اختلافات داخلی اوکراین، مانع اصلی در مسیر مذاکرات صلح با روسیه

خوش‌بینی اولیه و نقش میانجی‌گران

در اوایل سال میلادی جاری، نشانه‌هایی از خوش‌بینی نسبی درباره امکان دستیابی به یک توافق به چشم می‌خورد. نشست پاریس این تصور را در میان مقامات اوکراینی ایجاد کرد که مذاکره‌کنندگان آمریکایی، از جمله استیو ویتکاف و جارد کوشنر، توجه بیشتری به منافع اوکراین نشان می‌دهند. در این مذاکرات، چارچوب‌هایی برای یک توافق امنیتی دوجانبه مطرح شد که قوی‌تر از حد انتظار به نظر می‌رسید.

تغییر در ترکیب تیم مذاکره‌کننده اوکراین، با نقش برجسته کریلو بودانوف، رئیس پیشین دستگاه اطلاعاتی اوکراین، به اتخاذ رویکردی عمل‌گرایانه‌تر کمک کرد. در آن زمان، احتمال دستیابی به یک توافق «۵۰-۵۰» ارزیابی شده بود.

چالش‌ها و اختلافات داخلی

این خوش‌بینی به سرعت با چالش‌هایی مواجه شد. گزارش‌هایی مبنی بر احتمال برگزاری انتخابات سریع در اوکراین، که در ابتدا به فشار آمریکا نسبت داده می‌شد، جنجال‌هایی را در کی‌یف برانگیخت. با این حال، مشخص شد که این فشار در واقع از سوی تیم ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، مطرح شده بود.

نبود یک توافق مشخص برای ارائه به افکار عمومی، روند مذاکرات را پیچیده‌تر کرده و اعتماد به امکان دستیابی سریع به توافق را کاهش داده است.

• جناح حامی توافق سریع: به رهبری کریلو بودانوف، این جناح معتقد است منافع اوکراین ایجاب می‌کند که هرچه سریع‌تر به یک توافق با میانجی‌گری آمریکا دست یابد. نگرانی اصلی آن‌ها از دست رفتن فرصت دستیابی به یک توافق مطلوب و نیاز مبرم به تضمین امنیت اوکراین در مواجهه با فشارهای نظامی و اقتصادی است.
• جناح مخالف توافق سریع: این جناح تحت تأثیر آندری یرماک، رئیس دفتر پیشین زلنسکی، قرار دارد و نسبت به پذیرش یک توافق سریع در شرایط فعلی تردید دارد. آن‌ها معتقدند تأخیر در مذاکرات می‌تواند به اوکراین امکان دهد در آینده از موقعیت بهتری برخوردار شود.

زلنسکی در تلاش است تا میان این دیدگاه‌های متفاوت تعادل برقرار کند.

نگرانی‌ها و چشم‌انداز آینده

حامیان دستیابی سریع به توافق، نگران وضعیت شکننده کنونی اوکراین هستند. این کشور با مشکلات نظامی و اقتصادی قابل‌توجهی از جمله فشار در خطوط مقدم و اختلال در زیرساخت‌ها روبه‌رو است. این شرایط باعث شده است که برخی مقامات اوکراینی، دستیابی سریع به تضمین‌های امنیتی، به‌ویژه از سوی ایالات متحده، را برای بقای کشور ضروری بدانند.

در مقابل، برخی مقامات اوکراینی و کشورهای اروپایی معتقدند که موقعیت راهبردی اوکراین ممکن است در آینده بهبود یابد. آن‌ها بر این باورند که اصلاحات دفاعی در اوکراین و فشارهای اقتصادی و نظامی بر روسیه می‌تواند به تقویت موقعیت اوکراین در مذاکرات کمک کند.

نقش عوامل خارجی و نفوذ روسیه

ساختار مذاکرات به گونه‌ای است که به روسیه امکان می‌دهد سرعت روند مذاکرات را کنترل کند. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، با کنترل مسئله آتش‌بس، از نفوذ قابل‌توجهی در روند مذاکرات برخوردار است و این موضوع توانایی اوکراین برای دستیابی به تضمین‌های امنیتی را محدود می‌کند.