نجات جان بیمار بدون ریه با فناوری «ریه مصنوعی کامل» در دانشگاه نورث‌وسترن

فناوری نوین: سیستم ریه مصنوعی کامل (TAL)

پزشکان با توسعه سیستم ریه مصنوعی کامل (TAL)، توانستند عملکرد حیاتی ریه‌های طبیعی را بازسازی کنند. این دستگاه نه تنها خون را اکسیژن‌رسانی می‌کند، بلکه جریان خون را نیز به دقت مدیریت کرده و از قلب بیمار محافظت می‌نماید. این فناوری پیشگامانه، امیدهای تازه‌ای را برای بیمارانی که با نارسایی حاد ریه دست و پنجه نرم می‌کنند، به ارمغان آورده است.

داستان نجات یک بیمار ۳۳ ساله

ماجرا از بهار سال ۲۰۲۳ آغاز شد، زمانی که یک مرد ۳۳ ساله به دلیل آنفولانزا دچار نارسایی شدید ریه شد. وضعیت او به سرعت به ذات‌الریه، سپسیس (عفونت خون) و سندرم زجر حاد تنفسی (ARDS) تبدیل شد. عفونت ریه‌های بیمار به تمامی آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم بود و عملاً به منبع اصلی پخش عفونت در بدن تبدیل شده بود. دکتر «آنکیت بهارات»، جراح قفسه سینه، توضیح می‌دهد که عفونت به سایر نقاط بدن نیز سرایت کرده بود و جان بیمار را به شدت تهدید می‌کرد.

چالش‌ها و راه حل‌های نوآورانه

در چنین شرایطی، رویکرد معمول اتصال بیمار به دستگاه‌های حمایت حیاتی برای ترمیم ریه‌ها است؛ اما در این مورد خاص، خود ریه‌ها عامل اصلی مرگ بودند. تحلیل‌های مولکولی نشان داد که تخریب بافتی غیرقابل‌بازگشت است و تنها راه نجات، خارج‌کردن منبع عفونت (ریه‌ها) پیش از انجام پیوند بود.

برداشتن هر دو ریه معمولاً منجر به اختلال شدید در جریان خون و در نهایت نارسایی قلبی می‌شود. برای مقابله با این چالش، تیم پزشکی در طراحی سیستم TAL، کانال‌های جریان خون دوگانه و یک شانت را اضافه کردند تا نوسانات جریان خون را هموار سازند. این دستگاه توانست بیمار را زنده نگه دارد تا بدنش پس از حذف منبع عفونت، ریکاوری کرده و برای دریافت پیوند آماده شود. پس از خارج‌کردن اندام‌های عفونی، علائم بهبودی از عفونت بلافاصله در بدن بیمار نمایان شد.

آینده پیوند ریه برای موارد حاد

این موفقیت بی‌نظیر نشان داد که پیوند ریه می‌تواند برای موارد حاد مانند ARDS شدید نیز یک گزینه نجات‌بخش باشد. به‌طور سنتی، پیوند ریه برای بیماران مزمن در نظر گرفته می‌شد و تصور بر این بود که ریه‌های بیماران حاد در نهایت بهبود می‌یابند. اما دکتر بهارات تأکید می‌کند که بسیاری از بیماران جوان به دلیل عدم درک این موضوع که پیوند در شرایط حاد نیز یک گزینه است، جان خود را از دست می‌دهند. این بیمار اکنون، دو سال پس از عمل، از عملکرد قلبی-ریوی عالی برخوردار است.

یافته‌های این مطالعه مهم در ژورنال معتبر Med منتشر شده است.