روستای ماه بانو: از خشکسالی تا رونق با دستان هنرمند زنان بلوچ

در دل اقلیم گرم و خشک شهرستان درمیان، روستایی کوچک و عشایری به نام ماه بانو قرار دارد که روزگاری با چالش‌های بی‌امان خشکسالی و کم‌آبی دست و پنجه نرم می‌کرد. اما امروز، این روستا نه تنها از این بحران سربلند بیرون آمده، بلکه به نمادی از امید و خودباوری تبدیل شده است؛ داستانی از اراده پولادین زنان و مردانی که به جای تسلیم در برابر طبیعت، به گنجینه میراث اجدادی خود پناه بردند.

تولد یک تعاونی از دل بحران

مدیرعامل شرکت تعاونی روستای ماه بانو، خانم کلندرزهی، روایت می‌کند که چگونه خشکسالی شدید، جرقه تشکیل یک تعاونی را در میان زنان روستا زد. او می‌گوید:

«وقتی خشکسالی شدت گرفت و قنات روستا خشک شد، دامداری و کشاورزی رو به افول گذاشت. در آن زمان، با همت ۷ نفر از بانوان روستا، تصمیم به تشکیل شرکت تعاونی گرفتیم تا راهی برای مقابله با این شرایط پیدا کنیم.»

احیای هنر اجدادی و رونق اقتصادی

زنان و مردان طایفه کلندرزهی، از قوم بلوچ، با دستان هنرمند خود به احیای صنایع دستی پرداختند. تمامی مراحل ریسندگی، رنگ‌رزی و دوخت، به صورت خانگی و با مشارکت همه اعضای خانواده انجام می‌شود. این حرکت نه تنها به حفظ هنرهای سنتی کمک کرد، بلکه منبع درآمدی پایدار برای خانواده‌ها فراهم آورد.

با حمایت و کمک اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، زنان روستا برای نخستین بار در نمایشگاه‌ها شرکت کردند. این تجربه، نقطه آغاز رونق فروش محصولاتشان و باز شدن مسیرهای جدید امید برای ماه بانو بود.

ماه بانو، مقصد گردشگری و الگوی مقاومت

امروز، روستای ماه بانو تنها یک روستای عشایری نیست؛ بلکه به مقصدی جذاب برای گردشگران تبدیل شده است. این روستا روایتی زنده از زندگی مردمی است که در برابر سختی‌ها و خشکسالی تسلیم نشدند و با تکیه بر توانمندی‌های خود، جانی دوباره به دیارشان بخشیدند.

با راه‌اندازی شرکت تعاونی عشایری روستای ماه بانو، تاکنون ۱۲ خانوار به طور مستقیم از مزایای آن بهره‌مند شده‌اند. پیش‌بینی می‌شود با توسعه طرح‌های بوم‌گردی و گردشگری، این تعداد به بیش از ۳۰ خانوار افزایش یابد و این روستا به الگویی موفق از توسعه پایدار روستایی تبدیل شود.