گوشی‌های «ایرانی» مونتاژ قطعات وارداتی هستند، نه تولید بومی

محدودیت‌های تولید و سهم ناچیز بازار

عبقری در تشریح وضعیت موجود، به محدودیت‌های توان تولیدی کشور در حوزه گوشی‌های موبایل اشاره کرد و گفت ایران هنوز فاقد ظرفیت صنعتی لازم برای پاسخ‌گویی به حجم بالای تقاضای بازار است. این بدان معناست که زیرساخت‌های لازم برای تولید انبوه و رقابتی، هنوز در کشور شکل نگرفته است.

وی همچنین تأکید کرد که مجموع سهم گوشی‌های «ایرانی» از بازار کشور بسیار ناچیز است و تنها بین ۲ تا ۳ درصد از کل تلفن‌های همراه مصرفی کشور را دربرمی‌گیرد. این آمار نشان‌دهنده عدم توانایی محصولات داخلی در رقابت با برندهای خارجی و تأمین نیازهای مصرف‌کنندگان است.

ویژگی‌های گوشی‌های مونتاژ شده در ایران

دبیر اتحادیه تلفن همراه افزود که این میزان ناچیز از گوشی‌های موجود در بازار، عمدتاً مربوط به مدل‌های ساده و قدیمی است. این گوشی‌ها دارای طراحی کلاسیک با صفحه‌کلید فیزیکی هستند و از سیستم‌عامل‌های ابتدایی بهره می‌برند.

اغلب این گوشی‌ها فاقد امکانات هوشمند یا ارتباطی پیچیده هستند و کارکردی محدود به تماس و پیام کوتاه دارند؛ به‌عبارتی حتی به رده‌ گوشی‌های میان‌رده یا اقتصادی در سطح جهانی هم نمی‌رسند.

این اظهارات نشان می‌دهد که محصولات داخلی نه تنها از نظر طراحی و تولید بومی نیستند، بلکه از نظر فناوری و امکانات نیز فاصله زیادی با استانداردهای جهانی و حتی مدل‌های میان‌رده دارند.

فرآیند مونتاژ و وابستگی به واردات

عبقری با تأکید بر عدم وجود نمونه‌ای از تلفن همراه با طراحی و ساخت قطعات کاملاً داخلی، توضیح داد که فرآیند تولید در ایران به شکل مونتاژ قطعات وارداتی از کشورهای دیگر، به‌ویژه از شرق آسیاست. این قطعات حیاتی شامل:

• برد اصلی
• تراشه
• نمایشگر
• باتری
• بدنه

پس از واردات، صرفاً در داخل کشور سرهم‌بندی و بسته‌بندی می‌شوند تا با نام ایرانی وارد بازار شوند. این وضعیت نشان‌دهنده وابستگی کامل صنعت موبایل کشور به واردات و فقدان زنجیره تأمین داخلی است.

دلایل عدم توسعه تولید بومی

دبیر اتحادیه تلفن همراه، این وضعیت را حاصل عوامل متعددی دانست، از جمله:

• نبود زیرساخت‌های صنعتی پیشرفته
• فناوری تولید قطعات الکترونیکی
• کمبود سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه

وی افزود که چنین شرایطی باعث شده ایران هنوز در آغاز راه باشد و نتواند از تولید بومی واقعی سخن بگوید. این تحلیل نشان‌دهنده نیاز مبرم به سرمایه‌گذاری‌های کلان و توسعه فناوری برای دستیابی به خودکفایی در این صنعت است.