دانشگاه هنر اصفهان؛ هویت فرهنگی شهر در مواجهه با چالش‌های اقتصادی و نیاز به حمایت مردمی

اصفهان، مهد تمدن و فرهنگ ایرانی، همواره نگینی درخشان در تاریخ جهان بوده است. در این میان، دانشگاه هنر اصفهان، نهادی ریشه‌دار در دل این هویت غنی، نقشی حیاتی در حفظ و بازآفرینی میراث هنری و فرهنگی این شهر ایفا می‌کند. اما این دانشگاه با چالش‌های متعددی روبرو است که نیازمند توجه و حمایت جامعه است.

جایگاه دانشگاه هنر اصفهان در تمدن ایران

علیرضا خواجه‌احمد عطاری، رئیس دانشگاه هنر اصفهان، در اولین نشست حامیان دانشگاه، بر جایگاه بی‌بدیل ایران در تمدن جهانی و نقش ویژه اصفهان در جغرافیای فرهنگی کشور تأکید کرد. وی با طرح پرسش‌هایی اساسی درباره جایگاه تمدنی ایران، اصفهان و دانشگاه هنر در این بستر، هویت این دانشگاه را از پیوند عمیق آن با تاریخ، فرهنگ و هنر اصفهان دانست.

دانشگاه هنر صرفاً یک نهاد آموزشی نیست، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و هنری شهر اصفهان محسوب می‌شود و نقشی کلیدی در تداوم و بازتولید این میراث ایفا می‌کند.

سیر تاریخی دانشگاه هنر اصفهان

فعالیت دانشگاه هنر اصفهان به سال ۱۳۵۵ بازمی‌گردد، زمانی که با محوریت مرمت آثار تاریخی آغاز به کار کرد. پس از انقلاب فرهنگی و توقفی کوتاه، در سال ۱۳۶۳ با سه رشته نقاشی، صنایع دستی و مرمت آثار تاریخی فعالیت خود را از سر گرفت. این مجموعه تا سال ۱۳۷۹ در قالب دانشکده فعالیت می‌کرد و سپس به دانشگاه هنر اصفهان ارتقا یافت. امروز، پس از حدود ۴۹ سال، این دانشگاه به یکی از مراکز مهم آموزش هنر در کشور تبدیل شده است.

پراکندگی در بافت تاریخی شهر: مزایا و معایب

رئیس دانشگاه هنر اصفهان به تجربه شخصی خود از آغاز فعالیت دانشگاه در خانه عبید در سال ۱۳۶۳ اشاره کرد. این دانشگاه به‌تدریج با خرید و احیای خانه‌های تاریخی در بافت شهر گسترش یافت و اکنون حدود ۴.۵ هکتار وسعت فیزیکی دارد. این پراکندگی، در کنار مزایایی همچون ارتباط مستقیم با تاریخ و زندگی شهری، معایبی نیز در حوزه‌های اجرایی، رفاهی، اسکان دانشجویان و حمل‌ونقل به همراه داشته است.

چالش‌ها و ضرورت حمایت مردمی

دانشگاه هنر اصفهان با ۵۵ رشته هنری، بیش از ۳۲۰۰ دانشجو و ۱۱۴ عضو هیئت علمی، تلاش می‌کند نیروهای متخصص و متعهد را تربیت کند. رشته‌های این دانشگاه به‌طور مستقیم با تاریخ، فرهنگ و هویت اصفهان گره خورده‌اند؛ از تاریخ ایران و ایران‌شناسی گرفته تا گردشگری، معماری، شهرسازی، مرمت آثار تاریخی، صنایع دستی و هنرهای تجسمی.

با این حال، یکی از خلأهای جدی، نبود فرهنگ سازمان‌یافته حمایت مردمی و خیرین از دانشگاه‌ها، به‌ویژه دانشگاه‌های هنری است. دانشگاه برای حل مشکلاتی نظیر خوابگاه، حمل‌ونقل و مسائل رفاهی، نیازمند همراهی مردم و خیرین فرهنگ‌دوست است.

گام‌های اولیه برای حمایت

عطاری از آغاز فعالیت نشست حامیان دانشگاه قدردانی کرد و خبر داد که برای اولین بار با همکاری یکی از خیرین، امکان بازسازی یک خوابگاه فراهم شده است. وی ابراز امیدواری کرد که با شکل‌گیری جمعی از حامیان، بخشی از مشکلات دانشجویان برطرف شود.

اصفهان، محور اصلی هنر جهان

مهدی کرباسیان، عضو هیئت امنا و رئیس هیئت‌مدیره بنیاد حامیان دانشگاه اصفهان، با اشاره به مشکلات اقتصادی و وابستگی دانشگاه‌های دولتی به بودجه ملی، بر ضرورت حمایت فعالان حوزه هنر و اقتصاد تأکید کرد. وی اصفهان را یکی از محورهای اصلی هنر در جهان دانست و گفت که افزایش هزینه‌ها و گرانی تجهیزات هنری، دانشجویان را با محدودیت‌های جدی مواجه کرده است. کرباسیان پیشنهاد ایجاد صندوق نیکوکاری در بورس را برای مشارکت گسترده‌تر مردم مطرح کرد.

نقش هنر در خودآگاهی جامعه

رسول رکنی‌زاده، سرپرست دانشگاه اصفهان، در پایان نشست، بر نقش حیاتی هنر در بازشناسی سنت‌ها و اصالت فرهنگی تأکید کرد. وی اظهار داشت که اگر خروجی دانشگاه مدرن در بستر هنر شکل گیرد، ایران می‌تواند در سطح جهانی حرفی برای گفتن داشته باشد.