«فرانکنشتاین» گیرمو دل‌تورو: بازگشت هیولای همدلی‌برانگیز در نگاه منتقدان

نگاه منتقدان به «فرانکنشتاین» دل‌تورو

فیلم «فرانکنشتاین» گیرمو دل‌تورو، در محافل نقد سینمایی با استقبال و انتقادهای گوناگونی مواجه شده است. در ادامه، مروری بر دیدگاه‌های برخی از منتقدان را می‌خوانید:

نگار رعنایی: ستایش از زیبایی‌شناسی و بازیگران

«گیرمو دل تورو را دوست دارم. همانند تیم برتون از دنیای سایه‌ها، نور و زیبایی بیرون می‌کشد. کی فکرش را می‌کرد هیولای فرانکنشتاین قلب انسان را نوازش کند و یا حتی به درد آورد؟ کی فکرش را می‌کرد جیکوب الوردی بتواند از پس نقش هیولا به این خوبی بربیاید؟ گیرمو دل تورو بازیگران درستی برای روایت اقتباس خود انتخاب کرده. اسکار آیزاک و میا گاث همه در جایگاه خود خوش درخشیده‌اند. هرچند شخصا بازی کریستوف والتز را زیاد دوست نداشتم. «فرانکنشتاین» به‌عنوان یک فیلم در ژانر گوتیک که به فضای تیره و تار خود مشهور است، نورپردازی و فضای رؤیاگونه بی‌نظیری دارد. طراحی صحنه و لباس فیلم نفس شما را بند خواهد آورد.»
امتیاز: 3.5 از 5

مازیار وکیلی: انتقاد از سطحی‌سازی رمان

«مشکل فرانکشتاین دل‌تورو این است که آن رمان پیچیده و فلسفی مری شلی در باب خلقت را تبدیل کرده که به یک فانتزی سطحی و کودکانه. مخلوق دل‌تورو با آن هیکل ورزشکاری و تیپی که آدم را یاد دوآین جانسون می‌اندازد برای دل سوزاندن زیادی رقت‌انگیز است.»
امتیاز: 1 از 5

آراد فرشچی: اقتباسی تماشایی و هیجان‌انگیز

«دقیقا همان فیلم هیولایی که می‌توان از گیرمو دل‌تورو انتظار داشت، اقتباسی متفاوت، تماشایی و هیجان‌انگیز از رمان تحسین‌شده‌ی مری شلی که احتمالا قلب طرفداران این گونه فیلم‌ها را به گونه‌ای لمس می‌کند که تنها از دل‌تورو برمی‌آید. احتمالا مارتین اسکورسیزی بهترین توصیف و تعریف را از فیلم کرده است: «یک اپرای باشکوه که شما را رها نمی‌کند.»»
امتیاز: 4 از 5

امید پورمحسن: غرق در زیبایی‌شناسی اغراق‌شده

««فرانکنشتاین» گیلرمو دل‌تورو بیش از آنکه بازخوانی رادیکالی از رمان مری شِلی باشد، در زیبایی‌شناسی پرزرق‌وبرق و طراحی صحنه‌ی اغراق‌شده‌اش غرق می‌شود. فیلم در شخصیت‌پردازی و عمق فلسفی ناکام می‌ماند و رابطه‌ی خالق و مخلوق را به احساسات سطحی و ملودرام فرو می‌کاهد. نتیجه اثری است خوش‌ساخت اما تهی از تنش فکری، که جسارت ایده را قربانی نمایش‌گری می‌کند.»
امتیاز: 2 از 5

رضا زمانی: خوش‌تصویر و روان در قصه

«خوش تصویر است و خوش آب و رنگ. قصه‌اش را روان تعریف می‌کند. کلیشه‌های سینمای وحشت گوتیک را با مولفه‌های سینمای فانتزی به خوبی ادغام می‌کند. در این اقیانوس فیلم‌های محتوا زده و پُرگو، مخاطبش را دست کم نمی‌گیرد و برایش خطابه سر نمی‌دهد.»
امتیاز: 3.5 از 5

الهام کوهی: یکی از تماشایی‌ترین فیلم‌های سال

«فرانکشتاین به خاطر فیلمنامه تقریبا بی‌نقص، جلوه‌های بصری بسیار زیبا که هر نما از فیلم را در حد تابلوی هنری تماشایی کرده، پیچش‌های درست فیلمنامه و تحول شخصیت‌ها و بازی‌های بی‌نظیر (با وجود ضعف‌هایی قابل چشم‌پوشی) یکی از تماشایی‌ترین فیلم‌های سال 2025 است.»
امتیاز: 5 از 5

مهران صفرخانی: مغفول ماندن تنهایی عمیق مخلوق

«اگرچه احضار جنگ و حافظه‌مند بودن اجزاء بدن مخلوق، لایه‌های فلسفی عمیقی به فیلم بخشیده و تمرکز بر تأثیر سرگذشت فرانکنشتاین و مخلوقش بر ناخدا و خدمه‌ی کشتی گرفتار در یخبندان از نقاط ارزشمند اثر است، اما در اقتباس دل تورو از رمان مری شلی، تنهایی عمیق مخلوق مغفول مانده است. سیر و سلوک مخلوق با جهان اطرافش تحت تأثیر ریتم و ضرب‌آهنگ بالای فیلم قرار گرفته و فیلم بیشتر به یک بازخوانی ویترین‌گونه بدل می‌شود تا بازخوانی متمرکز و سر حوصله‌ای از تحول روانی تکان‌دهنده‌ی شخصیت‌ها.»
امتیاز: 2.5 از 5

میانگین امتیازات منتقدان

با جمع‌بندی نظرات منتقدان، میانگین امتیاز کلی فیلم «فرانکنشتاین» گیرمو دل‌تورو، 3.07 از 5 ارزیابی شده است که نشان‌دهنده طیف وسیعی از دیدگاه‌ها و برداشت‌ها از این اثر سینمایی است.