فریاد رهایی موراتا: «مهم‌ترین گل دوران حرفه‌ای‌ام» پس از ماه‌ها دوری

بازگشت پس از انتظار طولانی

تنها سه ثانیه طول کشید؛ از ارسال دقیق کوهن از جناح چپ تا ضربه تمام‌کننده موراتا که تور دروازه را به لرزه درآورد. این سه ثانیه برای موراتا، مهاجمی که ماه‌های سختی را پشت سر گذاشته بود، حیاتی بود. پس از پیوستن به کومو، تیمی که تحت هدایت هوشمندانه سسک فابرگاس قرار دارد، موراتا نتوانسته بود انتظارات را برآورده کند.

عملکرد درخشان او در یوونتوس، فوتبال ایتالیا را به انتظار کشیده بود، اما پس از دوران ناموفق در میلان و سپس در کومو، مردم کم‌کم امید خود را از دست دادند. مجموعه‌ای از مشکلات جسمانی نیز مانع از نمایش بهترین نسخه موراتا شده بود، به طوری که او از تاریخ ۶ دسامبر دیگر به میدان نرفته بود.

گل حیاتی در جام حذفی

بازگشت موراتا در فلورانس و در چارچوب رقابت‌های جام حذفی ایتالیا رقم خورد. او تنها در پنج دقیقه پایانی بازی وارد زمین شد تا دوباره هیجان فوتبال را تجربه کند. همین چند دقیقه برای او کافی بود تا نه تنها گل بزند، بلکه یک کارت زرد نیز دریافت کند. این نخستین گل موراتا با پیراهن کومو بود؛ پیش از این، او در ۱۳ بازی سری آ تنها یک پاس گل مقابل جنوا در کارنامه داشت.

موراتا پس از پایان مسابقه گفت: «ما تیم بزرگی داریم، گروه فوق‌العاده‌ای هستیم و بسیار خوشحالم، چون این بچه‌ها در ماه‌هایی که از آمدنم گذشته خیلی به من کمک کردند. و با اینکه گل‌های خیلی بهتری زده‌ام، شاید این یکی از مهم‌ترین گل‌هایم باشد، اگر نگوییم مهم‌ترین؛ به‌خاطر چیزهایی که پشت آن بوده است.»

آینده و یک وعده جنجالی

موراتا درباره آینده خود در کومو نیز صحبت کرد:

• «هنوز نمی‌دانم در کومو می‌مانم یا نه؛ چیزهای زیادی در میان است.»
• «فقط روی بازی کردن اینجا و بردن هر چه بتوانیم تمرکز دارم.»

او حتی یک وعده جالب نیز داد: «اگر نیکو پاز یک سال دیگر بماند، من هم می‌مانم؛ رایگان، بدون دستمزد بازی می‌کنم!»

چهارمین گلزن برتر تاریخ لاروخا

بدشانسی در گل‌زنی و مصدومیت‌ها باعث شده بود موراتا جایگاه خود را در تیم ملی اسپانیا نیز از دست بدهد. آخرین بازی ملی او در ماه سپتامبر مقابل ترکیه بود و پنجره‌های اکتبر و نوامبر را به دلیل تصمیم فنی و مصدومیت از دست داد.

با این حال، موراتا—که با ۳۷ گل در ۸۷ بازی، چهارمین گلزن برتر تاریخ لاروخا است—هنوز زمان برای بازگشت به اوج و تبدیل شدن به همان بازیکن مهمی که دلافوئنته از او دفاع می‌کرد، دارد. این گل مقابل فیورنتینا می‌تواند نقطه آغاز این بازگشت باشد؛ باری سنگین از دوش او برداشته شد و فریادش، نویدبخش روزهای روشن‌تر است.