خبر کامل
نئاندرتال‌ها: کشف‌های جدید از هوش تا انقراض در سال ۲۰۲۵
نئاندرتال‌ها: کشف‌های جدید از هوش تا انقراض
از زمان کشف بقایای نئاندرتال‌ها در قرن نوزدهم، این گونه باستانی همواره مورد توجه دانشمندان بوده است. در ابتدا، ویژگی‌های ظاهری آن‌ها مانند سرهای دراز و برآمدگی‌های ابرو، این تصور را ایجاد کرد که نئاندرتال‌ها «اشتباهی تکاملی» بوده‌اند. اما با گذشت بیش از یک قرن تحقیق، اکنون می‌دانیم که آن‌ها نه تنها «کاملاً باهوش» بوده‌اند، بلکه با انسان‌های امروزی (هوموساپینس) نیز آمیزش داشته‌اند. سال ۲۰۲۵ شاهد افزایش چشمگیر اکتشافات در زمینه زیست‌شناسی و فرهنگ نئاندرتال‌ها بوده است که تفاوت‌ها و شباهت‌های رفتاری آن‌ها با انسان‌های امروزی را آشکار می‌کند.
اولین سازندگان آتش: نئاندرتال‌های ۴۰۰,۰۰۰ ساله
یکی از جذاب‌ترین و شاید جنجالی‌ترین کشفیات سال گذشته نشان داد که نخستین انسان‌هایی که آتش را ساختند و کنترل کردند، نئاندرتال‌هایی بودند که بیش از ۴۰۰,۰۰۰ سال پیش در انگلستان زندگی می‌کردند.
در دسامبر ۲۰۲۵، محققان در یک مکان باستان‌شناسی در «سافک»، شواهدی مانند خاک رس قرمز شده، تبرهای دستی چخماقی خرد شده بر اثر حرارت، و تکه‌های ریز «پیریت» (ماده‌ای که با چخماق جرقه تولید می‌کند) را کشف کردند. این ترکیب از شواهد، حاکی از ایجاد عمدی آتش توسط نئاندرتال‌ها است. این کشف نشان می‌دهد که نئاندرتال‌ها به اندازه کافی باهوش بودند که بتوانند در آب و هوای سرد و تاریک اروپا زنده بمانند، اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا این فناوری را خود ابداع کرده‌اند یا از اجداد قدیمی‌تر مانند «هومو ارکتوس» آموخته‌اند.
شواهد آدم‌خواری در نئاندرتال‌ها
مطالعه‌ای که در نوامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، نشان می‌دهد که حدود ۴۵,۰۰۰ سال پیش، ۶ عضو یک گروه نئاندرتال در سیستم غارهای «گویه» بلژیک، هدف آدم‌خواری قرار گرفته‌اند. این اولین بار نیست که باستان‌شناسان شواهدی از آدم‌خواری در نئاندرتال‌ها پیدا می‌کنند، اما این یکی از بهترین شواهد برای فرضیه آدم‌خواری عمدی توسط گروه‌های نئاندرتال است که شاید برای حذف پتانسیل تولید مثل گروه مقابل انجام می‌شده است.
قدیمی‌ترین اثر انگشت جهان
در ماه مه ۲۰۲۵، محققان اعلام کردند که سنگی با شکلی عجیب در اسپانیا، قدیمی‌ترین اثر انگشت شناخته شده در جهان را در خود جای داده است. این اثر انگشت که احتمالاً توسط یک نئاندرتال و با استفاده از اُخرا حدود ۴۳,۰۰۰ سال پیش ایجاد شده، می‌تواند به بحث‌های ده‌ساله در حوزه دیرین‌مردم‌شناسی درباره هنر نمادین نئاندرتال‌ها پایان دهد. اگرچه همه کارشناسان در مورد شباهت این سنگ به یک چهره انسانی اتفاق نظر ندارند، اما اثر انگشت و نقش مارپیچ آن، نمونه واضحی از استفاده نئاندرتال‌ها از رنگدانه اخرای قرمز را نشان می‌دهد.
استفاده از «مداد شمعی» توسط نئاندرتال‌ها
بر اساس تحقیقات منتشر شده در نوامبر ۲۰۲۵، دانشمندان در «کریمه» سه قطعه نوک‌تیز از اُخرای قرمز و زرد پیدا کرده‌اند که نئاندرتال‌ها ممکن است ۱۰۰,۰۰۰ سال پیش از آن به عنوان «مداد شمعی» ابتدایی استفاده کرده باشند. این تکه‌های معدنی بارها تیز شده‌اند، که نشان می‌دهد برای اهداف فرهنگی معنادار، نه صرفاً کارهای عملی مانند دباغی پوست، به کار رفته‌اند. اگرچه اُخرا در سایر مکان‌های نئاندرتال‌ها نیز یافت شده، اما تفسیر «مداد شمعی» هنوز مورد توافق همه کارشناسان نیست؛ برخی معتقدند که پودر اُخرا برای اهداف دیگری مانند به جا گذاشتن اثر انگشت تراشیده می‌شده است.
