کشف شگفت‌انگیز: تاریخ نگارش ده‌ها هزار سال قدیمی‌تر از تصورات قبلی است

بازنگری در تاریخ نگارش

محققان توانسته‌اند الگوهای معناداری را در خطوط، بریدگی‌ها، نقطه‌ها و صلیب‌های حکاکی‌شده بر روی اشیایی مانند عاج ماموت‌ها که قدمت آن‌ها به ۴۵,۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد، در غارهایی در آلمان شناسایی کنند. این در حالی است که به طور سنتی، مورخان اولین کلمات نوشتاری را به خطوط میخی اولیه که حدود ۵,۰۰۰ سال پیش در بین‌النهرین باستان (عراق کنونی) پدید آمدند، نسبت می‌دهند.

پروفسور کریستین بنتز از دانشگاه زارلند، یکی از نویسندگان این پژوهش جدید، بیان می‌کند: «توالی نشانه‌های عصر حجر، یک جایگزین اولیه برای نگارش است.»

این اشیاء متعلق به دوره‌ای هستند که انسان‌های خردمند (هوموساپینس) از آفریقا به اروپا مهاجرت کرده و با نئاندرتال‌ها تعامل داشتند. تا پیش از این، تصور می‌شد که نگارش ابتدا در بین‌النهرین حدود ۳,۰۰۰ سال قبل از میلاد توسعه یافت و سپس در مصر به صورت هیروگلیف و بعدها در چین و آمریکای میانه پدیدار شد.

هوشمندی انسان‌های عصر حجر

اوا دوتکیویچ، پژوهشگر موزه پیشاتاریخ و تاریخ اولیه برلین، معتقد است که این یافته‌ها نشان می‌دهد مردم عصر حجر به اندازه انسان‌های امروزی باهوش بودند. او می‌افزاید: «تاکنون، ما تنها گوشه‌ای از آنچه را که می‌توان در قالب توالی نمادها بر روی طیف وسیعی از مصنوعات یافت، کشف کرده‌ایم.»

تیم تحقیقاتی بیش از ۳,۰۰۰ کاراکتر را بر روی ۲۶۰ شیء تجزیه و تحلیل کردند تا آنچه را که آن‌ها «دی‌ان‌ای نگارش» می‌نامند، کشف کنند. برخی از این اشیاء از سیستم غاری به طول ۳۷ کیلومتر به نام لونتال در بادن-وورتمبرگ، واقع در جنوب آلمان، به دست آمده‌اند.

کشف الگوهای ارتباطی

بر روی یک ماموت کوچک حکاکی‌شده از عاج، پژوهشگران ردیف‌های با دقت حکاکی‌شده‌ای از صلیب‌ها و نقطه‌ها را تحلیل کردند. همچنین بر روی یک شیء باستانی به نام «adorant» از غار گایسن‌کلوسترله در دره آختال، آن‌ها ردیف‌هایی از نقطه‌ها و بریدگی‌ها را بر روی یک لوح عاجی که موجودی شیر-انسان‌نما را نشان می‌دهد، شناسایی کردند.

آن‌ها بر این باورند که چیدمان این نشانه‌ها، به ویژه نقطه‌های پشت، نشان‌دهنده الگوهایی است که به عنوان ابزار ارتباطی عمل می‌کرده‌اند. محققان معتقدند که مردم عصر حجر عمداً این نمادها را برای انتقال پیام‌ها، معانی و افکار حکاکی کرده‌اند.

بنتز توضیح می‌دهد: «نتایج ما همچنین نشان می‌دهد که شکارچی-گردآورندگان دوران پارینه‌سنگی، یک سیستم نمادی با چگالی اطلاعاتی قابل مقایسه با قدیمی‌ترین لوح‌های میخی اولیه از بین‌النهرین باستان – ۴۰,۰۰۰ سال بعد – توسعه داده بودند.»

کلید یافتن معنا در چگالی نمادها نهفته است. آن‌ها تکرار بالای نشانه‌ها و قابلیت پیش‌بینی در نمادهای بعدی را یافتند که «قابل مقایسه با خطوط میخی اولیه بسیار بعدی» است.

آن‌ها الگوهای متراکم‌تری را بر روی مجسمه‌ها نسبت به ابزارها پیدا کردند. این تیم می‌گوید که این یافته نشان می‌دهد که ارتباط اطلاعات برای مردم پارینه‌سنگی بسیار مهم بوده است.

دوتکیویچ می‌گوید: «آن‌ها صنعتگران ماهری بودند. می‌توانید ببینید که اشیاء را با خود حمل می‌کردند. بسیاری از آن‌ها به خوبی در دست جای می‌گرفتند، درست به اندازه مناسب برای قرار گرفتن در کف دست.»

این پژوهش در مجله PNAS منتشر شده است.