بازگشت «ماپت شو» پس از چهار دهه؛ نوستالژی و شیطنت از نگاه منتقدان

بازگشت نوستالژیک و مهمانان ویژه

این قسمت ویژه ۳۰ دقیقه‌ای که روز چهارشنبه منتشر شد، با حضور ستاره‌های پاپ نظیر سابرینا کارپنتر، کمدین مایا رودولف و بازیگر ست روگن (که تهیه‌کننده این قسمت نیز هست)، ترکیبی از طنز و نوستالژی را به ارمغان آورده است. منتقدان این نمایش عروسکی پر هرج و مرج را «احمقانه» و «شادی‌بخش» توصیف کرده‌اند، اما در عین حال، نگرانی‌هایی نیز درباره صدای جدید کرمیت و چگونگی ارتباط این ویژه برنامه با نسل جدید بینندگان مطرح شده است.

با وجود به‌روزرسانی‌های انجام شده برای سال ۲۰۲۶، بازیگران قدیمی نیز در این برنامه حضور دارند، از جمله دیو گولز، بازیگر اصلی گونزو و دکتر بانسن هانیدیو.

نظرات منتقدان: ترکیبی از ستایش و نگرانی

بن داول از تایمز، در نقد خود به این احیا، آن را «بازگشتی به اصول و از این رو شادی‌بخش‌تر» می‌داند و به «استفاده ماهرانه از شوخی‌های کمی گستاخانه» و تقلید از سریال «بریجرتون» با بازی میس پیگی اشاره می‌کند. او به این نمایش چهار ستاره داده است. در این برنامه، شوخی‌ای درباره سابرینا کارپنتر وجود دارد که ظاهر میس پیگی را «دزدیده» و با او درگیر یک دعوای حقوقی شده است.

آنیتا سینگ از تلگراف نیز به «وفاداری بی‌سابقه به نسخه اصلی» اشاره کرده که منجر به احساس «شادی و نوستالژی گرم» می‌شود. او نیز به این برنامه چهار ستاره داده و خاطرنشان کرده که پسر ۱۰ ساله‌اش از تماشای آن لذت برده، هرچند آن را «کمی تصادفی» یافته است.

در مقابل، لوسی منگن از گاردین با رویکردی محتاطانه‌تر، در نقد سه ستاره خود می‌گوید: «آنها تلاش کرده‌اند. می‌توانید احساسش کنید. آنها می‌خواهند آن را برای ما خوب کنند... اما همانطور که توماس وولف به درستی گفت، نمی‌توانید به خانه بازگردید.» او صدای جدید کرمیت را که اکنون توسط مت ووگل اجرا می‌شود، «ناجور» توصیف کرده است.

اما همکار او، ریک سمادر، از جنبه «براندازانه» ماپت‌ها و نمایش در دل نمایش لذت برده و می‌گوید: «در ۳۰ دقیقه، آنقدر خندیدم که نمی‌توانم بشمارم.»

ربکا نیکلسون از فایننشال تایمز نیز با دادن چهار ستاره، این نمایش را «لذت‌بخش» می‌داند و به «هرج و مرج بیشتر و کمی شیطنت» در آن اشاره می‌کند که «لطافت» نسخه اصلی را کمی تغییر داده است. او لحظاتی مانند از دست دادن چشمان بیکر در یک آزمایش علمی و گونزو با اسکیت‌های غلتکی شعله‌ور را از لحظات مورد علاقه خود برمی‌شمرد.

در مطبوعات آمریکا، دنیل فاینبرگ از هالیوود ریپورتر می‌نویسد: «این بهترین ماپت شو نیست، اما بازگشتی به بهترین کاری است که ماپت‌ها انجام می‌دهند.» جیمز پونیووزیک از نیویورک تایمز نیز معتقد است: «اینها در واقع ماپت‌های پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های شما هستند، و والدین شما. و با این حال آنها دقیقاً همان ماپت‌هایی هستند که اکنون به آنها نیاز دارید.»

جان نوگنت از امپایر، با دادن پنج ستاره، این احیا را «بازگشتی به اصول» می‌داند و می‌گوید تماشای آن «حس پیچیده شدن در یک پتوی گرم و نمدی» را می‌دهد. او به «مجموعه‌ای از نمایش‌های کمدی هرج و مرج‌زا» اشاره می‌کند.

آینده «ماپت شو»

به نظر می‌رسد این ویژه برنامه، تلاشی برای سنجش علاقه عمومی به یک سریال کامل است که اولین بار از سال ۱۹۸۱ خواهد بود. کرمیت در یک لحظه می‌گوید: «شاید کمی زنگ زده‌ایم.» اما با توجه به این نقدها، به نظر می‌رسد به زودی شاهد سرگرمی‌های بیشتری از ماپت‌ها خواهیم بود.