ویژگی‌های بیولوژیکی نئاندرتال‌ها
کم‌انرژی بودن نئاندرتال‌ها
در ماه ژوئیه، محققان کشف کردند که یک ژن کلیدی نئاندرتالی که هنوز در برخی انسان‌های امروزی یافت می‌شود، می‌تواند به ضرر عملکرد ورزشی باشد. این ژن توانایی بدن برای تولید انرژی در طول ورزش شدید را محدود می‌کند. نسخه نئاندرتالی آنزیم AMPD۱ باعث تجمع آدنوزین مونوفسفات (AMP) در عضلات می‌شد که تولید آدنوزین تری‌فسفات (ATP) را دشوارتر می‌کرد و در نتیجه نئاندرتال‌ها کم‌انرژی‌تر بودند.
آسیب‌پذیری بیشتر در برابر مسمومیت سرب
مطالعه‌ای در اکتبر سال گذشته نشان داد که نئاندرتال‌ها نسبت به انسان‌ها در برابر مسمومیت سرب آسیب‌پذیرتر بودند. محققان با بررسی ۵۱ دندان از هوموساپینس، نئاندرتال‌ها و دیگر اجداد، دریافتند که اجداد انسان تقریباً ۲ میلیون سال به طور دوره‌ای در معرض سرب بوده‌اند و مغز انسان ممکن است برای محافظت در برابر این مسمومیت تکامل یافته باشد. ژن NOVA۱ در انسان‌های امروزی مقاومت بیشتری در برابر سرب ایجاد می‌کند که این مزیت جزئی ممکن است به ما نسبت به نئاندرتال‌ها برتری داده باشد.
«کارخانه چربی» نئاندرتال‌ها در آلمان
نئاندرتال‌ها اغلب گوشت می‌خوردند که آن‌ها را در معرض خطر «مسمومیت پروتئینی» قرار می‌داد. در ماه ژوئیه، محققان کشف یک «کارخانه چربی» را اعلام کردند که نئاندرتال‌ها ممکن است ۱۲۵,۰۰۰ سال پیش برای جلوگیری از این وضعیت از آن استفاده کرده باشند. بررسی نزدیک به ۲۰۰ استخوان حیوان نشان داد که نئاندرتال‌ها استخوان‌ها را می‌شکستند تا به مغز استخوان دسترسی پیدا کرده و با جوشاندن، چربی استخراج کنند. این روش ابتکاری جمع‌آوری غذا، نشان‌دهنده هوش نئاندرتال‌ها و شباهت آن‌ها به گروه‌های گردآورنده-شکارچی باستانی انسان امروزی است.
نقش خون نئاندرتال‌ها در زوالشان
از نظر بیولوژیکی، نئاندرتال‌ها انواع خون متفاوتی با انسان‌های امروزی داشتند که ممکن است به انقراض آن‌ها کمک کرده باشد. در ژانویه سال گذشته، محققان کشف کردند که نئاندرتال‌ها یک گروه خونی نادر داشتند که ممکن است برای فرزندانشان در هنگام آمیختن با «انسان‌تبار دنیسووا» یا هوموساپینس‌های اولیه کشنده بوده باشد.
نئاندرتال‌ها دارای نوعی آنتی‌ژن Rh بودند که در صورت ناسازگاری با Rh مثبت جنین، می‌توانست منجر به سقط جنین یا مرده‌زایی شود. این خطر بالای کم‌خونی، آسیب مغزی و مرگ نوزاد در صورت آمیزش زن نئاندرتال با مرد هوموساپینس یا دنیسووا، می‌تواند به معنای پایان خط برای نئاندرتال‌ها بوده باشد.
مطالعه دیگری در اکتبر نیز تأیید کرد که ناسازگاری کشنده گلبول‌های قرمز بین نئاندرتال‌ها و انسان‌ها به انقراض آن‌ها کمک کرده است. ژن PIEZO۱ در نئاندرتال‌ها اکسیژن را به طور مؤثرتری در سلول‌های خونی به دام می‌انداخت، در حالی که نسخه انسانی آن اکسیژن را به بافت‌ها آزاد می‌کرد. این ناسازگاری می‌توانست منجر به محدودیت رشد جنین یا سقط شود. هرچند انقراض نئاندرتال‌ها به یک ژن خاص وابسته نبود، اما این تحقیقات بینش کلیدی درباره زوال آن‌ها در حدود ۳۵,۰۰۰ سال پیش ارائه می‌دهد.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۷:۰۲ - ۱۴۰۴/۱۱/۲۸