ملوان انزلی؛ تیمی که برای هویتش می‌جنگد نه صرفاً برای قهرمانی

هویت ملوان؛ فراتر از نتیجه

هواداران «قوی سپید» در سکوهای سن‌سیروس، فارغ از هر نتیجه‌ای، با علم به اینکه تیمشان هرگز جام قهرمانی لیگ برتر را نبرده است، به زمین پشت می‌کنند، دست بر شانه‌های یکدیگر می‌گذارند و هم‌صدا می‌خوانند: «ما ملوانیم، همیشه قهرمانیم. ایران، ایران ملوان، ملوان همیشه قهرمان.» این شعار، شاید در نگاه اول اغراق‌آمیز به نظر برسد، اما برای مردم انزلی، نقطه اتصال عمیقی بین سکوها و بدنه تیم است. برای آن‌ها، نتیجه مهمترین چیز نیست؛ ملوان با هر نتیجه‌ای مایه افتخار است. حتی در روزهایی که تیم برای بازگشت به لیگ برتر در دسته اول می‌جنگید، این شعار در سن‌سیروس خاموش نشد.

این هویت، با بازگشت مازیار زارع به ملوان، که روزی پیراهن سیروس قایقران را برای او از بایگانی خارج کردند تا شماره ۹ جدید متولد شود، رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفت. زارع اکنون در نقش رهبر، برای شهری کوچک که فوتبال آخرین دلخوشی مردمش است، نقش‌آفرینی می‌کند.

فوتبال در انزلی؛ آینه‌ای از جامعه

نیم قرن پیش، بیل شنکلی جمله‌ای معروف گفت: «بعضی‌ها می‌گویند فوتبال مسئله مرگ و زندگی است، اما من به شما اطمینان می‌دهم خیلی مهمتر از آن‌هاست.» جمله‌ای که بعدها نقض شد: «فوتبال نه مهم‌تر از زندگی است و نه جایگزین آن، اما می‌تواند زندگی را زیباتر کند.» اما در انزلی، نظریه‌ای جدید خلق شده است؛ پیروزی مقابل یک تیم، روزها جشن و پایکوبی به همراه دارد و شادی در شهر موج می‌زند. با این حال، در بزنگاه‌ها، نتایج مسابقات برای تیفوسی‌ترین هواداران این تیم نیز به مسئله‌ای بی‌اهمیت تبدیل می‌شود.

فوتبال در انزلی، به بهانه‌ای برای پرداختن به بحران‌های اجتماعی تبدیل شده است؛ نه فقط برای یدک کشیدن لقب باشگاه فرهنگی و ورزشی، بلکه برای به رخ کشیدن فرهنگ در تیمی که برای مردم این شهر به ارث رسیده است. ملوان، رسانه غیررسمی مردم انزلی برای شنیده شدن صدایشان در تمام ایران شده است. فصل گذشته، وقتی هواداری روی سکوها جان باخت، فوتبال برای لحظه‌ای از عدد و نتیجه فاصله گرفت و به آینه‌ای از حال انزلیچی‌ها تبدیل شد تا در یک واکنش جمعی، هواداران همیشه سفیدپوش ملوان، با لباس عزاداری ورزشگاه خانگی خود را سیاه‌پوش کنند.

عملکرد فوتبالی ملوان در فصل جاری

امسال، ملوان به لحاظ فوتبالی نیز به تیم مورد علاقه مردم شهرش تبدیل شده است. مازیار زارع و شاگردان گمنامش در فصل جاری، از همه مدعی‌ها امتیاز گرفتند و با شکست پرسپولیس، مانع از صدرنشینی آن‌ها شدند. این عملکرد قابل تقدیر است؛ چرا که بسیاری از تیم‌ها مقابل پرسپولیس و استقلال برای نباختن وارد زمین می‌شوند، اما ملوان حتی به قیمت متحمل شدن باخت، برای پیروزی به میدان می‌رود تا نشان دهد شجاعت و جسارت، بخشی از هویت قابل احترام این باشگاه است.

حمایت بی‌بدیل از پشت بام‌ها

در روزی که هواداران ملوان اجازه ورود به استادیوم را نداشتند و فضای سوت و کور فوتبال در انزلی ادامه داشت، ملوان باز هم روایت متفاوت خودش را رقم زد. همسایه‌های استادیوم سن‌سیروس، میزبان ملوانی‌ها در پشت بام خانه‌هایشان شدند تا این بازی چند تماشاگر از جایگاهی ویژه داشته باشد و حداقل چند ده نفر این پیروزی مهم را از نزدیک دیده باشند؛ تا بعدها برای سایر عاشقان ملوان خاطره‌نگاری کنند.

معین، لیدر ملوان، که دیروز مهمان یکی از همین خانه‌ها بوده است، با اغراق می‌گوید: «هوادار استقلال و پرسپولیس بودن که کاری ندارد، ملوانی بودن سخت است که هرگز امیدی به قهرمانی نداری اما پای تیمت بمانی. تیم ما شماره یک ایران است، هم هواداران‌مان، هم سرمربی‌مان و هم از هر لحاظ، ما بهترین تیم ایرانیم...»

این گزارش توسط فاطمه ابراهیمی نوشته شده و عکس‌ها از امیر گلریز است.