کشف هزاران ترک جدید بر سطح ماه: نشانه‌ای از کوچک شدن مداوم

کوچک شدن ماه و پیامدهای آن

مجله علوم سیاره‌ای گزارش می‌دهد که ماه همچنان به آرامی در حال کوچک شدن است و این فرآیند، نشانه‌های واضحی را بر روی سطح آن بر جای می‌گذارد. محققان مرکز مطالعات زمین و سیاره‌ای در موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان، اولین نقشه جامع از دشت‌های ماه و ساختارهای تکتونیکی ویژه مرتبط با تنش‌های داخلی در پوسته ماه را تهیه کرده‌اند.

این ترک‌ها به اشکال مختلفی از جمله دهانه‌های کوچک، شیب‌ها و تپه‌های کم ارتفاع ظاهر می‌شوند که در نتیجه فشارهای داخلی بر سطح ماه شکل می‌گیرند. برخلاف زمین که پوسته آن به صفحات تکتونیکی متحرک تقسیم شده است، ماه فاقد صفحات تکتونیکی است. در عوض، نیروهای داخلی در آن تجمع یافته و سنگ‌ها را در امتداد این ترک‌ها به حرکت درمی‌آورند که منجر به ایجاد اشکال متنوعی از پدیده‌های سطحی می‌شود.

گسترش ترک‌ها به دشت‌های ماه

پیش از این، این ساختارها عمدتاً در مناطق مرتفع ماه کشف شده بودند. با این حال، مطالعات اخیر نشان داده است که این پدیده به همان اندازه در ماریای ماه – دشت‌های تیره‌ای که از گدازه‌های جامد تشکیل شده‌اند – نیز رایج است. تیمی از دانشمندان موفق به کشف ۱۱۱۴ شکاف جدید در سمت نزدیک ماه شده‌اند که تعداد کل شکاف‌های شناسایی شده را به ۲۶۳۴ می‌رساند.

دانشمندان تخمین می‌زنند که میانگین سن این شکاف‌ها تقریباً ۱۲۴ میلیون سال است که از نظر زمین‌شناسی سنی نسبتاً جوان محسوب می‌شود و آنها را در میان جدیدترین ویژگی‌های سطح ماه قرار می‌دهد. علاوه بر این، دامنه‌های کوه اغلب به صورت شکاف‌های کوچکتر به داخل ماریای ماه امتداد می‌یابند که نشان‌دهنده مکانیسم مشترکی برای تشکیل آنهاست.

تأیید فرآیند کوچک شدن

شایان ذکر است که دانشمندان در سال ۲۰۱۰ اعلام کرده بودند که ماه به تدریج در حال کوچک شدن است و داده‌های جدید این نظریه را تأیید می‌کنند. این فرآیند همچنان ادامه دارد و بخش وسیعی از سطح ماه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.