محور زانوگه؛ جاده‌ای پرترافیک که همچنان قربانی می‌گیرد

جزئیات حادثه مرگبار اخیر

در تازه‌ترین حادثه، یک دستگاه کامیون ایسوزو در محدوده نرسیده به پارک جنگلی بلوران، به دلیل انحراف به چپ، با یک خودروی سواری پراید برخورد کرد. شدت این تصادف به حدی بود که متأسفانه راننده و سرنشین خودروی پراید در همان لحظات اولیه جان خود را از دست دادند.

رئیس پلیس راه استان لرستان با تشریح جزئیات، بی‌احتیاطی و خروج از مسیر قانونی را عامل اصلی این سانحه عنوان کرد. نیروهای پلیس راه، انتظامی و امدادی بلافاصله در محل حاضر شده و پس از انجام اقدامات اولیه، مسیر برای تردد بازگشایی شد. اما این حادثه، تنها یکی از نمونه‌های متعدد تصادفاتی است که در این محور پرترافیک به وقوع می‌پیوندد.

زانوگه: مسیری ناهموار و خطرناک

محور زانوگه یکی از پرترافیک‌ترین مسیرهای منطقه است که روزانه حجم بالایی از تردد خودروهای سبک و سنگین را متحمل می‌شود. با این حال، شرایط نامناسب جاده‌ای، ایمنی مسیر را به شدت کاهش داده است. مهمترین عوامل خطر عبارتند از:

• ناهمواری و فرسودگی سطح جاده: بسیاری از نقاط مسیر پر از چاله و روکش آسفالت آسیب‌دیده است.
• پیچ‌های تند و خطرناک: نبود علائم هشداردهنده و خط‌کشی مناسب، دید رانندگان را محدود می‌کند.
• تردد خودروهای سنگین: به‌ویژه نفت‌کش‌ها، باعث ایجاد صف‌های طولانی و سبقت‌های غیرمجاز می‌شوند.

بسیاری از تصادفات رخ‌به‌رخ در این محور، نتیجه همین سبقت‌های پرخطر در مسیری ناایمن بوده که بارها به کشته و زخمی شدن افراد منجر شده است.

یکی از ساکنان محلی منطقه می‌گوید: «متأسفانه هر ماه تصادف‌های زیادی در این محور اتفاق می‌افتد. ناهموار بودن راه و پرترافیک بودن مسیر باعث شده حوادث رانندگی به‌طور مداوم تکرار شود. افراد زیادی در این جاده جانشان را از دست داده‌اند و با وجود همه این اتفاقات، هنوز اقدام جدی و اساسی برای اصلاح مسیر انجام نشده است.»

اهمیت حیاتی و زیرساخت‌های فرسوده

سوانح رخ‌داده در محور زانوگه محدود به زمان خاصی نیست و در مقاطع مختلف تکرار شده‌اند. پیش از این نیز، تصادف خودروی حامل معلمان در این مسیر، که به جان باختن یکی از آنها انجامید، افکار عمومی را نسبت به ناایمن بودن این جاده حساس کرده بود.

اهمیت محور زانوگه فراتر از تردد محلی است؛ این مسیر یکی از کریدورهای اصلی تردد زائران عتبات عالیات است و هر ساله تعداد قابل توجهی از زائران کربلای معلی از آن عبور می‌کنند. اما زیرساخت‌های جاده‌ای به هیچ وجه متناسب با این حجم تردد نیست. مشکلات عمده شامل:

• نبود جداکننده ایمن
• شانه‌های نامناسب جاده
• خط‌کشی‌های فرسوده
• کمبود علائم هشداردهنده

نیاز مبرم به امکانات و ایمن‌سازی

اگرچه در نشست‌های مختلف بر ایمن‌سازی مسیر، شانه‌سازی، نصب نیوجرسی، ایمن‌سازی نقاط پرتگاهی و بهسازی روکش آسفالت تأکید شده، اما تداوم تصادفات نشان می‌دهد این اقدامات یا به‌طور کامل اجرا نشده یا پاسخگوی شرایط این محور پرترافیک نیست. کمبود امکانات ایمنی و خدماتی در این محور از ضعف‌های جدی است:

روشنایی ناکافی

نبود روشنایی کافی در شب، به‌ویژه در محدوده پیچ‌ها و نقاط حادثه‌خیز، دید رانندگان را به شدت کاهش داده و احتمال بروز تصادف را افزایش می‌دهد. بسیاری از رانندگان معتقدند این جاده در شب به مسیری تاریک و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل می‌شود.

• پیشنهادها: نصب چراغ‌های روشنایی استاندارد، چراغ‌های هشداردهنده چشمک‌زن، خط‌کشی شب‌تاب و علائم بازتابنده.

کمبود امکانات کنار جاده‌ای

نبود فضاهای ایمن برای توقف اضطراری، استراحت رانندگان و بررسی وضعیت خودرو، باعث می‌شود رانندگان در صورت نقص فنی یا خستگی، ناچار به توقف در حاشیه ناایمن جاده شوند که خود زمینه‌ساز تصادفات ثانویه است.

ضعف در امدادرسانی

فاصله زیاد برخی نقاط حادثه‌خیز تا پایگاه‌های امدادی و اورژانس، زمان رسیدن نیروهای امدادی را افزایش می‌دهد که در حوادث شدید می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد.

• پیشنهادها: ایجاد پایگاه‌های امداد جاده‌ای، استقرار آمبولانس و خودروهای امدادی در نقاط حساس و تجهیز مسیر به امکانات ارتباطی مناسب.

مطالبه‌ای برای نجات جان‌ها

محور زانوگه امروز نمادی از یک جاده پرترافیک و در عین حال ناایمن است؛ مسیری پر از ناهمواری، پیچ‌های خطرناک و خودروهای سنگینی که سبقت از آنها بارها به قیمت جان انسان‌ها تمام شده است. از حادثه روز گذشته گرفته تا سوانح ماه‌های قبل، همه نشان می‌دهد که بی‌توجهی به ایمنی این محور، همچنان قربانی می‌گیرد.

ایمن‌سازی این مسیر پرترافیک، یک مطالبه جدی و فوری برای حفظ جان مردم منطقه و زائرانی است که ناچارند از این جاده عبور کنند. تا زمانی که اصلاح اساسی جاده و تأمین امکانات ایمنی در دستور کار جدی قرار نگیرد، نام «جاده مرگ» همچنان با محور زانوگه گره خورده باقی خواهد ماند.