رابی ویلیامز: «بریتانیایی‌ها در بی‌ارزش کردن خودمان مهارت داریم»

شکستن رکورد بیتلز و آلبوم «بریت‌پاپ»

آلبوم جدید رابی ویلیامز با نام «بریت‌پاپ» به شانزدهمین آلبوم شماره یک او تبدیل شده و به این ترتیب، رکورد قبلی بیتلز را در تعداد آلبوم‌های شماره یک شکست. این خواننده ۵۱ ساله که تور «دهه ۹۰ طولانی» خود را آغاز کرده است، در مورد این دستاورد بزرگ می‌گوید: «فکر می‌کنم ما بریتانیایی‌ها در سوراخ کردن بالون موفقیت خودمان و کم‌ارزش جلوه دادن آن بسیار خوبیم. این کاری است که ما بهترین انجام می‌دهیم و از بسیاری جهات، دلیل بزرگی ماست. اما با این آلبوم، واقعاً می‌خواهم بگذارم این موفقیت در من جا بیفتد و در میان آن بایستم و بگویم: 'بسیار خب موفقیت، کار خودت را با من بکن.'»

این تور در مکان‌های کوچک‌تری برگزار می‌شود، همانند مکان‌هایی که او در آغاز دوران ستاره شدن خود به صورت انفرادی در آن‌ها اجرا می‌کرد. ویلیامز اظهار می‌دارد که «بریت‌پاپ» آلبومی بود که او پس از ترک گروه «تیک دت» در ابتدا می‌خواست بسازد. در این آلبوم، او با هم‌گروهی سابقش گری بارلو، گز کومبز از گروه سوپرگراس و تونی آیومی، گیتاریست بلک سبث، همکاری کرده است.

دهه ۹۰: اوج موفقیت و عمق افسردگی

رابی ویلیامز با احساسات متفاوتی به دوران بریت‌پاپ نگاه می‌کند؛ دورانی که در آن به موفقیت حرفه‌ای عظیمی دست یافت، اما همزمان با افسردگی عمیقی نیز دست و پنجه نرم می‌کرد. او به یاد می‌آورد: «من از یک بیماری روانی رنج می‌بردم و هر اتفاق خوبی که برای کسی در اوج افسردگی می‌افتد... آن‌ها نمی‌توانند شادی را تجربه کنند و اتفاقات باورنکردنی زیادی در حال وقوع بود و من نمی‌توانستم از هیچ یک از آن‌ها لذت ببرم.»

«اما اکنون به آن نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم، چه دهه شگفت‌انگیزی بود. آخرین دهه بزرگ برای فرهنگ عامه، زیرا از آن زمان همه چیز تا حدودی بی‌روح شده است. شما نمی‌توانید سال ۲۰۰۷ را از ۲۰۲۳ تشخیص دهید، اما دهه‌های ۵۰، ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ را می‌شناسید. بنابراین با لبخندی کنایه‌آمیز به گذشته نگاه می‌کنم و می‌گویم دهه ۹۰ زمان شگفت‌انگیزی برای تجربه اوقات بد بود.»

پدر شدن و رهایی از ترس صحنه

رابی ویلیامز پیش از این آشکارا درباره ترس از صحنه و وحشت پیش از رفتن روی صحنه صحبت کرده بود. او می‌گوید که با تولد اولین فرزندش، دخترش تئودورا (معروف به تدی) در سال ۲۰۱۲، همه چیز برایش «سر جای خود قرار گرفت». او توضیح می‌دهد: «دنیا شروع به منطقی شدن کرد، زیرا من از مسئولیت فرار می‌کردم و باید به سمت آن می‌دویدم. و وقتی همه چیز دیگر درباره من نبود و درباره روح‌های ارزشمند شد، من شروع به درک این کردم که بهترین شغل دنیا را دارم.»

بازگشت به بریتانیا و دوری از فشار رسانه‌ها

ویلیامز همچنین از بازگشت به بریتانیا پس از تجربه‌ای سخت با مطبوعات بریتانیایی، به ویژه در مراحل اولیه فعالیت انفرادی خود، احساس خوشحالی بیشتری می‌کند. او می‌گوید: «فکر می‌کنم همه می‌دانند، زیرا بارها آن را دیده‌ایم، که اگر در اوج موفقیت باشید، رسانه‌ها برای پایین کشیدن شما و حمله و بدنام کردن شما از هر فرصتی استفاده می‌کنند. و این سنگین است و مشکلات خاص خود را به همراه دارد.»

او ادامه می‌دهد: «اما آن زمان گذشت، من اکنون در جایگاه متفاوتی هستم. من تنها گذاشته شده‌ام تا آهنگ‌هایم را منتشر کنم و ازدواج کرده‌ام. دیگر کسی جلوی در خانه‌ام نیست که ۲۴ ساعته بخواهد از من عکس بگیرد یا میکروفون کار بگذارد و خانه‌ام را شنود کند یا گوشی‌ام را هک کند. دیگر هیچ یک از این اتفاقات نمی‌افتد. این چیزی بود که وقتی در ۱۶ سالگی سفرم را آغاز کردم فکر می‌کردم خواهد بود، من اوقات شگفت‌انگیزی را سپری می‌کنم.»

او همچنین بیان می‌کند که خوشحال است که در اوایل دوران حرفه‌ای خود با شبکه‌های اجتماعی سروکار نداشته است، زیرا فکر می‌کند «او را از پا در می‌آوردند». ویلیامز می‌افزاید: «من بیش از حد درگیر یافتن چیزهای منفی می‌شوم، همه همینطورند. تعجب می‌کنم که آیا چیزی در وجود ما نهفته است که می‌گوید: 'بیا مشکل را پیدا کنیم، بیا تهدید را پیدا کنیم و سپس تهدید را خنثی کنیم.'»

آینده و بازگشت به «تیک دت»

سوال همیشگی این است که آیا رابی دوباره به «تیک دت»، گروهی که حرفه‌اش را آغاز کرد، خواهد پیوست؟ این گروه در حال حاضر شامل سه عضو است: گری بارلو، مارک اوون و هاوارد دونالد. ویلیامز درباره «دوباره سوار شدن» آن‌ها صحبت کرده و می‌گوید که مستند اخیر نتفلیکس درباره گروه را «کاملاً دوست داشته» و «احساس غریبی از میزان علاقه به پسرها» را تجربه کرده است.

۱۳ فوریه، ۳۰ سال از اولین جدایی «تیک دت» می‌گذرد و این روز مصادف با تولد رابی نیز هست. او در آن روز در سال ۱۹۹۶ چه می‌کرد؟ «از هارودز اسکلکستریک می‌خریدم،» او با خنده می‌گوید. پاسخی که انتظار یک ستاره راک را نداشتیم.

پس از شکستن رکورد بیتلز و کسب جوایز بریت بیشتر از هر کس دیگری، از رابی پرسیده می‌شود که چه کاری می‌خواهد انجام دهد. او پاسخ می‌دهد: «می‌خواهم هتل‌هایی با سالن‌های خودم بسازم و سپس در هتل‌های خودم اجرا کنم. می‌خواهم یک دانشگاه سرگرمی تأسیس کنم و برنامه درسی آن را در ذهنم دارم و این یک انتقام بزرگ از آموزش برای کسی خواهد بود که هرگز مدرسه را با نمره‌ای بالاتر از D ترک نکرد تا وارد شود و آموزش را متحول کند.»

آلبوم «بریت‌پاپ» رابی ویلیامز اکنون در دسترس است و تور «دهه ۹۰ طولانی» او در اوایل این هفته آغاز شد.