گیرمو دل‌تورو: چرا کارگردان اسکاری نیمی از دستمزد «پسر جهنمی» را پس داد؟

گیرمو دل‌تورو، کارگردان نامدار برنده اسکار، بار دیگر با اقدامی بی‌سابقه، تعهد عمیق خود به آزادی هنری را به نمایش گذاشت. او در جریان ساخت فیلم «پسر جهنمی» (Hellboy)، نیمی از دستمزد خود را به استودیو بازگرداند تا کنترل خلاقانه بر اثرش را حفظ کند؛ رویکردی که نشان‌دهنده فلسفه «شرط‌بندی روی خود» در تمام دوران حرفه‌ای اوست.

ریشه‌های یک رویکرد: از «میمیک» تا «بلید ۲»

دل‌تورو بارها در مصاحبه‌هایش توضیح داده که این رویکرد جسورانه، ریشه در تجربه تلخ اولین فیلم انگلیسی‌زبانش، «میمیک» (Mimic) محصول 1997، دارد. دخالت‌های بی‌امان هاروی واینستین در آن پروژه، تجربه ساخت فیلم را برای او به «وحشتناک‌ترین» شکل ممکن تبدیل کرده بود. با این حال، همان تجربه به او آموخت که برای رسیدن به نتیجه مطلوب، گاهی باید ریسک‌های مالی بزرگی را متحمل شود.

دل‌تورو در سال 2006 فاش کرد که هنگام ساخت «میمیک»، وقتی تهیه‌کنندگان با یک برداشت خاص مخالفت کردند، او پیشنهاد داد دستمزدش را گرو بگذارد: اگر برداشت در نسخه نهایی باقی بماند، پولش را پس بگیرد. او در نهایت برنده شد.

این اتفاق در فیلم «بلید ۲» (Blade II) نیز تکرار شد؛ جایی که دل‌تورو نیمی از دستمزدش را روی طراحی دلخواه خون‌آشام‌ها شرط بست و باز هم پیروز میدان شد. این پیروزی‌ها، عزم او را برای حفظ استقلال هنری جزم‌تر کرد.

«پسر جهنمی»: باخت مالی، پیروزی هنری

اما در مورد «پسر جهنمی» محصول 2004، ورق برگشت و شرط‌بندی دل‌تورو به نفعش تمام نشد و او نیمی از دستمزد خود را از دست داد. با این وجود، او در نبردهای مهم‌تری پیروز شد که از جمله آن‌ها می‌توان به اصرار بر انتخاب ران پرلمن برای نقش اصلی اشاره کرد. تصمیمی که بعدها به یکی از نقاط قوت و نمادین فیلم تبدیل شد.

دل‌تورو بعدها درباره این تجربه گفت که این اتفاق او را در مسیر «کمتر پول گرفتن برای آزادی بیشتر» ثابت‌قدم‌تر کرد و نشان داد که ارزش خلاقیت و دیدگاه هنری، فراتر از ملاحظات مالی است.

ادامه رویکرد در پروژه‌های بعدی

این فلسفه در پروژه‌های بعدی دل‌تورو نیز ادامه یافت و به او اجازه داد تا آثاری منحصربه‌فرد و جسورانه خلق کند:

• «هزارتوی پن» (Pan’s Labyrinth): او بخشی از دستمزدش را برای حفظ کنترل کامل هنری کنار گذاشت.
• «حاشیه اقیانوس آرام» (Pacific Rim)، «قله‌ای به رنگ خون» (Crimson Peak) و «شکل آب» (The Shape of Water): او بار دیگر بخشی از درآمدش را «تعویق» داد تا بتواند فیلم را دقیقاً مطابق با دیدگاه و ایده‌های خودش بسازد.

گیرمو دل‌تورو اذعان می‌کند که شاید «مرد ثروتمندی» نباشد، اما ترجیح می‌دهد آزادی خلاقانه‌اش را در اولویت قرار دهد. نتیجه این رویکرد، مجموعه‌ای از فیلم‌های بی‌نظیر و تأثیرگذار است که او را به یکی از مهم‌ترین و مورد احترام‌ترین فیلم‌سازان معاصر جهان تبدیل کرده است.