پایان دوران درخشان دراگان اسکوچیچ در تراکتور: وداع با قهرمان تبریز

✨ تحول شش هفته‌ای در تبریز

اسکوچیچ در مدت زمان کوتاهی، تنها شش هفته، توانست مسیر تراکتور را تغییر دهد. تیم او برای اولین بار در هفته ششم فصل گذشته و پس از برتری ۱۰ نفره مقابل سپاهان مورایس به صدر جدول لیگ رسید. با وجود چند لغزش و دو شکست خانگی، تراکتور در هفته یازدهم دوباره به صدر بازگشت. این تیم تا هفته نوزدهم در رقابت با سپاهان و پرسپولیس، به رتبه دوم سقوط کرد اما از آن پس دست‌نیافتنی شد و در نهایت با یک قهرمانی زودهنگام، لیگ را به پایان رساند.

🔍 کارنامه‌ای پرفراز و نشیب

دراگان اسکوچیچ توسط یک ایجنت تحصیل‌کرده به ایران آمد. او که در ابتدا با مشکلات گوارشی و حقوقی دست و پنجه نرم می‌کرد، در ملوان آخرین شانس خود را امتحان کرد و پیش از اخراج، ورق برگشت و ملوان با او اوجی استثنایی را تجربه کرد.

موفقیت‌های او در تراکتور برای نزدیکانش کاملاً قابل پیش‌بینی بود. او که متولد ۱۹۶۸ است، جنگ، نبرد، سفر و مهاجرت را تجربه کرده و با ارزش‌های خانوادگی و دانش عمیق به کار زندگی کرده است. او حتی در سخت‌ترین روزهای حضورش در تیم ملی ایران، با وجود همکاری با افراد عجیب و غریب و گروهی از بازیکنان که خلق و خوی او را برنمی‌تابیدند، موفق بیرون آمد و برکناری‌اش هنوز لکه ننگی در کارنامه برخی ستاره‌ها محسوب می‌شود.

🏟️ درخشش در خونه به خونه و تراکتور

علاوه بر النصر عربستان، اسکوچیچ در تیم خونه به خونه بابل نیز کارنامه درخشانی داشت. در لیگ دسته اول، او صعود را به شکلی بحث‌برانگیز به رقیب واگذار کرد، اما تیمی ساخت که در فصل بعد ۱۹ بازیکن آن به تیم‌های لیگ برتری پیوستند. او با خونه به خونه به فینال جام حذفی نیز رسید و در نهایت بازی را ۱-۰ به استقلال شفر واگذار کرد. این موفقیت‌ها در باشگاهی با امکانات محدود، نشان از توانایی‌های بالای او داشت.

در اولین بازی خانگی تراکتور در فصل گذشته مقابل پرسپولیس، تیم او با گل تماشایی شجاع پیش افتاد. کاپیتان به جای شادی، پیامی برای سکوها فرستاد که در هفته دوم او را تشویق می‌کردند. در طول یک سال و نیم حضور در تبریز، اسکوچیچ تیمی بی‌رمق را تحویل گرفت و در ۶۸ بازی، ۴۰ برد، ۱۸ مساوی و ۱۰ باخت را ثبت کرد. تیم او ۱۳۲ گل به ثمر رساند و ۵۹ گل دریافت کرد.

⚡ فوتبال تهاجمی و پرانرژی

تراکتور تحت هدایت اسکوچیچ، تیمی پرانرژی و تهاجمی بود که فوتبال عمودی ارائه می‌داد. نمایش این تیم در آخرین بازی تحت هدایت اسکوچیچ در قطر مقابل الغرافه، یکی از بهترین نمایش‌های یک تیم ایرانی در آسیا بود. تراکتور نسخه‌ای خاص از فوتبال را مبتنی بر پاس‌های کوتاه، حملات مکرر، بازپس‌گیری توپ و گلزنی ارائه کرد و اگر بدشانس نبود، شاید سال گذشته می‌توانست یک جام آسیایی در سطح دوم نیز به افتخارات خود اضافه کند.

امیرحسین حسین‌زاده پس از پیروزی مقابل الغرافه، اسکوچیچ را «مردی که تراکتور را به آرزوهایش رساند» توصیف کرد. حسین‌زاده خود نماد این دگردیسی در تبریز است؛ مهاجمی که پس از یک فصل نیمکت‌نشینی، از ابتدای فصل گذشته مکرراً گل زده و شایسته عنوان بهترین بازیکن است. مهدی هاشم‌نژاد و محمد نادری نیز از جمله بازیکنانی بودند که تحت هدایت او درخشیدند. اسکوچیچ با خریدهای کم‌هزینه و عالی، بستری برای شجاع، دانیال و ترابی نیز فراهم کرد و معتقد بود: «کیفیت وجود داشت، فقط باید آزاد می‌شد.» تیم او بهترین خط حمله، دفاع و اغلب عناوین فردی لیگ را نیز به خود اختصاص داد.

🏆 الگویی برای مربیان خارجی

سه ماه پیش، هنگام اهدای جایزه مربی سال به اسکوچیچ در تبریز، او این جایزه را مدیون تلاش‌های جمعی تیمش دانست. همکاران او از صبح تا شب در اتاق بزرگی در هتل تراکتور جمع می‌شدند و درباره فوتبال صحبت می‌کردند تا باور «بهترین تیم ایران» را در ذهن بازیکنان جا بیندازند؛ عنوانی که غالباً به تراکتور نمی‌رسید اما حالا به توقع طبیعی هواداران بدل شده است.

دراگان اسکوچیچ الگویی برای همه مربیان خارجی شاغل در فوتبال ایران است: موفق، خوش‌اخلاق و انسان. تلخی‌های چند روز آخر فراموش خواهد شد و تصویر نهایی او از آخرین دوره حضور در فوتبال ایران، عکسی است که با دختر و همسرش با مدال و جام قهرمانی در اهواز گرفته است. مردی که با کار و موفقیت، همه دشمنان قسم‌خورده خود را به تحسین واداشت و هزاران هوادار را بابت جدایی از باشگاهش ناراحت و حیرت‌زده کرد. اگر روزی کسی خواست مقاله‌ای درباره ریبرندینگ در فوتبال بنویسد، چه کسی بهتر از دراگان.