افسردگی؛ نشانه‌ای هشداردهنده برای پارکینسون و زوال عقل اجسام لویی

ارتباط افسردگی با بیماری‌های عصبی

این مطالعه به بررسی پرونده‌های سلامت افراد پرداخت تا ارتباط منحصربه‌فردی بین افسردگی و بیماری‌های عصبی خاص را کشف کند. تیم تحقیقاتی به رهبری کریستوفر رود، پزشک-دانشمند بالینی، بیماری پارکینسون و زوال عقل اجسام لویی را با سه بیماری مزمن دیگر شامل آرتریت روماتوئید، بیماری مزمن کلیه و پوکی استخوان مقایسه کردند.

زوال عقل اجسام لویی چیست؟

زوال عقل اجسام لویی (Lewy body dementias) گروهی رایج از زوال عقل است که به دو شکل زوال عقل با اجسام لویی (DLB) و زوال عقل بیماری پارکینسون (PDD) بروز می‌کند. این بیماری‌ها با اختلال در تفکر، حرکت، رفتار، خلق و خو و گاهی حافظه مشخص می‌شوند. اعتقاد بر این است که این دو بیماری ویژگی‌های مشابهی دارند و طیفی از بیماری‌های مرتبط با اجسام لویی، از جمله بیماری پارکینسون، می‌توانند دلایل مشترکی داشته باشند. علت دقیق این بیماری‌ها نامشخص است، اما رسوبات گسترده‌ای از توده‌های غیرطبیعی پروتئین به نام «اجسام لویی» در نورون‌های مغز بیماران مشاهده شده است.

یافته‌های کلیدی مطالعه

محققان دریافتند که خطر افسردگی در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون یا زوال عقل اجسام لویی به طور قابل توجهی بالاتر از افراد مبتلا به سایر بیماری‌های مزمن است. نکته حائز اهمیت این است که میزان افسردگی حدود هشت سال قبل از تشخیص رسمی این بیماری‌ها شروع به افزایش کرده و حداقل پنج سال پس از تشخیص نیز ادامه می‌یابد.

• افزایش خطر افسردگی: در بیماران پارکینسون و زوال عقل اجسام لویی، خطر افسردگی به مراتب بیشتر است.
• زمان‌بندی بروز علائم: افسردگی سال‌ها قبل از ظهور علائم عصبی آشکار می‌شود.
• قوی‌ترین ارتباط: این ارتباط در زوال عقل اجسام لویی قوی‌تر بوده و ممکن است به تأثیر بیماری بر شیمی مغز و پیشرفت تهاجمی‌تر آن مربوط باشد.

این مطالعه با بررسی ۱۷,۷۱۱ نفر در طول ۱۲ سال (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۹) که به بیماری پارکینسون یا زوال عقل اجسام لویی مبتلا شدند، انجام شد. گروه کنترل شامل ۱۹,۵۵۶ نفر مبتلا به آرتریت روماتوئید، ۴۰,۸۴۲ نفر مبتلا به بیماری مزمن کلیوی و ۴۷,۸۰۹ نفر مبتلا به پوکی استخوان بود. میانگین سن تشخیص بیماری پارکینسون یا زوال عقل اجسام لویی در این مطالعه ۷۵ سال بود.

اهمیت تشخیص زودهنگام و غربالگری

نویسندگان مقاله تأکید می‌کنند که شیوع مداوم و بالاتر افسردگی پس از تشخیص این بیماری‌ها، لزوم افزایش آگاهی بالینی و غربالگری سیستماتیک علائم افسردگی در بیماران را برجسته می‌سازد. افسردگی می‌تواند نشان‌دهنده تغییرات اولیه مغزی باشد که با شروع بیماری‌های عصبی رخ می‌دهد.

محققان پیشنهاد می‌کنند افرادی که برای اولین بار در اواخر عمر به افسردگی مبتلا می‌شوند، باید از نظر مراحل اولیه تخریب عصبی نیز غربالگری شوند. این رویکرد به حذف عوامل دیگری که ممکن است در بروز افسردگی نقش داشته باشند، کمک می‌کند و نشان می‌دهد که افسردگی صرفاً به زندگی با یک بیماری جدی پزشکی مربوط نمی‌شود.

با توجه به اینکه هیچ درمانی برای بیماری پارکینسون و زوال عقل اجسام لویی وجود ندارد، استفاده از افسردگی به عنوان یک علامت هشدار اولیه می‌تواند بسیار مفید باشد. تشخیص زودهنگام آسیب عصبی به معنای ارائه حمایت‌های لازم، بهبود درمان و فرصت بیشتر برای دانشمندان جهت مطالعه علل ریشه‌ای این بیماری‌ها است.

«با توجه به ارتباطات اثبات شده بین افسردگی، زوال شناختی و پیشرفت سریع بیماری، تشخیص و درمان زودهنگام افسردگی در این جمعیت بیمار ممکن است بسیار مهم باشد. ادغام ارزیابی‌های سلامت روان در مراقبت‌های معمول عصبی می‌تواند شروع به موقع درمان ضد افسردگی یا سایر مداخلات مناسب را تسهیل کند.»

این پژوهش بر اهمیت یکپارچه‌سازی ارزیابی‌های سلامت روان در مراقبت‌های معمول عصبی تأکید دارد تا درمان‌های مناسب ضد افسردگی یا سایر مداخلات به موقع آغاز شوند.