خبرنگاران و رسانه‌های خارجی تأثیرگذار در منازعات ایران و آمریکا

باراک راوید؛ خبرنگار اسرائیلی همه‌جا حاضر

نام رسانه آمریکایی آکسیوس تقریباً هر روز در رسانه‌های داخلی ایران منعکس می‌شود. آکسیوس به منبع اصلی اخبار جنگ و مذاکره تبدیل شده است که علت آن، گزارش‌های باراک راوید، خبرنگار اسرائیلی این سایت خبری است که تقریباً روزانه و گاهی دو بار در روز منتشر می‌شود.

تخصص و منابع راوید

• راوید به صورت تخصصی مسائل بین‌المللی را پوشش می‌دهد، اما تمرکز اصلی او بر منازعات خاورمیانه با محوریت ایران و اسرائیل است.
• تعداد گزارش‌های او که به مسائل دیگر – مانند جنگ اوکراین – می‌پردازد، اندک است.
• او در تمام گزارش‌ها به یک یا چند منبع بدون نام مانند «مقام کاخ سفید» یا «مشاور ارشد ترامپ» استناد می‌کند.
• برخی از گزارش‌هایش نیز بر اساس گفت‌وگوهای اختصاصی با ترامپ نوشته می‌شود.
• گمانه‌زنی‌ها و ادعاهایی که به نقل از کانال ۱۲ اسرائیل منتشر می‌شود، گاهی مربوط به راوید است.
• او در سال ۲۰۲۴ جایزه انجمن روزنامه‌نگاران کاخ سفید را از جو بایدن دریافت کرد.

گزارش‌های آکسیوس از دید یک رسانه آمریکایی نوشته می‌شود و گاهی با ترجمه‌های ناقص در فضای رسانه‌ای فارسی همراه است. بخشی از اخبار و ادعاهای آکسیوس و خبرنگارش نیز صحت دارند.

اخبار جعلی به نام آکسیوس

با توجه به انعکاس نام آکسیوس در شبکه‌های اجتماعی، گاهی اخبار جعلی نیز به نام این رسانه منتشر می‌شود که محتوایی شبیه به گزارش‌های آن دارد. راوید گاهی در توئیتر به این اخبار واکنش نشان می‌دهد و اعلام می‌کند که چنین مطلبی در گزارش او وجود ندارد.

پیشینه حرفه‌ای راوید

راوید، خبرنگار ۴۵ ساله اسرائیلی، از سال ۲۰۲۳ به آمریکا رفت و در آکسیوس مشغول به کار شد. او در حال حاضر به عنوان گزارشگر کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل و تحلیلگر سیاسی در برنامه‌های تلویزیونی CNN نیز فعالیت می‌کند و سابقه همکاری با روزنامه هاآرتص، سایت عبری والا و کانال ۱۳ تلویزیون اسرائیل را دارد.

او دوران خدمت نظامی خود در ارتش اسرائیل را در واحد اطلاعات سیگنالی (واحد ۸۲۰۰)، زیرمجموعه مدیریت اطلاعات نظامی (امان)، سپری کرد. راوید فردی بود که خبر لغو گفت‌وگوها را قبل از آغاز مذاکرات در مسقط (جمعه ۱۷ بهمن) منتشر کرد که برای چند ساعت فضای رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی ایران را ملتهب کرد.

علاوه بر گزارش‌های راوید در آکسیوس، اظهارات او در توئیتر نیز مورد توجه قرار می‌گیرد و گاهی توئیت‌های او به عنوان گزارش آکسیوس منعکس می‌شود.

لارنس نورمن؛ خبرنگار بی‌چهره وال‌استریت ژورنال

یکی دیگر از رسانه‌هایی که اخبار و تحلیل‌هایش درباره منازعات ایران و آمریکا مورد توجه قرار می‌گیرد، وال‌استریت ژورنال است. این روزنامه آمریکایی و قدیمی، خبرنگار خود در لندن، لارنس نورمن را به عنوان یک چهره مطلع در میان رسانه‌های ایرانی در این پرونده معرفی کرده است.

ویژگی‌های نورمن

• او خبرنگاری انگلیسی است که تنها دو عکس کوچک و بی‌کیفیت از او در اینترنت موجود است.
• حساب توئیتری او با ۴۳.۸ هزار دنبال‌کننده، فاقد تصویر پروفایل است.
• نورمن به عنوان روزنامه‌نگاری شناخته می‌شود که به ویژه در موضوع پرونده هسته‌ای ایران، ارتباط زیادی با مقامات اروپایی دارد و اخبار معتبری ارائه می‌دهد.

با کم‌رنگ شدن نقش اروپایی‌ها در پرونده ایران، نورمن نسبت به راوید کم‌رنگ‌تر شده، اما همچنان اخباری که او در مورد مواضع، رخدادها و شرایط حاکم بر پرونده هسته‌ای منتشر می‌کند، در فضای رسانه‌ای بازتاب می‌یابد.

با توجه به انتساب نورمن به روزنامه شناخته‌شده وال‌استریت ژورنال و سابقه طولانی‌اش در پوشش این پرونده، اخبار صحیح یا نادرستی که او، به ویژه در حساب کاربری توئیترش منتشر می‌کند، به سرعت در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های داخلی مورد استناد قرار می‌گیرد.

سطح دوم گمانه‌زنی‌ها و تحلیل‌ها

در میان سیل اخبار مربوط به مذاکرات ایران و آمریکا و جنگ احتمالی میان دو کشور، گمانه‌زنی‌ها، تحلیل‌ها و ادعاهای غیررسمی از سوی برخی رسانه‌های دیگر نیز دیده می‌شود که آن‌ها نیز نام‌های شناخته‌شده‌ای هستند.

گزارش‌های این رسانه‌ها معمولاً بر اساس مطالب ادعایی منتسب به منابع آگاه سیاسی – بیشتر مقامات آمریکایی، اسرائیلی و گاهی اروپایی – است که درباره موضوع مذاکرات ایران و آمریکا اظهارنظر کرده‌اند. آنچه مخابره می‌کنند نیز با توجه به بازه زمانی هر رویداد مشخص می‌شود.

محورهای اصلی گزارش‌های سطح دوم

• زمان و مکان مذاکرات
• تعهدات، امتیازات و مطالبات طرف‌های گفت‌وگو
• احتمال حمله و تحرکات نظامی
• محتوای جلسات امنیتی و سیاسی، به ویژه در واشنگتن و تل‌آویو

رسانه‌هایی مانند رویترز، نیویورک‌تایمز، واشنگتن‌پست، المیادین، امواج، الجزیره، سی‌ان‌ان، سی‌بی‌اس، گاردین، خبرگزاری فرانسه و رسانه‌های اسرائیلی در این حوزه فعال هستند و تحلیل‌ها، گمانه‌زنی‌ها و اخبارشان دیده می‌شود. برخلاف نورمن و راوید که بیشتر بر شهرت فردی متکی هستند، این سطح بیشتر متکی بر نام رسانه‌هاست.