صورت مستقل یا در قالب یک شبکه پدافند هوایی یکپارچه، در کنار سامانه‌های موشکی، لیزری و توپخانه‌ای فعالیت کند.

امواج مایکروویو پرقدرت چگونه پهپادها را از کار می‌اندازند؟

تاریخ جنگ‌ها صرفاً درگیری‌ها را روایت نمی‌کند؛ در بسیاری از مواقع، داستان یک رقابت تسلیحاتی مداوم است که گاهی به شدت تغییر جهت می‌دهد. گسترش استفاده از پهپادها در میدان‌های نبرد به خوبی نشان می‌دهد این رقابت همچنان ادامه دارد؛ جایی که سازندگان سلاح به دنبال راهکارهایی هستند که نه تنها مؤثر، بلکه از نظر هزینه هم مقرون‌به‌صرفه باشند. در این میان، سلاح‌های مبتنی بر امواج مایکروویو پرقدرت یا HPM یکی از حوزه‌هایی است که سرمایه‌گذاری زیادی روی آن انجام شده و سامانه چینی Hurricane را می‌توان تازه‌ترین نمونه از این روند دانست.

برخلاف سلاح‌های لیزری یا مهمات فیزیکی، سامانه‌های مایکروویو برای نابودی مستقیم هدف طراحی نشده‌اند، بلکه با ارسال پالس‌های متمرکز انرژی الکترومغناطیسی، سیستم‌های الکترونیکی پهپادها و پرنده‌های بدون سرنشین را مختل می‌سازند. این امواج که با سرعت نور حرکت می‌کنند، می‌توانند باعث بروز خطاهای زمانی ناشی از تداخل الکترومغناطیسی یا حتی آسیب فیزیکی به قطعات الکترونیکی شوند و در نهایت پهپاد را از کار بیندازند.

مزایای سلاح‌های مایکروویو

• انعطاف‌پذیری بالا: سامانه پیشرفته لئونیداس شرکت اپیروس توانسته در چند ثانیه یک دسته ۴۹ تایی از پهپادها را به طور هم‌زمان زمین‌گیر کند.
• عدم محدودیت مهمات: تا زمانی که این سامانه‌ها به منبع انرژی دسترسی داشته باشند، عملاً با محدودیت مهمات مواجه نمی‌شوند.
• کاهش چشمگیر هزینه: هزینه درگیری با اهداف به صورت چشمگیری کاهش می‌یابد.
• واکنش سریع: حرکت پرتوها با سرعت نور باعث می‌شود به محض شناسایی و رهگیری هدف، واکنش بسیار سریعی صورت گیرد.

همین ویژگی، آن‌ها را به گزینه‌ای مؤثر برای مقابله با پهپادهای سریع و کم‌ارتفاع تبدیل می‌کند؛ اهدافی که رهگیری‌شان با روش‌های پدافند هوایی سنتی دشوار و پرهزینه است. با این حال، این فناوری بی‌نقص نیست؛ سلاح‌های مایکروویو معمولاً نیاز به دید مستقیم دارند و در صورت استفاده از محافظت یا شیلدینگ الکترونیکی مناسب، میزان اثرگذاری آن‌ها کاهش پیدا می‌کند.

ویژگی‌های عملیاتی هوریکان ۳۰۰۰

سامانه هوریکان ۳۰۰۰ به همراه نسخه کوچک‌تر آن یعنی Hurricane 2000، سیستم‌هایی متحرک و نصب‌شده روی کامیون هستند که از مرحله آزمایش عبور کرده و به صورت عملیاتی وارد میدان شده‌اند. این سامانه‌ها در رژه نظامی روز پیروزی چین در سال ۲۰۲۵ نیز به نمایش درآمدند. نسخه پیشرفته‌تر، یعنی Hurricane ۳۰۰۰، از برد بیشتر، توان رهگیری و شناسایی دقیق‌تر و قابلیت‌های کاملاً خودکار در عملیات رزمی برخوردار است. به گفته یو جیان‌جون، کارشناس شرکت نورینکو، هوریکان ۳۰۰۰ در مقایسه با مدل قبلی، یک ارتقای همه‌جانبه در عملکرد رزمی به حساب می‌آید.

این سامانه در مرحله نخست با استفاده از رادار، تهدیدها را در فواصل دور شناسایی می‌کند و پس از آن، برای هدایت دقیق آنتن‌های مایکروویو به سمت هدف، به حسگرهای اپتوالکترونیکی متکی می‌شود. با این حال، هوریکان ۳۰۰۰ قرار نیست به عنوان جایگزین سامانه‌های پدافند هوایی فعلی مورد استفاده قرار گیرد؛ بلکه هدف از طراحی آن، تکمیل سیستم‌های سنتی موشکی و توپخانه‌ای است تا در کنار سلاح‌های دیگر، یک «مثلث آهنین» دفاعی در برابر پهپادها تشکیل دهد، ساختاری که هر بخش آن، بر اساس نقطه قوت خودش عمل می‌کند.

با اینکه تمرکز اصلی این پروژه از ابتدا مقابله مؤثر با تهدید پهپادها بوده، شرکت نورینکو اعلام کرده در حال بررسی کاربردهای گسترده‌تری برای این پلتفرم است. به گفته یو، از جمله گزینه‌های مطرح‌شده می‌توان به مقابله با هواگردهای جنگ الکترونیک، ایجاد اختلال در ارتباطات، خنثی‌سازی سلاح‌های دقیق و حتی استفاده از این فناوری به عنوان یک ابزار غیرکشنده علیه انسان اشاره کرد. در این حالت، پرتو متمرکز انرژی باعث ایجاد احساس سوزش شدید و غیرقابل‌تحمل می‌شود، بدون آن‌که خطر جدی آسیب جسمی به همراه داشته باشد.