آیا «شاهزاده تاریکی» استارمر را به زیر می‌کشد؟ آینده رهبری حزب کارگر بریتانیا

آینده متزلزل رهبری حزب کارگر بریتانیا؛ آیا استارمر برکنار می‌شود؟

انتصاب بحث‌برانگیز «پیتر مندلسون»، چهره‌ای کهنه‌کار و با نفوذ در سیاست بریتانیا، به عنوان سفیر این کشور در آمریکا، اکنون به تهدیدی جدی برای آینده سیاسی «سر کی‌یر استارمر»، رهبر حزب کارگر، تبدیل شده است. این تصمیم، با وجود شهرت مندلسون به داشتن روابط نزدیک با «جفری اپستین»، مجرم جنسی متوفی، با هدف هموار کردن روابط با دولت احتمالی ترامپ اتخاذ شد؛ اما اکنون پیامدهای آن می‌تواند نخست‌وزیری متزلزل استارمر را به نابودی بکشاند. این وضعیت، گمانه‌زنی‌ها درباره جانشین احتمالی او را تشدید کرده است.

رقبای اصلی و شانس‌های آن‌ها

در میان چهره‌های مطرح برای جانشینی سر کی‌یر، چندین نام به چشم می‌خورد که هر یک با چالش‌ها و فرصت‌های خاص خود روبرو هستند:

• آنجلا راینر: معاون پیشین نخست‌وزیر و زاده فقر، اکنون با ۲۰٪ شانس، بخت اول بازار شرط‌بندی برای تصدی پست نخست‌وزیری است. مداخله اخیر او در مجلس عوام که به افشای اسناد مربوط به انتصاب مندلسون منجر شد، شانس‌های او را به طور چشمگیری افزایش داد. با این حال، او نیز در گذشته به دلیل عدم پرداخت صحیح مالیات خانه دوم خود مجبور به استعفا از کابینه شده بود.
• وس استریتینگ: وزیر بهداشت، تا همین اواخر محتمل‌ترین رقیب سر کی‌یر محسوب می‌شد. گزارش‌هایی در نوامبر مبنی بر آمادگی او برای نامزدی رهبری منتشر شد که او آن را به «فرهنگ سمی» نسبت داد. اما دفاع اخیر او از لرد مندلسون، متحد ایدئولوژیکش، به اعتبار او لطمه زده است.
• اندی برنهام: شهردار منچستر، پس از ممانعت متحدان سر کی‌یر از نامزدی او در یک انتخابات میان‌دوره‌ای، شانس‌هایش کاهش یافته است.
• اد میلیبند: رهبر پیشین حزب کارگر در اوایل دهه ۲۰۱۰، که پیش‌تر تصور می‌شد از کارش در وزارت انرژی و صفر خالص لذت می‌برد، اخیراً شاهد افزایش شانس‌هایش از ۴٪ به ۷٪ بوده است. او یکی از معدود کسانی بود که در برابر جذابیت‌های لرد مندلسون مصون ماند.

فرایند چالش رهبری و چشم‌انداز آینده

برای به چالش کشیدن سر کی‌یر، تنها یک‌پنجم فراکسیون پارلمانی حزب کارگر، معادل ۸۱ نماینده، برای معرفی یک رهبر جایگزین کافی است. نامزدهایی که دست‌کم ۲۰٪ آرای نمایندگان را کسب کنند، به همراه سر کی‌یر، به رأی‌گیری گسترده‌تری با مشارکت حدود ۲۵۰ هزار عضو حزب کارگر و حامیان وابسته خواهند رفت. در یک رقابت رودررو با چهره‌ای از طبقه کارگر مانند خانم راینر، شانس سر کی‌یر برای پیروزی اندک به نظر می‌رسد.

«آیا کسی از همکارانم هست که بخواهم جای او را بگیرد؟ واقعاً، حتی بدون بردن اسم‌ها، کسی نیست که در این مرحله حاضر باشم از او حمایت کنم.»
– پائولا بارکر، نماینده چپ‌گرای حزب کارگر

ترس از تکرار فاجعه محافظه‌کاران

نمایندگان حزب کارگر ممکن است از تغییر رهبر در میانه راه هراس داشته باشند، چرا که تصمیم حزب محافظه‌کار برای کنار گذاشتن بوریس جانسون به نخست‌وزیری فاجعه‌بار ۴۹ روزه لیز تراس منجر شد که اعتماد عمومی به حزب را به شدت کاهش داد. با این حال، با توجه به اینکه انتخابات عمومی احتمالاً تا سال ۲۰۲۹ برگزار نخواهد شد و رأی‌دهندگان دمدمی‌مزاج هستند، رقابت همچنان باز است.

گمانه‌زنی‌ها و ضعف رقبا

بازار شرط‌بندی نشان‌دهنده کاهش شانس‌های «نایجل فاراژ» برای نخست‌وزیر بعدی شدن است که بازتاب‌دهنده افزایش احتمال کنار رفتن سر کی‌یر توسط حزب خودش پیش از انتخابات عمومی بعدی است. قماربازان در پالی‌مارکت، احتمال کنار رفتن سر کی‌یر را پیش از پایان سال دو به یک می‌دانند. با این حال، افشاگری‌های جدید از اسناد مربوط به انتصاب لرد مندلسون و انتخابات محلی ماه مه، دردسرهای تازه‌ای برای سر کی‌یر به همراه خواهد داشت. اما در کوتاه‌مدت، او ممکن است به واسطه ضعف همه رقبای بالقوه‌اش در امان بماند.

سطحی بودن بحث‌ها و چالش‌های پیش‌رو

تاکنون، گمانه‌زنی‌ها درباره رهبری صرفاً بر شخصیت‌ها متمرکز بوده و نشانه چندانی از بحث جدی درباره جهت‌گیری ایدئولوژیک یا سیاستی حزب دیده نمی‌شود. گفت‌وگوی اندکی درباره چالش‌های اقتصادی مانند هزینه‌های بالای استقراض، فشارهای فزاینده هزینه‌ای و رشد پایین، یا نحوه برخورد با دونالد ترامپ وجود دارد. این سطحی بودن بحث‌ها، چشم‌انداز خوشایندی برای رأی‌دهندگان نیست.

مانیفست حزب کارگر در سال ۲۰۲۴ وعده پایان دادن به «آشوب» دولت محافظه‌کار را داده بود. بریتانیا در ده سال گذشته چهار نخست‌وزیر را به خود دیده است. این سوال مطرح است که آیا افکار عمومی توان تحمل یک نخست‌وزیر دیگر را دارد یا خیر.