انتقاد نماینده چابهار از مدیریت ناکارآمد و عقب‌ماندگی بندر در رقابت منطقه‌ای

عملکرد ضعیف بندر چابهار در مقایسه با رقبای منطقه‌ای

بجارزهی با ابراز ناخرسندی از آمار تخلیه و بارگیری در بندر چابهار، ارقام فعلی را «رضایت‌بخش» ندانست. او به مقایسه‌ای تکان‌دهنده اشاره کرد:

• در سال ۱۴۰۰، میزان تخلیه و بارگیری حدود دو میلیون تن بوده است.
• این رقم در سال‌های بعد کاهش یافته و امسال به حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن رسیده است.

این در حالی است که بندر جبل‌علی امارات سال‌ها پیش به ارقام چند ده میلیون تنی دست یافته و امروزه بیش از ۵۰ میلیون تن گردش کالا دارد که نشان‌دهنده فاصله چشمگیر چابهار با استانداردهای منطقه‌ای و بین‌المللی است.

پروژه راه‌آهن چابهار-زاهدان: گامی مهم اما ناکافی

نماینده چابهار به پیشرفت پروژه راه‌آهن چابهار-زاهدان اشاره کرد و آن را «گامی مهم» در توسعه منطقه دانست. با این حال، او تاکید کرد که این پروژه تنها بخشی از پازل توسعه است. برای تکمیل کریدور ترانزیتی و فعال‌سازی کامل ظرفیت چابهار، لازم است:

• اتصال ریلی تا مرز افغانستان تکمیل شود.
• مسیرهای منتهی به استان خراسان و سرخس نیز به شبکه ریلی متصل گردند.

در غیر این صورت، پتانسیل کامل بندر چابهار به فعلیت نخواهد رسید و این پروژه به تنهایی نمی‌تواند تاثیر مورد انتظار را داشته باشد.

سرمایه‌گذاری هند و لزوم بازنگری در انتخاب شرکا

بجارزهی در ادامه به وضعیت سرمایه‌گذاری هند در چابهار پرداخت و اظهار داشت که آنچه تاکنون انجام شده، با انتظارات فاصله زیادی دارد و «تحول چشمگیری» ایجاد نشده است. او بر این باور است که ایران باید با نگاهی دقیق‌تر شرکای تجاری خود را انتخاب کند و منافع ملی را در اولویت قرار دهد تا از سرمایه‌گذاری‌ها نتایج ملموس‌تری حاصل شود.

چالش‌های زیرساختی و پتانسیل‌های بین‌المللی چابهار

بخش دیگری از سخنان نماینده چابهار به مشکلات زیرساختی منطقه اختصاص داشت. او به مسائل روزمره مردم مانند آب، برق و اشتغال اشاره کرد و گفت بخش زیادی از وقت نمایندگان صرف پیگیری این مطالبات می‌شود. بجارزهی تاکید کرد که چابهار دارای ظرفیتی بین‌المللی است و تمرکز اصلی باید بر توسعه بندر، افزایش صادرات مجدد و رقابت با بنادر بزرگ منطقه باشد، نه صرفاً حل مشکلات اولیه زندگی مردم.

او در پایان تاکید کرد که با تکمیل زیرساخت‌ها و حاکمیت مدیریت کارآمد، چابهار می‌تواند به موتور محرک اقتصاد استان سیستان و بلوچستان و حتی کل کشور تبدیل شود و نقش موثری در ارزآوری و اشتغال‌زایی ایفا کند.