چالش‌های خوراک پتروشیمی و راهکارهای توسعه در برنامه هفتم

اهداف توسعه و چالش کمبود خوراک

عباسی‌زاده با تأکید بر رشد قابل توجه ظرفیت تولید صنعت پتروشیمی کشور، هدف‌گذاری رسیدن به حدود ۱۳۱ میلیون تن در سال تا پایان برنامه هفتم توسعه را اعلام کرد. با این حال، وی یکی از چالش‌های اساسی این صنعت را کمبود خوراک دانست. این موضوع، با توجه به منابع عظیم نفت و گاز کشور، ممکن است تعجب‌آور باشد، اما ریشه در مصرف غیربهینه انرژی در بخش‌های مختلف دارد.

«در حال حاضر میان مصرف سوخت در بخش‌های مختلف و تخصیص آن به صنعت، نوعی رقابت وجود دارد، در حالی که هدایت منابع به سمت تولید محصولات پتروشیمی می‌تواند ارزآوری، اشتغال‌زایی و ارزش افزوده بیشتری برای کشور به همراه داشته باشد.»

تغییر رویکرد در منابع مایع و گازی

معاون وزیر نفت به ضرورت تغییر رویکرد در حوزه منابع مایع اشاره کرد و خواستار حرکت پالایشگاه‌های کشور به سمت مدل‌های نوین و پتروپالایشی شد. در حالی که در سطح جهانی، بخش قابل توجهی از نفت خام ورودی پالایشگاه‌ها به محصولات پتروشیمیایی تبدیل می‌شود، این سهم در ایران و منطقه همچنان پایین است و باید افزایش یابد.

در حوزه گاز، شرایط پیچیده‌تر است. با وجود تلاش‌ها برای بهینه‌سازی مصرف در سال‌های اخیر، در فصول سرد سال، به دلیل تأمین گاز بخش خانگی، مجتمع‌های پتروشیمی با محدودیت در دریافت گاز مواجه می‌شوند. علاوه بر این، مصرف بخشی از گاز در نیروگاه‌هایی با راندمان پایین، نه تنها مصرف انرژی را افزایش می‌دهد، بلکه آلایندگی بیشتری نیز به همراه دارد.

راهکارهای بهینه‌سازی و امید به آینده

عباسی‌زاده بر این باور است که بهینه‌سازی مصرف انرژی در بخش‌های مختلف، به‌ویژه نیروگاه‌ها، می‌تواند راهگشا باشد. این اقدام نه تنها به کاهش آلایندگی و صرفه‌جویی در مصرف سوخت منجر می‌شود، بلکه خوراک پایدار بیشتری را برای صنایع پتروشیمی فراهم خواهد کرد. وزارت نفت نیز برنامه‌هایی را برای افزایش بهره‌وری و هدایت منابع به سمت ایجاد ارزش افزوده بیشتر در دستور کار دارد.

وی ابراز امیدواری کرد که با اجرای تفاهم‌نامه‌ها و برنامه‌های پیش‌بینی‌شده، نتایج طرح‌های بهینه‌سازی پیش از آغاز فصل سرد سال آینده نمایان شود و شرکت‌های پتروشیمی از منافع آن بهره‌مند گردند که در نهایت به نفع اقتصاد ملی خواهد بود.