درخشش امیرحسین محمودی: ستاره جدید پرسپولیس و درس اعتماد به جوانان

مسیر پر فراز و نشیب تا تیم اصلی

محمودی دو سال پیش به عنوان آقای گل تیم جوانان پرسپولیس شناخته شد، اما مصدومیت‌های پیاپی مانع از حضور زودهنگام او در ترکیب اصلی شدند. پس از حضور در تمرینات تیم اصلی در اواخر فصل گذشته و در دوره کارتال، مصدومیتی دیگر او را از همراهی تیم هاشمیان در اردوی ترکیه بازداشت و شانس او برای پیوستن به تیم اصلی کمرنگ شد.

این مصدومیت باعث شد محمودی در شش هفته ابتدایی فصل نتواند در لیست مسابقات پرسپولیس قرار گیرد. اولین حضور او در لیست بازی‌ها در خرم‌آباد و مقابل خیبر اتفاق افتاد؛ دیداری پر حادثه برای پرسپولیس که با اولین باخت فصل، استعفای درویش و قرار گرفتن هاشمیان در آستانه برکناری همراه بود.

امیرحسین در مقابل ذوب‌آهن نیز در لیست حضور داشت، اما فرصت بازی نیافت. در بازی با خیبر تحت هدایت کریم باقری نام او در فهرست بود، اما در اولین بازی اوسمار مقابل استقلال خوزستان از لیست خارج شد. او دربی را نیز تجربه نکرد، اما در سایر مسابقات به نیمکت رسید و در بازی حذفی مقابل تراکتور، در شرایطی بحرانی، تا آستانه حضور در زمین پیش رفت که اوسمار در آن لحظه به او اعتماد نکرد. سرانجام، مصدومیت دقیقه ۴ عالیشاه در اهواز و تصمیم شجاعانه اوسمار، فرصت اولین بازی با پیراهن تیم اصلی را برای محمودی فراهم آورد.

تثبیت جایگاه و اولین گل

در اهواز، در روزی که بسیاری از بازیکنان پرسپولیس عملکرد مطلوبی نداشتند، محمودی در کنار صادقی از معدود نقاط روشن تیم اوسمار بودند که امیدواری‌ها را زنده کرده و تحسین سرمربی برزیلی را به همراه داشتند.

در ورزشگاه اکباتان و در دیدار مقابل چادرملو، امیرحسین برای اولین بار در ترکیب اصلی قرار گرفت، اما نه در پست تخصصی خود. او که ذاتاً یک مهاجم نوک است، در پست هافبک راست به میدان رفت؛ پستی که اوسمار به دلیل غیبت احمدزاده، عمری، کاظمیان، عالیشاه، بیفوما و شکاری، گزینه‌های زیادی برای آن نداشت. با این وجود، محمودی در این پست درخشید و نیمه اول فوق‌العاده‌ای را پشت سر گذاشت.

او علاوه بر دوندگی بی‌امان و بازی پرانرژی در خط میانی و حمله، دو پاس عالی به سرگیف و علیپور داد و تنها بدشانسی مانع از ثبت اولین پاس گل رسمی او شد. در نیمه دوم، اگرچه فروغ نیمه اول را نداشت، اما با یک ضربه هوشمندانه، کار بزرگ خود را به سرانجام رساند: دومین بازی با پیراهن تیم اصلی، اولین حضور به عنوان بازیکن ثابت و اولین گل، آن هم در سن ۱۹ سال و شش ماهگی.

محصول اصیل آکادمی پرسپولیس

درخشش محمودی بار دیگر بحث توجه به استعدادهای آکادمی را داغ کرد و نگاه‌ها را به بازیکنان شاخص آکادمی پرسپولیس معطوف ساخت. پیش از شروع فصل، زمانی که صحبت از جذب مجتبی فخریان بود، کارشناسان آکادمی تاکید داشتند که پرسپولیس با داشتن محمودی و بنیامین علیپور، آقای گل تیم نوجوانان، نیازی به جذب مهاجم جوان ندارد و باید به این دو بازیکن میدان دهد. با شروع فصل و بی‌توجهی به علیپور، او راهی گل‌گهر سیرجان شد، اما محمودی ماند و با وجود اینکه دیر به لیست رسید و دیرتر فرصت بازی پیدا کرد، به سرعت درخشید تا پرسپولیس علاوه بر علیپور و سرگیف، صاحب یک مهاجم فوق‌العاده دیگر شود.

این درخشش در حالی رخ می‌دهد که صحبت از جذب یک مهاجم نوک خارجی دیگر به گوش می‌رسد. با توجه به کیفیت و پتانسیل بالای محمودی، به نظر می‌رسد او به شدت موقعیت سرگیف را تهدید می‌کند. طبیعی است که با اضافه شدن مهاجم خارجی دیگر، باید منتظر از دست رفتن استعداد دیگری در پرسپولیس باشیم.

محمودی ذاتاً مهاجم نوک است و شاید بهترین پست برای او مهاجم سایه باشد که از عقب به خط حمله اضافه می‌شود، اما او در پست هافبک راست نیز درخشید که بیشتر ناشی از پتانسیل‌های بالا و قدرت دوندگی و حمل توپش بود. با این حال، بازی در خط حمله قطعاً برای او و پرسپولیس مفیدتر خواهد بود.

میشائل اونینگ، مربی آلمانی سابق پرسپولیس، پیش از ترک ایران تاکید کرده بود که اگر قرار باشد بازیکنی از این تیم به آلمان ببرد، آن شخص کسی نیست جز امیرحسین محمودی. وحید هاشمیان نیز چند ماه پس از جدایی‌اش عنوان کرده بود که قرار بوده پس از بازی با ذوب‌آهن، محمودی را به جای علیپور در ترکیب اصلی قرار دهد که دیگر فرصتی به او داده نشد.

تفاوتی برجسته با دیگر مهاجمان جوان

مهم‌ترین نکته در مورد امیرحسین محمودی که او را به عنوان چهره‌ای ویژه در پرسپولیس فعلی برجسته می‌کند، تفاوت او با سایر مهاجمانی است که با او مقایسه می‌شوند. پس از نمایش درخشان این بازیکن، بسیاری با یادآوری سرنوشت بازیکنان جوانی که در برهه‌ای درخشیدند و سپس فراموش شدند، به محمودی یادآوری کردند که مراقب تبعات شهرت، درخشش در پرسپولیس و تعریف و تمجیدهای مجازی باشد و شرایطی فراهم کند تا به زندگی حرفه‌ای‌اش لطمه‌ای وارد نشود. در این میان، او با مهدی عبدی مقایسه شده است، اما محمودی یک تفاوت عمده با عبدی، عمری و بسیاری از چهره‌های مشابه دارد.

او به معنای واقعی کلمه، محصول آکادمی پرسپولیس است؛ چرا که از تیم نوجوانان این باشگاه رشد کرده، سپس در رده جوانان آقای گل شده و پس از پنج سال به طور همزمان در تیم امید و بزرگسالان حضور داشته و در لیگ برتر درخشیده است.

مهدی عبدی و محمد عمری پس از رسیدن به رده سنی امید و با حضور در تیم‌های پایه باشگاه‌های دیگر به آکادمی پرسپولیس آمدند، اما محمودی ساخته آکادمی باشگاه است و حالا پرسپولیس و آکادمی‌اش واقعاً می‌توانند با این استعداد که به نوعی محصول اصیل و اورجینال باشگاه است، افتخار کنند.