شکست خانگی اتلتیکو مادرید مقابل رئال بتیس: بحران در متروپولیتانو

شکست خانگی اتلتیکو مادرید: بحران در متروپولیتانو

اتلتیکو مادرید، تیمی که همواره به خاطر سبک بازی منحصربه‌فردش شناخته می‌شود، اکنون در وضعیتی پیچیده و بحرانی قرار گرفته است. این تیم با ترکیبی از نمایش‌های درخشان و عملکرد‌های ناامیدکننده، آینده کوتاه‌مدت خود را به شدت دشوار کرده است. نگاهی به برنامه‌ی فشرده روخی‌بلانکو، شامل رقابت‌های لالیگا، نیمه‌نهایی کوپا دل ری و پلی‌آف لیگ قهرمانان، نگرانی‌های زیادی را برای هواداران به وجود آورده است. ورزشگاه متروپولیتانو، که زمانی به عنوان قلعه‌ای تسخیرناپذیر شناخته می‌شد، در حال حاضر توسط تیم‌هایی مانند بودو گلیمت و رئال بتیس هتک حرمت شده است. فراموش نکنیم که حریف بعدی آن‌ها بارسلونا خواهد بود!

در غیاب پابلو باریوس، که به دلیل مصدومیت چندین هفته از میادین دور خواهد بود و نقش کلیدی در بازیسازی خط میانی ایفا می‌کرد، پیروزی 5 بر 0 اخیر اتلتیکو تنها یک سراب به نظر می‌رسد. در دیدار اخیر، آنتونی انتقام سختی از اتلتیکو گرفت و رئال بتیس موفق شد با نتیجه 1-0 در خانه‌ی حریف به پیروزی برسد.

تغییرات استراتژیک پلگرینی و شروع بازی

مانوئل پلگرینی، سرمربی رئال بتیس، با استرس فراوان وارد این میدان شد، چرا که تیمش پنجشنبه گذشته درس عبرت سختی از اتلتیکو گرفته بود. او دو تغییر استراتژیک در ترکیب تیمش ایجاد کرد: این بار بتیس با یک دروازه‌بان واقعی بازی می‌کرد و تلاش شد تا با سنگربندی در عقب زمین، فضاهایی که در بازی قبلی به حریف داده شده بود، مسدود شود. اما پس از شروع هجومی اتلتیکو که با شلیک پای چپ لوکمن همراه بود، باکامبو دو بار روی ضدحملات زهر خود را ریخت؛ ابتدا روی اشتباه خیمنز در یارگیری و سپس روی پاس اشتباه مندوزا. در این لحظه بود که بتیس دریافت هیچ دو روزی مثل هم نیست و کم‌کم با تکیه بر اینرسی مثبت، نبض بازی را در دست گرفت. بتیس پس از گذشت چند دقیقه فهمید که این اتلتیکو با آن اتلتیکویی که چند شب پیش تحقیرش کرده بود، تفاوت دارد.

گل آنتونی و واکنش کند اتلتیکو

روگری بار دیگر مسئول مهار آنتونی بود، اما با یک خطای بی‌مورد روی بازیکن برزیلی در میانه میدان و در حالی که پشت به دروازه داشت، یک کارت زرد بی‌دلیل دریافت کرد. از آن لحظه به بعد، او مجبور بود با احتیاط بیشتری بازی کند و همین چند دقیقه کافی بود تا ستاره برزیلی در پشت محوطه جریمه صاحب توپ شود، در حالی که مدافع ایتالیایی جرأت نزدیک شدن به او را نداشت. آنتونی با یک شلیک دقیق پای چپ، اوبلاک را که در جایگیری اشتباه کرده بود، غافلگیر کرد.

عقب افتادن در متروپولیتانو سناریویی ناشناخته برای اتلتیکو بود، اما واکنش آن‌ها عجیب‌تر بود: بازی با سرعت لاک‌پشتی! هیچ اثری از آن عطش و سرعت بازی‌های جام حذفی دیده نمی‌شد.

تاکتیک‌های سیمئونه و نیمه دوم

سیمئونه در اتفاقی نادر، ترکیبی فوق‌هجومی را به زمین فرستاده بود، چرا که آلمادا عملاً به عنوان مهاجم چهارم بازی می‌کرد، اما این ایده به یک کابوس تمام‌عیار تبدیل شد. تنها موقعیت جدی پیش از پایان نیمه اول که با ضربه سر لوکمن به گل تبدیل شد، به دلیل آفساید کاملاً واضح مردود اعلام شد. در آن لحظات، جای خالی باریوس و توانایی او در شکستن خطوط دفاعی به شدت حس می‌شد. در مقابل، حضور خولیان آلوارز که در مسیر ناامیدکننده این فصل قدم می‌زد، اضافی به نظر می‌رسید؛ آن هم در زمانی که تیمش در روز غیبت او در بازی قبلی درخشیده بود.

آنتونی با اشتیاقی بی‌نظیر پایان نیمه اول را جشن گرفت و تک‌تک هم‌تیمی‌هایش را تا رختکن بدرقه کرد. پس از شکست در بازی قبل، غرور سبز و سفیدها واقعاً جریحه‌دار شده بود و آن‌ها برای انتقام آمده بودند. دیگو سیمئونه در نیمه دوم سعی کرد با تمام قوا حمله کند؛ بائنا و سورلوث در یک تعویض سه‌گانه وارد شدند و گریزمان هم کمی بعد به زمین آمد، اما اتلتیکو رسماً قطب‌نما را گم کرده بود. نه بازیکنی بود که توپ را از حریف بازپس بگیرد و نه کسی که وقتی توپ را در اختیار دارند، پاس نهایی را بفرستد. در حالی که پلگرینی هنوز دست به مهره نشده بود، وارگاس به عنوان پنجمین تعویض سیمئونه وارد میدان شد.

تلاش بی‌ثمر و وضعیت بحرانی

سرمربی بتیس بلافاصله با آوردن آلتیمیرا خط میانی را تقویت کرد. دقایقی بعد، بتیسی‌ها تا مرز سکته پیش رفتند. دیگو یورنته به سورلوث نشان داد یک ضربه سر باکیفیت یعنی چه، با این تفاوت که او توپ را به سمت دروازه خودی شلیک کرد. اما بخت با آن‌ها یار بود، چرا که گریزمان با دخالت در مسیر حرکت مدافع، در موقعیت آفساید قرار داشت. باقی بازی تنها یک تلاش بی‌ثمر از سوی میزبان بود؛ تیمی که عملاً خط میانی نداشت و کوکه تنها به آمار دقایق بازی‌اش اضافه می‌کرد. برای این اتلتیکو، هیچ حال خوبی بیش از یک هفته دوام نمی‌آورد.