کشف جدید در بیوفیزیک: محافظت از لوزالمعده در برابر دیابت نوع ۲ با آهن و انسولین

نقش آهن فعال و انسولین در محافظت از سلول‌ها

دیابت نوع ۲، عمدتاً ناشی از اختلال در عملکرد انسولین و تخریب سلول‌های بتای لوزالمعده تحت استرس اکسایشی است. تحقیقات نشان می‌دهد که آهن فعال در خون نقش مهمی در این فرآیند تخریبی ایفا می‌کند. با این حال، مطالعه‌ای که در مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران انجام شده، نشان می‌دهد که انسولین به عنوان یک گیرنده قوی برای آهن فعال عمل می‌کند.

• تشکیل کمپلکس پایدار: انسولین با آهن فعال یک کمپلکس پایدار تشکیل می‌دهد.
• تغییر فعالیت اکسایشی: این کمپلکس، فعالیت مخرب اکسایشی آهن را به فعالیت آنتی‌اکسیدانی تبدیل می‌کند.
• کاهش رادیکال‌های آزاد: نتیجه این تغییر، کاهش تولید رادیکال‌های آزاد و محافظت از سلول‌های پانکراس در برابر آسیب است.

تأثیر میدان مغناطیسی بر عملکرد انسولین

یکی از جنبه‌های چشمگیر این پژوهش، کشف تأثیر میدان مغناطیسی ثابت (SMF) بر پایداری و ساختار کمپلکس آهن فعال در خون-انسولین است. این تأثیر می‌تواند عملکرد هورمونی انسولین را تقویت یا تضعیف کند و بسته به شدت و جهت میدان مغناطیسی متفاوت است.

این اثر تنظیم‌گر میدان مغناطیسی بر عملکرد انسولین، افق‌های تازه‌ای در درمان دیابت نوع ۲ می‌گشاید و به توسعه روش‌های درمانی نوین بیومغناطیسی کمک می‌کند.

جزئیات پژوهش و امید به آینده

این مطالعه ارزشمند در قالب پایان‌نامه کارشناسی ارشد محمدحسین خدابنده‌لو، دانشجوی بیوفیزیک، تحت راهنمایی دکتر علی‌اکبر موسوی موحدی، استاد ممتاز گروه بیوفیزیک مرکز تحقیقات، انجام شده است. عنوان این تحقیق «بررسی و مطالعه واکنش انسولین و آهن فعال، تحت تأثیر میدان مغناطیسی ثابت» است.

امید می‌رود که یافته‌های این پژوهش در آینده نزدیک زمینه‌ساز روش‌های محافظتی و درمانی مؤثر برای بیماران دیابتی شود و کیفیت زندگی میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را بهبود بخشد.