بورس تهران در هفته سوم بهمن‌ماه: تقابل مذاکرات و نااطمینانی‌های سیاسی

عملکرد متفاوت صنایع بورسی

برخلاف روند کلی بازار، تصویر صنایع بورسی یکدست نبود. از میان 51 گروه فعال در بورس، 18 صنعت موفق شدند هفته را با بازدهی مثبت به پایان برسانند. در صدر این جدول، گروه‌های شوینده، خرده‌فروشی و فعالیت‌های مهندسی قرار گرفتند. این صنایع که عمدتاً ماهیت ریالی دارند و اتکای بیشتری به تقاضای داخلی و حساسیت کمتری به متغیرهای بین‌المللی نشان می‌دهند، در فضای افزایش ریسک سیستماتیک به پناهگاهی نسبی برای سرمایه‌ها تبدیل شدند. کارشناسان این چرخش نقدینگی به سمت صنایع داخلی را نشانه‌ای از تغییر استراتژی معامله‌گران در شرایط ابهام می‌دانند.

گروه‌های شوینده، خرده‌فروشی و فعالیت‌های مهندسی به دلیل ماهیت ریالی و اتکای بیشتر به تقاضای داخلی، در شرایط افزایش ریسک سیستماتیک به پناهگاه نسبی سرمایه‌ها تبدیل شدند.

در مقابل، گروه حفاری برای دومین هفته متوالی ضعیف‌ترین عملکرد را به ثبت رساند و بیش از 5 درصد افت داشت. صنایع دارویی و وسایل خانگی نیز در زمره صنایع منفی هفته قرار گرفتند. این موضوع نشان می‌دهد که حتی برخی گروه‌های تدافعی نیز از فشار عرضه در امان نمانده‌اند. این واگرایی رفتاری میان صنایع، حاکی از فضای انتخاب‌محور و محتاطانه حاکم بر بازار است.

عوامل کلان و ابهامات پیش‌رو

از منظر متغیرهای کلان، تداوم نوسانات نرخ ارز، رشد بازدهی اوراق بدهی و ابهام در روند مذاکرات، همچنان سایه‌ای سنگین بر تصمیمات سرمایه‌گذاران افکنده است. در چنین شرایطی، ارزش معاملات خرد و جریان پول حقیقی که دو متغیر کلیدی محسوب می‌شوند، هنوز نشانه‌ای از بازگشت قدرتمند تقاضا را مخابره نمی‌کنند. علاوه بر این، کاهش عمق بازار سهام و افزایش رفتارهای توده‌وار، ریسک نقدشوندگی را به یکی از دغدغه‌های اصلی سهامداران تبدیل کرده است.

پیش‌بینی برای هفته آتی: مرزهای سرنوشت‌ساز

برای هفته پیش‌رو، محدوده 4 میلیون واحد در شاخص کل و یک میلیون واحد در شاخص هم‌وزن، به‌عنوان مرزهای سرنوشت‌ساز تلقی می‌شوند. سناریوهای محتمل به شرح زیر است:

• سناریوی خوش‌بینانه: در صورت حفظ این سطوح حمایتی و انتشار سیگنال‌های سیاسی مثبت، می‌توان انتظار شکل‌گیری یک موج بازگشتی کوتاه‌مدت و بهبود نسبی تقاضا را داشت؛ به‌ویژه در گروه‌های ریالی که در هفته گذشته تاب‌آوری خود را نشان دادند.
• سناریوی بدبینانه: از دست رفتن این حمایت‌ها می‌تواند بازار سهام را وارد فاز جدیدی از اصلاح کند و فشار فروش را به سایر صنایع نیز تسری دهد. در این حالت، تمرکز سرمایه‌گذاران احتمالا بر صنایع با جریان نقد پایدار و نسبت‌های ارزندگی پایین‌تر خواهد بود.