افزایش ۱۴ درصدی احتمال ارتکاب جرم پس از تشخیص سرطان

متدولوژی مطالعه و یافته‌های اولیه

تیمی از اقتصاددانان با ترکیب داده‌های ثبت اداری دانمارک، یک مجموعه داده گسترده از ۳۶۸ هزار و ۳۱۷ نفر را که بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۸ به سرطان مبتلا شده بودند، ایجاد کردند. این داده‌ها شامل اطلاعات جمعیت‌شناختی، شغلی، تحصیلی، درآمد، ثروت، سلامت و سابقه کیفری بود. با مقایسه رفتار این بیماران با گروه کنترلی که سرطان در آنها تشخیص داده نشده بود، محققان توانستند الگوهای جرم و جنایت را تحلیل کنند.

در سال اول پس از تشخیص سرطان، میزان جرم و جنایت در واقع کاهش می‌یابد. این امر به دلیل درمان‌های فشرده مانند پرتودرمانی و شیمی‌درمانی است که بیماران را از نظر جسمی ناتوان کرده و زمان زیادی را در بیمارستان می‌گذرانند.

افزایش جرم در بلندمدت

با این حال، الگو پس از دو سال تغییر می‌کند. احتمال محکومیت کیفری بیماران به طور آماری معنی‌داری از سطح پایه قبل از تشخیص سرطان فراتر می‌رود. این اثر تا پنج سال پس از تشخیص همچنان رو به افزایش بوده و سپس برای پنج سال دیگر در سطوح بالا تثبیت می‌شود. در مجموع، این مطالعه نشان داد که بیماران پس از تشخیص سرطان، ۱۴ درصد بیشتر احتمال دارد که به جرمی محکوم شوند.

عوامل مؤثر: اقتصادی و روانی

محققان برای درک چرایی این پدیده، چندین مکانیسم احتمالی را بررسی کردند:

• مسائل اقتصادی: اگرچه بیماران در دانمارک دارای بیمه درمانی جهانی هستند و صورتحساب‌های پزشکی پرداخت نشده انگیزه اصلی نیستند، اما درمان سرطان هزینه‌های مالی زیادی دارد. احتمال اشتغال بیماران در سال تشخیص بیماری ۱.۵ درصد کاهش می‌یابد و حتی شاغلان نیز ساعات کاری و درآمد کمتری دارند. این مطالعه نشان داد که افرادی که بیشترین کاهش درآمد را تجربه می‌کنند، قوی‌ترین ارتباط را با افزایش جرم و جنایت دارند.
• جرائم غیراقتصادی: علاوه بر جرائم اقتصادی، افزایش قابل توجهی در جرائم غیراقتصادی مانند جرائم خشونت‌آمیز نیز مشاهده شد که به عوامل دیگری فراتر از مسائل مالی اشاره دارد.
• احتمال بقا: ارتباط بین سرطان و جرم و جنایت برای بیمارانی که احتمال بقای پنج ساله آنها به شدت کاهش یافته بود، قوی‌تر بود. این نشان می‌دهد که مواجهه با مرگ زودرس می‌تواند بر تصمیمات و رفتار افراد تأثیر بگذارد.

نقش سیاست‌های رفاهی

این مطالعه همچنین نشان داد که سیاست‌های رفاهی می‌توانند این اثر را کاهش دهند. با بررسی تغییرات ناشی از اصلاحات شهرداری دانمارک در سال ۲۰۰۷، محققان دریافتند که افزایش جرم و جنایت ناشی از سرطان در مکان‌هایی که حمایت اجتماعی کاهش یافته بود، بیشتر بوده است.

نتایج این تحقیق که در مجله American Economic Journal: Applied Economics منتشر شده، حاکی از آن است که سیاست‌هایی که به پیامدهای اقتصادی شوک‌های سلامت می‌پردازند، در کاهش تأثیر آنها بر جرم و جنایت حیاتی هستند. اگر این ارتباط در کشورهای دیگر نیز وجود داشته باشد، می‌تواند به نوع جدیدی از نیاز به حمایت اجتماعی برای بیماران سرطانی اشاره کند.