دنیل گرا: از چالش‌های لیگ ایران تا آرزوی قهرمانی با پرسپولیس

تجربه اولین بازی در لیگ ایران

گرا در مصاحبه با سایت مجارستانی M4 Sport درباره اولین حضورش در لیگ ایران گفت: «مدت‌ها بود که بازی نکرده بودم. به دلیل نزدیک شدن به توافق با باشگاه جدیدم، بازی‌های تدارکاتی را از دست دادم. بعد از یک ماه دوری، بازگشت به زمین کمی عجیب بود. لیگ ایران بسیار فیزیکی است و همه با شدت بالا پرس می‌کنند. فولاد تیمی در میانه جدول است، اما ریتم بازی و سرعت پرس آن‌ها باورنکردنی بود. دوئل‌های تک به تک زیادی وجود دارد و مطمئنم می‌توانم در این بخش پیشرفت کنم.»

وی همچنین اشاره کرد که اوسمار ویرا، سرمربی پرسپولیس، او را بیشتر برای پست دفاع راست به خدمت گرفته است، اما این امکان وجود دارد که در نقش وینگ‌بک نیز به میدان برود؛ همانند نیمه دوم بازی اخیر که با تغییر سیستم از ۴-۳-۳ به ۳-۴-۳، در این پست قرار گرفت.

چرا پرسپولیس و ایران؟

گرا در مورد دلایل اصلی پیوستنش به فوتبال ایران اظهار داشت: «مدت‌ها آرزو داشتم جلوی جمعیت زیاد بازی کنم. ورزشگاه ما در حال بازسازی است و وقتی آماده شود، می‌توانم مقابل ۱۰۰ هزار تماشاگر بازی کنم که این فوق‌العاده است. همیشه می‌خواستم لژیونر شوم و فرهنگ جدیدی را تجربه کنم، به همین دلیل به سرعت تصمیم گرفتم. من همیشه به حس درونی‌ام گوش می‌دهم.»

او حالا به یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های آسیا پیوسته است؛ باشگاهی که بیش از ۱۰ میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام دارد. این انتقال می‌تواند به دیده شدن بیشتر او کمک کند، هرچند که فاصله زیادی از خانواده و دوستانش گرفته است.

تصمیمی شخصی با حمایت خانوادگی

«حرف همه را شنیدم، اما خانواده و دوستانم من را می‌شناسند؛ اگر تصمیمی بگیرم، پایش می‌ایستم. تصمیم‌هایم را خودم می‌گیرم چون مسئولیتش با خودم است. خانواده‌ام به خاطر شرایط ایران نگرانم بودند، اما عشق واقعی این نیست که کسی را به زور کنار خودت نگه داری. اگر جایشان بودم، نظر می‌دادم اما به تصمیم طرف مقابل احترام می‌گذاشتم و حمایتش می‌کردم. برای ما هم همین‌طور بود؛ حمایتی واقعی و بدون خودخواهی.»

زندگی در تهران: از چای تا کلاس زبان

تهران، پایتخت ایران، حدود سه هزار کیلومتر با بوداپست فاصله دارد و یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای منطقه محسوب می‌شود. گرا از استقبال خوب مردم و حضور چهار لژیونر دیگر در تیم خبر داد. با وجود اینکه بیشتر بازیکنان به زبان انگلیسی مسلط هستند، او قصد دارد فارسی یاد بگیرد: «تقریباً معلم زبانم مشخص شده است. می‌خواهم هرچه زودتر زبان فارسی را یاد بگیرم؛ این را نشانه احترام می‌دانم.»

وی همچنین به مشکلات جسمانی ناشی از فشار تمرینات اشاره کرد: «به خاطر فشار تمرینات کمی در ناحیه اداکتور مشکل پیدا کردم و تحت درمان هستم. تهران شهری بسیار زیباست؛ بعد از درمان شاید به کافه یا چایخانه بروم. در ایران نوشیدن چای بسیار رایج است. مردم بسیار مهربان هستند و هم‌تیمی‌ها هم خیلی کمک می‌کنند.»

گرا فعلاً در هتل اقامت دارد و به دنبال اجاره یک خانه دائمی در تهران است.

خداحافظی با دیوشگیر

گرا پس از سه و نیم سال از تیم دیوشگیر جدا شد؛ تیمی که در ادامه فصل شرایط آسانی ندارد و تنها سه امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارد. او که بازوبند کاپیتانی این تیم را نیز تجربه کرده بود، درباره جدایی‌اش گفت: «امیدوارم دیوشگیر خوب نتیجه بگیرد. انتقال من برای باشگاه معامله خوبی بود و حتماً درست از آن استفاده می‌کنند. بازی‌هایشان را دنبال می‌کنم. بعد از MTK، این باشگاه دومین تیمی بود که عمیقاً روی من تأثیر گذاشت. قدردان همه‌چیز هستم، اما فرصت خوبی پیش آمد. با احترام جدا شدیم و فقط خاطرات مثبت را با خودم بردم.»

اهداف بزرگ با پرسپولیس و نگاه به تیم ملی

این مدافع که چهار بازی ملی برای تیم مجارستان در کارنامه دارد، همچنان به حضور در تیم ملی فکر می‌کند: «تیم ملی در ذهن هر بازیکنی هست، اما تصمیم با سرمربی است. من تمام تلاشم را می‌کنم. مطمئنم از نظر فیزیکی و در دوئل‌ها پیشرفت می‌کنم. هدفم با پرسپولیس قهرمانی در لیگ است، هرچند آسان نیست؛ پنج تیم برای صدر می‌جنگند و اختلاف امتیاز کم است. قهرمان ایران معمولاً در لیگ قهرمانان آسیا هم مسیر طولانی می‌رود. در بلندمدت می‌خواهم در آن رقابت‌ها هم اثرگذار باشم.»

مدافعی که شعر می‌نویسد

گرا به هنر و فرهنگ علاقه دارد و در اوقات فراغت شعر می‌نویسد؛ گاهی اوقات نیز آن‌ها را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کند. حتی ایده انتشار کتاب نیز در ذهنش وجود دارد: «فقط وقتی می‌نویسم که حسش بیاید. شعر از نظر ذهنی به من کمک می‌کند خیلی چیزها را رها کنم یا عمیق‌تر تجربه‌شان کنم. اینجا هم وقتش را دارم. قبلاً گفته بودم شاید سراغ کتاب بروم؛ هنوز نمی‌دانم چه زمانی و حتی چه ژانری، اما داستانش کم‌کم شکل می‌گیرد. با تنهایی راحت هستم؛ بدون تلویزیون هم خودم را سرگرم می‌کنم، جاهای زیبا را می‌گردم و زبان یاد می‌گیرم. قبلاً هم زیاد تنها سفر می‌کردم و خوشبختانه با خودم در صلحم.»