پیروزی دراماتیک لیورپول با گل دقیقه ۹۷ مک‌آلیستر مقابل ناتینگام فارست

نیمه اول: فلج در غیاب ستارگان

غیبت بازیکنان مهم، تأثیر عمیقی بر عملکرد لیورپول در نیمه نخست گذاشت. این موضوع به حدی مشهود بود که محمد صلاح، فوق ستاره مصری، یکی از کم‌اثرترین بازی‌های خود در دوران حضورش در لیورپول را تجربه کرد. او پس از ۷۷ دقیقه حضور در میدان، بدون حتی یک شلیک به چارچوب، جای خود را به بازیکنان جوان‌تر داد که نشان از عمق مشکل تیم در فاز تهاجمی داشت.

فارست برتر اما بدشانس

خبر مصدومیت نابه‌هنگام ویرتز پیش از بازی، شوک بزرگی به تیم لیورپول وارد کرد. در نیمه اول، ناتینگام فارست با حمایت پرشور هوادارانش، حاکم مطلق میدان بود. ضربه کات‌دار الیوت اندرسون که با اختلاف اندکی به بیرون رفت و موقعیت‌های خطرناکی که کالوم هادسون اودوی خلق کرد، بارها هواداران لیورپول را تا مرز سکته پیش برد.

لیورپول بدون ایده

برای تیمی که به دنبال سومین برد متوالی خود بود، گذراندن یک نیمه با تنها ۳ لمس توپ در محوطه جریمه حریف، ناامیدی بزرگی محسوب می‌شد. لیورپول در غیاب طراح اصلی‌اش، هیچ ایده مشخصی برای نفوذ به لایه‌های دفاعی مستحکم فارست نداشت و این موضوع به وضوح در عملکرد تیم مشهود بود.

مک‌آلیستر: فرشته نجات در لحظات پایانی

در حالی که همه منتظر سوت پایان و ثبت نتیجه تساوی بودند، فشار بی‌امان لیورپول سرانجام نتیجه داد. در دقیقه ۹۱، توپ یک بار توسط مک‌آلیستر وارد دروازه شد، اما VAR به دلیل برخورد توپ به آرنج ستاره آرژانتینی، شادی را در گلوی اشلوت و هوادارانش خشکاند. اما این پایان ماجرا نبود.

لحظات پر استرس VAR

در دقیقه ۹۷، روی ارسال تماشایی سوبوسلای و ضربه سر فن‌دایک که توسط اورتگا برگشت داده شد، الکسیس مک‌آلیستر مانند یک شکارچی قهار در ریباند حاضر شد و تور دروازه را به لرزه درآورد. استرس به اوج خود رسید؛ باز هم پای ویدیو چک به میان آمد. پس از کش و قوس‌های فراوان و خط‌کشی‌های نیمه‌خودکار، مشخص شد که اولا آینا، مدافع فارست، تنها به اندازه یک استوک آفساید را پر کرده است و گل تایید شد.

تغییر تاکتیک و دی‌ان‌ای قهرمانی

سوال بزرگ اینجاست که چگونه تیمی که کل بازی را تحت فشار بود، در ده دقیقه پایانی ورق را برگرداند؟ این پیروزی در لحظات مرگبار، نشان‌دهنده دی‌ان‌ای تیمی است که می‌خواهد قهرمان شود. در حالی که لیورپول در نیمه اول تنها ۲ شوت به سمت دروازه داشت، در نیمه دوم با تعویض‌های هوشمندانه اشلوت و حضور بازیکنانی چون کیه‌زا و انگومو، جریان بازی کاملاً تغییر کرد.

درخشش آلیسون بکر و شانس قهرمانی

البته نباید درخشش آلیسون بکر در مهار ضربات هادسون اودوی و سنگاره را نادیده گرفت که لیورپول را در بازی نگه داشت. اما یک چیز قطعی است؛ وقتی در دقیقه ۱۰۰ سوت پایان زده شد، اشلوت به این نتیجه رسید که برای قهرمانی، گاهی داشتن یک مک‌آلیستر و چند میلی‌متر شانس برای پر شدن آفساید توسط کفش حریف، از هر تاکتیکی کارسازتر است. لیورپول در ساحل رودخانه ترنت، از یک بازی کسل‌کننده، حماسه‌ای ساخت که تا مدت‌ها در یادها خواهد ماند.