اقتصاد آمریکا در حال رشد است؛ پس فرصت‌های شغلی کجا هستند؟

واقعیت تلخ جویندگان کار

«جیکوب تریگ»، ۴۲ ساله، پس از از دست دادن شغل خود به عنوان مدیر پروژه در صنعت فناوری، انتظار نداشت که یافتن کار جدید اینقدر دشوار باشد. او که پیش از این به راحتی شغل پیدا می‌کرد، اکنون پس از ارسال بیش از ۲۰۰۰ درخواست شغلی، همچنان بیکار است و برای تأمین معاش به کارهای موقتی مانند تحویل بسته و محوطه‌سازی روی آورده است.

تریگ می‌گوید: «این یک غافلگیری بزرگ است، زیرا من همیشه توانسته‌ام به راحتی شغل پیدا کنم. حتی در تصورم هم نمی‌گنجید که باید برای بیش از شش ماه بیکاری آماده باشم.»

داستان تریگ تنها نیست. «جیمز ریچاردسون»، ۳۳ ساله، از اکتبر گذشته که شغل خود را به عنوان تحلیلگر امنیت اطلاعات از دست داده، به بیش از ۱,۲۰۰ شغل درخواست داده است. او می‌گوید گاهی اوقات درخواستش ظرف ۱۵ دقیقه رد می‌شود و احساس می‌کند که کسی حتی به سوابق و مدارک او نگاه نمی‌کند.

اقتصاد در حال رشد، بازار کار در حال انجماد

مشکلات تریگ و ریچاردسون نشان‌دهنده یک انجماد گسترده‌تر در بازار کار آمریکاست، جایی که فرصت‌های شغلی و نرخ استخدام به پایین‌ترین سطح خود در چند سال اخیر رسیده‌اند. سال گذشته، ایالات متحده به طور متوسط تنها ۱۵,۰۰۰ شغل در ماه ایجاد کرد که در مقایسه با استانداردهای تاریخی بسیار کم است.

این کاهش سرعت اشتغال، نگرانی‌هایی را در مورد سلامت اقتصاد ایجاد کرده است، اما شواهد کمی از وخامت گسترده‌تر وجود دارد:

• نرخ بیکاری در حدود ۴.۳٪ ثابت مانده است.
• تعدیل نیروها، به جز در شرکت‌های بزرگی مانند آمازون و یو‌پی‌اس، محدود بوده است.
• اقتصاد گسترده‌تر با نرخ سالانه ۴.۴٪ در آخرین آمارها رشد کرده است.

«جد کولکو»، همکار ارشد در مؤسسه اقتصاد بین‌المللی پترسون، این ترکیب را «گیج‌کننده و غیرمعمول» توصیف می‌کند و می‌گوید: «اشاره به لحظه‌ای دیگر در ۲۵ سال گذشته که چنین ترکیبی را داشته باشیم، بسیار دشوار است.»

عوامل احتمالی: هوش مصنوعی و برون‌سپاری

بانک سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس در اکتبر گذشته گزارشی منتشر کرد که نشان می‌داد آمریکا ممکن است با دوره جدیدی از «رشد بدون شغل» مواجه شود. این پدیده به دلیل ظهور فناوری‌های جدید، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، رخ می‌دهد که به شرکت‌ها امکان می‌دهد با کارمندان کمتر، کارهای بیشتری انجام دهند.

«کنستانتین بورگی»، استاد اقتصاد از کالج دانشگاهی دوبلین، توضیح می‌دهد که جدا شدن رشد شغلی از رشد اقتصادی اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که یک اقتصاد دستخوش تحول ساختاری می‌شود، مانند ظهور هوش مصنوعی. او همچنین اشاره می‌کند که فناوری، فرآیند برون‌سپاری را نیز آسان‌تر کرده است.

بورگی معتقد است: «این وضعیت احتمالاً موقتی است، اما به این معنی نیست که کوتاه مدت خواهد بود. می‌تواند چند ماه یا حتی چند سال طول بکشد.»

چالش‌های دیگر و چشم‌انداز آینده

علاوه بر هوش مصنوعی، عوامل دیگری نیز ممکن است در کندی بازار کار نقش داشته باشند:

• مازاد نیروی کار: بسیاری از شرکت‌های آمریکایی، به ویژه در بخش فناوری، هنوز کارمندانی را که در طول رونق استخدام دوران همه‌گیری استخدام کرده بودند، در لیست حقوق و دستمزد خود دارند.
• محدودیت‌های مهاجرت: سیاست‌های دولت ترامپ در زمینه مهاجرت، رشد جمعیت را کاهش داده است که هم یافتن کارگر را دشوارتر می‌کند و هم نیاز به کارگر را کمتر.
• عدم قطعیت‌های اقتصادی: «لورا اولریچ»، مدیر تحقیقات اقتصادی در Indeed، معتقد است که عدم قطعیت ناشی از کاهش هزینه‌های دولتی و برنامه تعرفه‌های دولت ترامپ نیز بر اشتها برای استخدام تأثیر گذاشته است.

با این حال، برخی نشانه‌ها از بهبود به چشم می‌خورد. افزایش قوی‌تر از حد انتظار مشاغل در ژانویه می‌تواند نشانه‌ای از امید برای جویندگان کار باشد. اما اولریچ و دیگران تأکید می‌کنند که متغیرهای زیادی در پیش رو هستند، از جمله:

• وابستگی فزاینده اقتصاد به هزینه‌های ثروتمندان، که آن را در برابر نوسانات بازار سهام آسیب‌پذیرتر می‌کند.
• پتانسیل هوش مصنوعی برای ایجاد تحولات عظیم.
• احتمال ورود آمریکا به دوره رشد کمتر در صورت محدودیت مهاجرت.

«امی بیسون»، ۴۷ ساله، که در ماه آوریل از دانشگاه آریزونا اخراج شد، انتظار ندارد که اوضاع به این زودی بهبود یابد. او می‌ترسد که با افزایش رقابت از سوی کارمندان دولتی اخراج شده و کاهش بودجه دانشگاه‌ها، یافتن شغل دشوارتر شود. حتی گسترش جستجوی او به بخش مراقبت‌های بهداشتی، که یکی از مقاوم‌ترین بخش‌های اقتصاد محسوب می‌شود، نیز کمکی نکرده است.

بیسون می‌گوید: «قطعاً ناامیدترین حالتی است که تا به حال داشته‌ام. نگرانم که این وضعیت، نرمال جدید باشد.»