وداع با علی باباچاهی: شاعری شورش‌گر و کاشف جهان زنانه در شعر ایران

هرمز علی‌پور: وداع با شعر جنون

هرمز علی‌پور، شاعر نام‌آشنا، با لحنی سرشار از احساس، در این مراسم اظهار داشت: «در این روز، شعر جنون به ابدیت سپرده می‌شود.» او با اشاره به دوستی دیرینه‌اش با علی باباچاهی که به بیش از ۶۰ سال پیش بازمی‌گردد، افزود: «هرگز فردی را تا این اندازه عاشق و تاثیرگذار ندیدم. امشب، کلمات هم به سوگ و هم به شادی می‌نشینند؛ سوگ از دست دادن یک بزرگ‌مرد و شادی از ماندگاری میراث او.»

حافظ موسوی: شاعری بی‌دروغ و کاشف جهان زنانه

حافظ موسوی نیز در سخنان خود به ۶ دهه فعالیت مستمر علی باباچاهی اشاره کرد و بیان داشت: «امروز اینجا گرد هم آمده‌ایم تا با شاعری وداع کنیم که شش دهه پیش حضور خود را در عرصه ادبیات اعلام کرد. او شاعری بود که به جوانان آن روزگار هشدار می‌داد و زبان و آوای مردان دریا بود؛ شاعر دامادهای درد و دریا با کابل‌های خزه‌پوش.»

موسوی، باباچاهی را شاعری شورش‌گر توصیف کرد که «در هیچ منزلی توقف نکرد و همواره خودش بود، بی‌دروغ و ریا.» وی همچنین تاکید کرد که «باباچاهی کاشف جهان زنانه در شعر خودش بود و شاعرانه و شرافتمندانه زیست.»

او شاعرانه و شرافتمندانه زیست و شاعرانه دور از زادگاه خود در این خاک آرام خواهد گرفت. درود بر بوشهر که صادق چوبک، نجف دریابندری، علی باباچاهی و بسیاری نویسندگان و شاعران سرشناس را در خود پرورد.

این سخنان، یادآور نقش بی‌بدیل بوشهر در پرورش چهره‌های ادبی برجسته‌ای چون صادق چوبک، نجف دریابندری و علی باباچاهی بود که هر یک سهمی عظیم در غنای فرهنگ و ادب ایران داشته‌اند.