کشف اسرار مومیایی‌های مصر باستان با روش نوین «بو کشیدن»

روش نوین: تحلیل بویایی مومیایی‌ها

برای دهه‌ها، تحلیل ترکیبات مومیایی‌ها با استفاده از روش‌های مخرب انجام می‌شد که ناگزیر به نمونه‌ها آسیب می‌رساند. اما اکنون، تیمی از دانشگاه بریستول رویکردی متفاوت را ابداع کرده است. این تیم با نمونه‌برداری از ترکیبات آلی فرار (VOCs) موجود در هوای اطراف مومیایی‌ها، که هر کدام دارای امضاهای بویایی منحصربه‌فردی هستند، از آسیب رساندن به این آثار باستانی جلوگیری می‌کند.

کشف اسرار مواد مومیایی‌سازی از طریق رایحه

رایحه در مصر باستان نقشی حیاتی ایفا می‌کرد؛ نه تنها برای پوشاندن بوی بدن، بلکه برای دفع آفات و حفظ مومیایی‌ها. در سال ۲۰۲۵، گزارش‌ها حاکی از آن بود که بوی مومیایی‌ها «چوبی»، «تند» و «شیرین» است.

تیم تحقیقاتی بریستول برای شناسایی دقیق مواد مومیایی‌سازی، ۳۵ نمونه را از ۱۹ مومیایی مختلف (با قدمتی بین ۲۰۰۰ قبل از میلاد تا ۲۹۵ پس از میلاد) که در موزه‌های اروپایی نگهداری می‌شوند، جمع‌آوری و با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته کروماتوگرافی گازی و طیف‌سنجی جرمی مورد تحلیل قرار داد.

تکامل روش‌های مومیایی‌سازی در طول زمان

تحقیقات نشان داد که مواد اصلی مورد استفاده در مومیایی‌سازی شامل چربی، روغن، موم زنبور عسل، رزین‌های گیاهی و قیر طبیعی بوده‌اند. نکته قابل توجه این است که این ترکیبات از فرمول‌های ساده اولیه به تدریج پیچیده‌تر شده‌اند، به طوری که در دوره‌های بعدی، رزین‌های گران‌قیمت از درختان کاج و سدر نیز به آن‌ها افزوده شده است.

تحلیل VOCها به وضوح نشان داد که ترکیبات فرار در مومیایی‌های مربوط به دوره‌های تاریخی مختلف، کاملاً متمایز هستند. این یافته‌ها نه تنها درک ما را از فرایند مومیایی‌سازی عمیق‌تر می‌کند، بلکه این روش جدید را به ابزاری سریع و غیرمخرب برای گاه‌شماری و غربالگری مومیایی‌ها تبدیل می‌کند.

نتایج کامل این پژوهش ارزشمند در Journal of Archaeological Science منتشر شده است.